Ben je weleens bang, onzeker of depri, dan is dat natuurlijk vervelend, maar niet zo erg. Dips horen erbij. Maar het is ook zeker niet de bedoeling dat je je altijd ongelukkig voelt. Daar kun je, met hulp, iets aan doen. Van psychische problemen spreek je pas als negatieve gevoelens heel extreem zijn. Zoals bij angstklachten (paniekaanvallen, straatvrees), depressiviteit of slaapstoornissen. Maar ook als zo’n ongelukkige periode heel erg lang duurt. Als je weken somber en verdrietig bent, of als je juist helemaal niets voelt en niets je boeit.

Film over depressie

Dip of depressie?

Als niets je nog raakt, kan het zijn dat je een depressie hebt. Je hebt geen plezier meer in je leven, niets is nog leuk. Je hebt nergens energie voor. Je komt slecht in slaap, of juist moeilijk uit je bed. Soms kan een periode van slecht slapen depressieve gevoelens veroorzaken of versterken. Het kan voorkomen dat je geen trek meer hebt in eten, of juist veel meer eetlust hebt (soms gaat dit gepaard met eetbuien). En je voelt ook geen emoties, geen verdriet.

Sommige jongeren hebben tijdens een depressieve periode gedachten aan de dood, of maken zelfs plannen om zichzelf iets aan te doen. Als deze gedachten en/of plannen steeds vaker terugkeren en je er geen controle meer over hebt, is het belangrijk om er direct met iemand over praten. Sommige jongeren voelen zich emotioneel zo in de war of klem zitten, dat ze de neiging hebben om zichzelf te gaan beschadigen (bijvoorbeeld krassen of snijden). Dit kan een manier zijn om met spanning/stress om te gaan, of om juist iets te voelen. In ieder geval is het een serieus teken dat het niet goed met je gaat en is het belangrijk om erover te praten.

Meisjes die zich depressief voelen, trekken zich vaak terug in zichzelf, jongens zoeken eerder afleiding in feesten, drank en drugs.

Flo en Tess over depressie

Blowen is een risico

Goed om te weten: mensen die blowen hebben een grote kans op het ontwikkelen van allerlei psychische klachten, zoals depressie, angstklachten, slaapstoornissen, concentratieproblemen, psychose. Omgekeerd kan iemand met psychische klachten gaan blowen om zichzelf beter te voelen (zelfmedicatie). Dit lijkt op de korte termijn te helpen, maar leidt op de langere termijn tot veel meer (psychische) problemen.

Boosheid en agressie

Psychische problemen hebben vaak te maken met de situatie waarin je zit. Misschien is er iemand overleden of heb je problemen op school, thuis of in je relaties met anderen. Depressieve gevoelens kunnen samengaan met prikkelbaarheid en boosheid. Soms kan dit leiden tot agressief gedrag.

Als je te maken hebt met agressie van iemand anders, kan je hier ook somber van worden. Ook kan je je zelfvertrouwen kwijtraken, problemen krijgen met concentreren of zelf agressief gedrag gaan vertonen. Onder agressie vallen onder meer pesten, seksuele intimidatie en (lichamelijke/geestelijke) mishandeling.

Wat kan ik doen als ik me rot voel?

Jongeren die problemen hebben op het gebied van hun gevoelens, gedachten of gedrag, zijn vaak bang dat anderen denken dat ze ‘gek’ zijn. Maar heb je ermee te maken, dan is het belangrijk dat je hierover met iemand praat, die je vertrouwt. Als er niemand voor je beschikbaar is, zoek dan professionele hulp, via een docent, schoolarts of huisarts. Je kunt ook (anoniem) chatten met JouwGGD.

Je moet er niet alleen mee blijven rondlopen, zeker als een normale ‘dip’ niet overgaat. De meeste mensen krijgen vroeg of laat een keer te maken met depressieve klachten. Het komt veel voor. Het is echt mogelijk om je weer beter te gaan voelen. Bij ruzie en geweld kan het extra moeilijk zijn om hulp te vragen. Vaak gaat ’t om mensen die dicht bij je staan. Maar ook dan is het heel belangrijk om met iemand te praten en zo nodig hulp in te schakelen.

 

 

63 reacties

Geef jouw reactie

Geef jouw reactie

  1. lisa

    hoi,
    ik voelde me 3 weken gewoon heel verdrietig ofzo moeilijk te omschrijven hoe je je voelt gewoon zo slecht 2 weken geleden dacht ik dat het weer wat beter ging maar nu is het weer terug ik weet het gewoon niet meer

    • JouwGGD

      Beste Lisa,

      Wat naar! Het is soms ook lastig om uit zo’n dip te komen. Heb je het al eens met iemand daarover gehad? Het is echt niet raar om hulp te vragen!
      Op Grip op mijn dip staat veel informatie over online en offline hulp.
      Kom je er niet uit, vind je niet wat je nodig hebt, kunnen we je misschien in de chat verder helpen.

      P. Jansen Jeugdarts

  2. AV

    Hoi, ik (17) heb de laatste tijd ook het idee dat ik niks meer ben, voor mijn gevoel doe ik volgens mijn ouders niks meer goed, en mijn vrienden laten mij intussen ook een soort van stikken. Ik ben sowieso al erg gevoelig en nu is dat weer extra erg geworden…

  3. Anoniem

    Ik (11 jaar) voel me ongeveer al een anderhalf jaar heel rot, ik heb ook ruzie met mijn beste vriendin. Ik had het al tegen mijn ouders verteld maar ze geloofden me niet en vonden dat ik me aanstel. Ik kan niet slapen, ik eet bijna niks meer en heb zelfmoord gedachtes. Ik weet eigenlijk niet wat ik nu nog kan doen

    • JouwGGD

      Beste Anoniem,

      Met zelfmoord gedachten kan je 24/7 contact opnemen met 113online. Die staan altijd, elk moment van de dag of nacht, voor je klaar.
      Je ouders vinden het mogelijk ook heel lastig om het hier over te hebben of om het te accepteren.
      Is er iemand anders in je omgeving waarmee je kan praten. Je kan altijd met de Jeugdarts op school overleggen.
      Praten helpt! al is het alleen maar om er niet alleen voor te staan.

      P. Jansen Jeugdarts

    • Anoniem

      OMG zo mag je niet denken, ik heb zo ook heel lang gedacht alleen toen deed mijn beste vriendin een poging tot zelfmoord. ik schrok zo erg! ze was buiten bewust zijn en ik heb nachten lang niet geslapen. Ik zeg nu eigelijk altijd van ‘ als je rot over jezelf denkt, gaan anderen dat ook doen’ maaaaaar als je echt in een dip zit dan kun je altijd nog met je mentor of op de basisschool met je juf of meester praten en die zullen je natuurlijk wel geloven. toen ik op de basisschool zat geloofden me ouders ook niet dat ik me depri voelde en ik ben het op school gaan vertellen en ze hebben gesprekken met een kinderpsygoloog geregeld en ik ging met goede gevoelens het volgende schooljaar in

      ik hoop dat dit je heeft geholpen. ik hoor het graag.

  4. Anónimo

    Ik voel me al een paar jaar depressief maar ik ben nu te moe om nog te doen alsof ik blij ben en alsof alles goed gaat. Het enige wat ik wil doen is de hele dag op bed liggen. Ik kan er niet met mijn ouders over praten want ik heb al een lange periode ruzie met ze, ik wil ook niet met vrienden/andere familieleden praten want die zijn gewoon te “dicht bij”. Ik wil graag met iemand praten over mijn problemen/medicatie maar ik weet niet hoe ik met zo iemand in contact moet komen.

  5. Lisa

    ik voel me de afgelopen maanden zwaar depressief, dit zorgde voor ruzies met vriendinnen omdat ze me “verandert” vonden. ik weet niet hoe ik ze moet vertellen dat dit komt omdat ik me depressief voel omdat ik denk dat ze vinden dat ik me aanstel of het als excuus gebruik. mijn ouders durf ik het ook niet te vertellen omdat ik denk dat ze me niet serieus zullen nemen. doordat ik het bij niemand kwijt kan en eigenlijk gewoon radeloos ben bedenk ik me vaak het zou weinig uitmaken of ik er nog ben of niet, zelfmoord gedachtes dus…
    ik weet echt niet wat ik moet doen…

    • JouwGGD

      Beste Lisa,

      Het is juist wel goed om er over te praten! Zijn er nog andere mensen waar je vertrouwen in kan hebben, waarmee je kan praten?
      Je kan altijd naar de Jeugdarts op school. In het artikel ‘Hoe vertel ik het mijn ouders‘ staan tips over moeilijke gespreken.
      Indien je zelfmoord gedachtes hebt kan je 24/7 contact opnemen met 113online.

      P. Jansen Jeugdarts

  6. Anoniem :(

    Ik (meisje, 12 jaar) voel me al ongeveer twee maanden erg naar. Soms heb ik te veel emoties en andere momenten voel ik juist heel weinig. Ik merk dat ik me liever terugtrek in mijn kamer dan dat ik leuke dingen doe met vrienden of familie. Ook heb ik weinig motivatie om dingen te doen maar op het zelfde moment stress ik me rot over van alles en nog wat (vooral school, ik zit in 2 VWO). Soms zie ik het gewoon niet meer zitten en ik denk de laatste tijd ook heel veel na over de dood en zelfmoord. Ik ben al op een gesprek geweest met iemand van jullie na een test op school. Daarna heb ik mijn ouders verteld hoe ik me voel, maar het zelfmoordgedeelte heb ik weggelaten. Ik heb helaas het idee dat mijn ouders me niet begrijpen omdat ze het nooit meer als gespreksonderwerp hebben opgebracht en het lijkt alsof ze denken dat het over ging doordat ik ze erover vertelde, maar dat is niet zo. De afgelopen week kreeg ik vaak de drang om mezelf te snijden en ik heb een keer echt met een mes tegen mijn pols gestaan, maar ik durfde het niet. Ik ben erg bang dat ik het op een gegeven moment wel durf en mezelf dan pijn doe.
    Ik weet dat ik eigenlijk hulp moet zoeken maar durf het niet omdat ik geen officiële diagnose heb zoals depressie, want ik ben nooit getest. Ik heb het er liever ook niet over met mijn ouders want ik ben erg bang dat ze me niet serieus nemen of denken dat ik me aanstel of overdrijf. Wat moet ik doen? Er zijn maar twee vriendinnen die het hele verhaal weten, maar die kunnen me alleen helpen als het om school gaat. Ik heb het idee dat mijn andere vrienden ook beginnen te merken dat er iets mis is…

    • JouwGGD

      Beste Anoniem,

      Knap dat je toch via deze weg hulp probeert in te schakelen. Indien je echt zelfmoord gedachten hebt kan je daar 24/7 met 113online over praten.
      Die staan altijd voor je klaar om je te woord te staan.
      Je hebt na het 2de klas contact reeds met iemand gesproken, is er een mogelijkheid daar weer een keer op gesprek te gaan en wel alles op tafel te leggen. Die heeft ieder geval al een gedeelte van het verhaal, maar kan je alleen helpen indien je de rest ook vertelt. Op een gegeven moment moet je om hulp in te schakelen ook je ouders hierover inlichten, samen kunnen jullie kijken hoe en wat jullie willen vertellen.
      Kom je nog niet verder kunnen we in de chat andere opties bekijken met je.

      Sterkte P. Jansen Jeugdarts

  7. Mutch of pain

    Ik ben depressief ik zit elke dag in me kamer de hele dag door ik eet op me kamer ik zit het meeste tijd in me kamer en doe niks behalve mezelf de hele dag uitschelde ergeren snijden krassen en huile en me rot voele ik huil overal in de douch in me kamer ik jankte zelfs op de school waar ik nu vanaf geschopt bent omdat het niet goed ging en gaat met me ik huilde daar altijd in de wc in de pauze bij vriendinne (in de klas stiekem) ik gedroeg me niet daarmee wil ik zegge veel ruzie agressie woede aanvallen waardoor ik moeilijk rustig te maken was hierom en pas na 1uur ofs rustig was ik heb ze pijn gedaan op die school zo erge pijn dat ze me zelfs hate en hun best doen om me daar niet meer op te krijgen ja dat heb je goed gelezen helaas ma t is zo me hele leven os verkloot door het pesten en die dinge omdat ik het nooit oo de basisschool ben vertellen sinds groep 5 tot de 1e want in de 1e vertelde ik het pas na een half uur gesprek en hij deed alsof die me geloofde ma dat was niet zo hij deed zijn best om mij van die school te krijge is m gelukt nu ben ik al 5 maanden niet naar school geweesthetnpeste heeft mij fcking leven verkloot of wat het nu is en ik heb zelfs sinds 2maanden nu zelfmoord neigingen iedereen haat me en heb nu oo dit momment geen enkele vriendin of vriend want sinds ik van school ben negeren ze me overal op sociaal media en blokeren ze me op whatsapp en alles als ik ze buite zie en hoi zeg lache ze me uit en doen ze alsof ze me niet horen of ze gaat me uitschelde en zwart maken en ik heb zo een kut leven ik ben niet okéy ik me hele fkcking leven ik slaap elke dag pas om 5 /6 uur smorgens zodat ik de volgende dag kan opstaan heel vroeg om dsn weer in me kamer te zitte en me rot te voele en ik voel geen slaperige moe heid ofzoiets helemaal niks behalve dat ik een kut leven heb😭😓 einde!….

    • JouwGGD

      Beste Mutch of pain,

      Wat een naar verhaal allemaal, begrijp dat je op het moment erg met jezelf en de wereld in de knoop zit.
      Weet dat je altijd 24/7 contact op kan nemen met 113online.nlWeet dat er altijd iemand voor je is, probeer echt hulp in te schakelen.

      Sterkte P. Jansen Jeugdarts

  8. Anoniem

    Hoi,
    Ik denk dat ik depressief ben, maar mijn moeder gelooft niet dat een psycholoog/medicijnen me kunnen helpen. Ik zit nu al langer dan een jaar vast in deze depressie, maar ik kom er niet zelf uit. Ik weet niet wat ik moet doen en of het ooit weg zal gaan.

    • JouwGGD

      Beste Anoniem,

      Soms is het niet makkelijk om te accepteren dat je je kind niet kan helpen als moeder. Soms is het iets anders dat je moeder eventueel blokkeert.
      Is het niet mogelijk dit met je huisarts of jeugdarts te bespreken. Daarbij geldt altijd het medisch beroepsgeheim.

      P. Jansen Jeugdarts

  9. Anoniem

    Ik ben bang dat ik depressief ben. En ik durf het niet aan mijn ouders te vertellen want ze vinden al dat ik me aanstel. Ik weet niet wat ik moet doen.