Zijn er momenten dat je het niet meer ziet zitten? Dat je jezelf pijn wil doen of niet meer verder wil leven? Dan voel je je vast heel erg rot. Misschien ben je verdrietig, boos of somber. Of heb je het idee niets meer te kunnen voelen. Dan kan je situatie hopeloos lijken. Alsof niets of niemand je kan helpen.

Wat nou als dit over jou gaat?

Dan is het belangrijk om te weten dat het wel beter kan gaan. Er zijn allerlei manieren om je verder te helpen zodat je dit rottige gevoel niet meer, of minder vaak hebt.

Veel mensen die vaak denken aan zelfdoding of zichzelf pijn doen voelen zich somber/depressief of ze zijn heel erg bang. Het gevoel dat het nooit meer goed zal komen hoort daar ook bij, je hersenen kunnen die lichtpunten niet meer, of moeilijk zien op zo’n moment.

Er kunnen speciale redenen zijn dat je vaak over zelfdoding of jezelf pijn doen denkt, bijvoorbeeld als je gepest wordt of iets heel naars hebt meegemaakt.

Wat kan ik doen als ik aan zelfdoding denk?

Neem iemand in vertrouwen. Praat erover met je ouder(s) of vrienden, je jeugdarts, huisarts of iemand op school. Of zoek hulp. Je kan ook eerst anoniem chatten of bellen met de kindertelefoon: 0800 0432, of  met 113 Zelfmoordpreventie: 0900 0113. Je kunt een zelftest.

Wat als dit over iemand gaat die je kent?

Dan is het belangrijk dat je weet dat praten over zelfdoding of jezelf pijn doen iemand echt niet op ideeën brengt. Je hoeft niet bang te zijn dat diegene zich nou juist iets aan gaat doen omdat jij het er met hem of haar over hebt gehad.

Praat er samen over en bedenk wie jullie in vertrouwen kunnen en willen nemen hierover. Schakel hulptroepen in: bespreek het met volwassenen uit je omgeving. Het kan ook zijn dat je het te moeilijk vindt om erover te praten. Dat mag je gerust zeggen, hij/zij zal het vast begrijpen als je uitlegt dat je er verdrietig of bang van wordt. Zorg ook goed voor jezelf!

21 reacties

Geef jouw reactie

Geef jouw reactie

  1. Athena

    Ik heb mezelf paar maanden terug gesneden maar zit nog met de littekens. Ik moet morgen naar de huisarts en ze gaan de littekens zien. Wat kunnen en mogen ze in dat geval doen. Ben 17 jaar

  2. anoniem

    hey,
    ik ben een meisje van 14 jaar, en ik denk vaak aan zelfmoord. ik heb de diagnose depressie en ik heb ook adhd. op de basisschool ben ik gepest van groep 6 t/m 7. toen het pesten stoptw had ik in groep 8 geen vrienden, op 1 na. ik bleef echter positief en mezelf, maar ik was altijd onzeker en toch bang om bergens bij te horen. op de niddelbare school dacht ik heel megatief over mezelf en vergeleek ik mezelf met andere. ik ging naar adhd therapie maar die is stop gezet om depressie therapie te ondergaan. ik heb al maanden therapie en ik merk dat het niet helpt. ik ben te bang om het tegen de psycholoog te vertellen en ik ga dus ermee door.

    ik snijd mezelf niet vaak, maar wel veel als ik het doe. ik denk ook aan zelfmoord en vaak wil ik niet meer leven. ik ben radeloos en ik wil zelfmoord plegen, maar de mensen om me heen geen pijn doen. het lijkt alsof ik gek word

  3. Anoniemmeisje

    Hi.
    Ik ben een meisje van 13 binnenkort 14 en begin de 2e ben ik begonnen met mezelf pijn doen… Ik zat al een veel langere tijd niet echt in me vel. Maar ik werd de laatste tijd drukker tijdens de lessen. Ik ben een schipperskind dus door de weeks op een internaat voor schipperskinderen en ik hen t gevoel at er niet echt aan me gedacht en geluisterd word. Ik sluit mezelf beetje buiten want ben bang dat als ik perongeluk wat verkeerd doe ze boos worden. En als t dan zo is loop ik stiekem huilend weg en zoek iets om me te pijnigen. Laatste tijd is dat minder maar mijn gedachten over het eindigen van me leven dwalen door me hoofd en worden af en toe erger. Ik wil er na de vakantie met de vertrouwens persoon over hebben maar ik durf t niet. (Kheb een beetje last van faalangst) en ik heb t een paar mensen verteld in vertouwen. sommigen proberen te helpen en sommigen noemen me aandachtshoer en maken er grapjes over. Waardoor ik geen zin in t leven meer heb en al 1 poging gedaan heb om t te eindigen…
    Gelukkig niet gelukt.

    • JouwGGD

      Beste anoniemmeisje,

      Goed dat je hierover wel durft te schrijven en dat je het ook wel deelt met anderen, al begrijp ik dat er wisselend op wordt gereageerd. Ik weet niet of je het hierover wel eens met je ouders hebt gehad (en of je dit wel wil), maar het kan wel goed zijn om het wat meer te delen dan je nu doet. Ook kun je een keer een afspraak maken bij de huisarts om te kijken wat hij/zij voor tips heeft of zou je een afspraak met de jeugdarts van jouw school kunnen maken! Als je (weer) gedachten zou krijgen aan zelfbeschadiging of zelfmoord kun je altijd op onze chat of hier terecht voor hulp, al is het maar een luisterend oor.

      H. Krol, Jeugdarts

  4. Sara

    Hallo,
    Ik ben een meisje van 16 jaar en heb nu al een tijdje last van zelfmoord dromen en angst dromen en ik snijd mezelf. Daarbij heb ik ook een sociale angststoornis en ben heel erg onzeker. Ik durf wel met 1 iemand te praten maar zodra de groep groter wordt val ik stil. Het begon allemaal in de zomer vakantie, ik had op een feestje teveel gedronken en kwam in het ziekenhuis te liggen. Sinds dien ben ik depressief en weet ik niet meer wat ik nog moet doen… sinds de meivakantie ging alles slechter. Dingen die ik deed gingen fout en mensen waar ik om gaf kwamen jn het ziekenhuis (ongeluk enz)
    De zelfmoord gedachtes kwamen pas de laatste maand, ik heb 2 beste vrienden in vertrouwen genomen en kwam er toen achter dat zij ook zelfmoord gedachtes hadden en 1 van hun sneed zichzelf ook. Ik had hun beloofd te stoppen met snijden en een tijdje ging het goed maar daarna niet meer. Ik deed het weer… ik heb ook aan 1 van hun aangegeven dat ik hulp wilde zoeken, maar dat dat niet kon omdat mijn ouders van niks weten, en ik kan het hun ook niet vertellen, zij hebben een hele moeilijke periode achter de rug en zitten er eigenlijk nogsteeds in. Wat kan ik het beste doen…

    • JouwGGD

      Beste Sara,

      Op de site van Jadokterneedokter.nl kan je lezen dat vanaf 16 jr je zelf over behandeling mag beslissen.
      De dokter/behandelaar mag niets aan je ouders doorvertellen. Je hoeft dus ook niet alles zelf te vertellen. Neem aan dat ze wel zien dat je in de knoop met jezelf zit. Dus kan je vertellen dat je daar aan wil werken en daarvoor gesprekken nodig hebt. Die heb je wel nodig als je suïcide gedachten hebt. Ga naar je huisarts of je jeugdarts indien je hulp nodig hebt daarmee.
      Omdat je denk nog bij je ouders woont is het op een gegeven moment wel handig dat ze bij de behandeling betrokken zijn… maar dat kan op een later moment. Weet ook dat 113online 24/7 bereikbaar en klaar staat voor je.

      Sterkte P. Jansen Jeugdarts

  5. Lieke

    Hallo mensen,
    Ik ben Lieke ik ben 13 jaar.
    Ik heb hele dikke boven benen ik wil daar graag wat aan doen maar ik heb geen zelfvertrouwen meer om dat mijn moeder zelf zegt je ben dik en je hebt dikke benen en een dikke kont.
    Ook had ik laatst een soort klein fotoshootje voor de moeder van een vriendin van mij, en ik had een leuk topje aan gedaan, die vondt mijn moeder echt verschikkelijk en ze zei dat hij veel te bloot was
    En ze noemde me een HOER en een SLET😖
    Ik ben boos en verdriet op haar en ik heb echt het gevoel dat ik niet meer nuttig ben op deze wereld als ik allemaal dingen verkeerd doe.

    Ik droom snachts van zelfmoord maar doe het niet ik het echte leven. Zelfs mijn vriendinnen merken het terwijl ik het probeer weg te denken.

    Heeft iemandtips watik kan doen?
    En ik ga echt GEEN gesprek met mijn moeder aan want ik kan niet zo goed praten over problemen.

    • JouwGGD

      Beste Lieke,

      Wat vreselijk, juist van je moeder zou je support verwachten.
      Ik denk niet dat het over je dikke boven benen gaat, meer over je zelfvertrouwen en de situatie thuis als ik het zo lees.
      Op mindmasters staan een aantal tips, maar als jouw minderwaardigheidsgevoelens zo erg zijn dat je je er somber van wordt en dat je er echt last van hebt in je dagelijks leven, dan is het belangrijk dat je er over praat. Is er iemand anders in je omgeving waar je mee kan praten?
      Mochten die zelfmoord gedachten/dromen de overhand nemen kan je 24/7 bij 113 online terecht!

      P. Jansen Jeugdarts

  6. T.

    heeii, ik ben er weer… T.
    November 21st, stuurde ik mijn 1e bericht; hier is mijn 2e.
    Ik heb mijn moeder alles verteld. ook over het snijden, en de drank (het was erger geworden met drugs en roken)
    ze begon te huilen, ik voel me nu alleen maar slechter want ik was eerlijk… en ik deed haar pijn. en ik wil niet dat mijn moeder mijn pijn voelt, nooit!
    ik ben niet meer agressief, maar voel me nog steeds kloten.
    het lukt me niet om een goede oplossing te vinden en durf niet zo goed te zeggen tegen mijn moeder dat ik zo ver ben dat ik echt hulp nodig heb, want dan doe ik haar weer pijn.
    wat moet ik doen?

    • JouwGGD

      Beste T,

      Heftig allemaal, maar heb je na het aan je moeder te hebben verteld geen hulp gezocht samen…
      Ik bedoel, het lijkt niet vanzelf beter te worden. Je geeft ook aan echt hulp nodig te hebben. Soms is het voor familie, ouder ook goed om psychoeducatie te krijgen. Dit om juist die pijn te kunnen verdragen.

      Je kan via de jeugdarts op school heel goed hulp krijgen voor jou en je moeder.
      Sterkte P. Jansen Jeugdarts

      • T.

        nee we hebben geen hulp gezocht samen, en durf het ook niet nog een x met haar te bespreken en te zeggen dat ik het gevoel heb dat ik het wel echt nodig heb

  7. Kim

    Hey,

    Ik stel me even snel voor ik ben een meisje van 14 jaar oud en ik heb het niet altijd super makkelijj ofzo ik zit sinds school is begonnen in de derde klas. Ik zat vaak al niet lekker in me vel vanwege mijn ouders die ruzie hebben ik accepteer(de) mezelf niet en wou afvallen samen met een vriendin.

    Voor de zomervakantie voor we naar de derde zouden gaan hadden mijn vriendin en ik een afspraak dat we zouden stoppen met afvallen dat is haar niet gelukt ze heeft 2 maanden in het ziekenhuis gelegen en ik kwam bijna elke dag naar haar toe na school. Mijn schoolcijfers gaan super slecht omdat ik me nooit kan foccusen op iets omdat et teveel in mijn hoofd zit ik snijd me nu al wel een behoorlijk tijdje en ik wil graag hulp 1ouder iemand van school weet het al en mijn mentor weet alleen dat het niet altijd goed gaat

    Als iemand iets weet over hoe ik nu verder moet please help me

    • JouwGGD

      Beste Kim,

      Als ik je bericht lees, zit je best wel in de knoop. Je geeft aan hulp te willen zoeken, maar het lukt niet.
      Is die ouder iemand of de mentor iemand die je kan helpen bij het vinden van hulp? Je kan ook naar de Jeugdarts van school om hulp vragen.
      Vaak kan je dan samen een plan maken, waarbij het meestal wel handig is dat je ouders als jouw verzorgers ook worden betrokken. Dit kan allemaal in overleg met jou.
      Hoop dat het je lukt om een en ander open te breken. Mogelijk dat de chat je daarbij kan helpen.

      P. Jansen Jeugdarts

  8. meisje dat werd gepest helpt

    zeg het wel tegen je moeder, ga naar de huisarts, en snij jezelf niet open!!!
    als je nog geen achttien bent (in België zestien), DRINK DAN NIET!!!!

  9. Bang14jarigmeisje

    Ik moet binnenkort voor medicatie voor mijn ADD, wegen en bloeddruk testen, ik heb littekens van zelfbeschadiging op me arm die duidelijk zijn. Maar dokters heb een zweig recht toch, geldt dit ook voor zelfbeschadiging. En als k moet wegen moet ik natuurlijk in mijn ondergoed, MOET een doktor daarbij zijn of kan ik het zelf ook gewoon aangeven? Ik moet wegen want ik ben zelf te licht.

    Please snel antwoord 😞

    • JouwGGD

      Beste Bang14jarigmeisje,

      Ja, dokters hebben een beroepsgeheim, maar dat betekend niet dat ze alles geheim kunnen houden. Indien jij een gevaar voor jezelf of omgeving bent, zal een arts een overweging moeten maken.
      Je kan meer lezen op de site van jadokterneedokter.nl
      Jij zal in samenspraak met de arts en je ouders een behandeling wel of niet beginnen. Daarbij kunnen ook controles horen.

      Groet P. Jansen Jeugdarts

  10. M

    Ik heb deze gedachtes gehad, nu zijn ze over. Maar ik weet niet zo goed hoe ik ermee om moet gaan. Ik zit namelijk in de klas met een meisje van de basischool, van de periode dat ik me zo rot voelde. Ik word er dus de hele tijd aan herinnerd. Ik ben soms ook heel erg boos op mezelf dat ik niet met haar ga praten over wat er gebeurt is. Hoe kan ik er beter mee omgaan?

    • JouwGGD

      Beste M,

      De gedachtes heb je nu niet meer, als ik het goed begrijp. Alleen kan je het verleden moeilijk achter je laten.
      Mogelijk heb je toch nog iets meer nodig om het verleden echt verwerkt te hebben. Praten helpt altijd. Indien je het nu nog moeilijk vind om met haar te praten, kan je mogelijk eerst met een vriendin het erover hebben of een professional. Bij mindmasters kan je met een anonieme coach krijgen welke stappen je zou kunnen ondernemen.
      Je bent ook welkom op de chat.

      P. Jansen Jeugdarts