Mishandeling en huiselijk geweld

De meeste jongeren houden mishandeling en huiselijk geweld geheim. Toch is het belangrijk om het met iemand te delen.

Word je thuis geslagen? Vernederd of bedreigd? Mag je geen contact met je vader of moeder opnemen wanneer je dat wilt? Moet je steeds bij de docent nakomen en zit hij dan aan je of dwingt iemand je op een of andere manier tot seks? Word je gestalkt, afgeperst of is er altijd ruzie thuis? Dit zijn voorbeelden van mishandeling of huiselijk geweld. Als dit bij jou gebeurt, is het belangrijk om hier met iemand over te praten.

Wat is kindermishandeling?

Als iemand iets doet dat een ander pijn doet, geestelijk of lichamelijk, en waarbij je dit niet (makkelijk) kan stoppen of veranderen, noem je dat mishandeling.

Het kan ook zijn dat iemand juist iets niet doet, dat noem je verwaarlozing. Denk aan kinderen die niet voldoende te eten krijgen, of geen aandacht krijgen. Meestal kan je de situatie niet veranderen omdat je afhankelijk bent van de ander. Bijvoorbeeld omdat je ouders zorgen voor een huis, eten en kleren. Of van je vriend, omdat je verliefd op hem bent.

Veel mishandeling of huiselijk geweld gebeurt thuis. Bijvoorbeeld door ouders, broer, zus, een stiefouder of andere mensen die dichtbij je staan. Dan wordt het ook wel ‘huiselijk geweld’ genoemd.

Als er kinderen/jongeren bij betrokken zijn dan noemen we het meestal kindermishandeling. Maar kindermishandeling kan ook ergens anders gebeuren. Bijvoorbeeld op school, op de sportclub of bij vrienden, familie of kennissen thuis.

In dit filmpje zie je meer over mishandeling en wat je kunt doen als het je overkomt.

Dreigen

Het gebeurt ook dat anderen je dwingen om iets niet te vertellen. Bijvoorbeeld door te dreigen met nog meer of ergere mishandeling of door te zeggen dat niemand je zal geloven. Het gebeurt ook dat je bang wordt gemaakt dat je je ouder(s) verdriet doet als ze het te weten komen. Dan lijkt het alsof niemand je ooit kan helpen…

Praten helpt altijd

De meeste jongeren houden mishandeling en geweld lang geheim. Ze zijn bang om het te vertellen, omdat ze zich schamen, schuldig voelen of bang zijn dat het alleen maar erger wordt. Toch is het belangrijk om het met iemand te delen. Er kan alleen een einde aan worden gemaakt door erover te praten. Of het je nu zelf overkomt of dat je geweld of mishandeling gezien hebt.

Praten helpt je om jezelf beter te voelen, en je kan daardoor – misschien samen met iemand – tot een oplossing komen. Er is vaak meer mogelijk dan je denkt.

Kijk of er iemand in je omgeving is die je vertrouwt. Een familielid, of een leraar of lerares. En je kunt contact opnemen met Veilig Thuis. Ook als je twijfelt. Hier werken mensen die hier vaak met kinderen en jongeren over praten. Je kunt hen ook anoniem bellen, dus zonder zij erachter komen wie je bent.

In jouw regio

Sommige delen van deze website verschillen per regio. Selecteer de GGD bij jou in de buurt zodat wij jou lokale tips en links kunnen tonen.

Selecteer de GGD in jouw regio

Gerelateerd

Reacties

  1. Ik ken een jongetje van bijna 4 dat nu al meerdere keren verteld heeft dat hij geslagen wordt door zijn vader. Het punt is echter.. veilig thuis en meerdere organisaties zijn er al bij betrokken en zeggen allemaal dat het kind een grote fantasie heeft. De moeder zit echter nu met haar handen in het haar omdat de kleine hetzelfde blijft zeggen en dus ook voor geen goud naar zijn vader wil waar zei weer de schuld van krijgt. Geestelijk gaat het kind er echt op achteruit maar van alle organisaties uit is de moeder verplicht het kind naar de vader te sturen. Wat kan moeder hier nu nog mee doen ?

    Anoniem
    • Beste Anoniem,

      Veilig thuis blijven informeren over de feitelijkheden. Dit is toch de instantie die daar over gaat.
      Mogelijk kunnen andere instanties als KIES voor het kind beide ouders helpen om samen de beste zorg aan het kind te geven, wat welke ouder daar ook voor nodig heeft.

      P. Jansen Jeugdarts

      JouwGGD
  2. Avond eten.

    Ik zat te eten aan tafel met 5 personen, mijn ouders mijn zus en mijn broer. En ik natuurlijk. Toen zat ik een broodje te smeren met chocolade pasta, mijn zus ging opeens lachen. Omdat ik mijn broodje verkeerd aan het smeren was. Toen wou mijn broer helpen en zij: ‘Jij kan beter stil zijn omdat je eet als een koe’, tegen mijn zus. Mijn zus heeft ook autisme en werd daarom heel boos en gooide een mes! Ik werdt daar zo boos om omdat ik heel veel om andere geef. Mijn ouders reageerde echt gewoon niet, zij deden helemaal niks eraan. Dat doen ze nooit. Altijd als ik mijn broer of mijn zus ruzie hebben doen hun helemaal niks en moeten we het zelf ‘uitvechten’. Ik vind dat niet goed. Toen gingen mijn ouders netflix kijken en mijn zus kijkt nu mee. Het is net gebeurd dit allemaal. Nu ruimt mijn broer de tafel af omdat we taken in het huis hebben.

    Ik kan hier gewoon echt niet meer tegen we hebben bijna wel elke dag wel ruzie.

    Isabella
    • Beste Isabella,

      Heb je wel eens met je ouders besproken dat jij dit best moeilijk vind. Elke dag ruzie om je heen is ook heel naar.
      Probeer het op een rustig moment er eens over te hebben en mogelijk hebben je ouder wel een idee, zodat je er minder last van hebt.
      Indien je het thuis moeilijk kan bespreken, kunnen anderen op school/ sportclub misschien wel naar je luisteren. Alleen al er over praten kan al opluchten.

      P. Jansen Jeugdarts

      JouwGGD

Wil je reageren?

Om het reactieformulier te kunnen tonen, moeten we cookies van derden plaatsen (reCAPTCHA). Als je dit toestaat, klik dan op het kruisje in de boodschap bovenaan de pagina, en druk op F5 om de pagina te verversen.