Zijn er momenten dat je het niet meer ziet zitten? Dat je jezelf pijn wil doen of niet meer verder wil leven? Dan voel je je vast heel erg rot. Misschien ben je verdrietig, boos of somber. Of heb je het idee niets meer te kunnen voelen. Dan kan je situatie hopeloos lijken. Alsof niets of niemand je kan helpen.

Wat nou als dit over jou gaat?

Dan is het belangrijk om te weten dat het wel beter kan gaan. Er zijn allerlei manieren om je verder te helpen zodat je dit rottige gevoel niet meer, of minder vaak hebt.

Veel mensen die vaak denken aan zelfdoding of zichzelf pijn doen voelen zich somber/depressief of ze zijn heel erg bang. Het gevoel dat het nooit meer goed zal komen hoort daar ook bij, je hersenen kunnen die lichtpunten niet meer, of moeilijk zien op zo’n moment.

Er kunnen speciale redenen zijn dat je vaak over zelfdoding of jezelf pijn doen denkt, bijvoorbeeld als je gepest wordt of iets heel naars hebt meegemaakt.

Wat kan ik doen als ik aan zelfdoding denk?

Neem iemand in vertrouwen. Praat erover met je ouder(s) of vrienden, je jeugdarts, huisarts of iemand op school. Of zoek hulp. Je kan ook eerst anoniem chatten of bellen met de kindertelefoon: 0800 0432, of  met 113 Zelfmoordpreventie: 0900 0113.

Wat als dit over iemand gaat die je kent?

Dan is het belangrijk dat je weet dat praten over zelfdoding of jezelf pijn doen iemand echt niet op ideeën brengt. Je hoeft niet bang te zijn dat diegene zich nou juist iets aan gaat doen omdat jij het er met hem of haar over hebt gehad.

Praat er samen over en bedenk wie jullie in vertrouwen kunnen en willen nemen hierover. Schakel hulptroepen in: bespreek het met volwassenen uit je omgeving. Het kan ook zijn dat je het te moeilijk vindt om erover te praten. Dat mag je gerust zeggen, hij/zij zal het vast begrijpen als je uitlegt dat je er verdrietig of bang van wordt. Zorg ook goed voor jezelf!

25 reacties

Geef jouw reactie

Geef jouw reactie

  1. S

    Hoi,
    Ik snijd me nu al ruim een jaar. Eerst vertelde ik het aan mijn ouders via een brief. Ik heb toen mijn moeder beloofd om te zeggen wanneer ik weer mezelf wilde snijden. Dat heb ik niet gedaan. Ik voel me daar heel kut over. Ik weet dat ik het mijn ouders moet zeggen om hulp te krijgen van hen of van een professional. Maar ik weet gewoon niet hoe. Ik ben erg bang voor hun reactie!

    • JouwGGD

      Beste S,

      Je geeft zelf al aan dat je het eigenlijk best wilt vertellen, maar dat de verwachte reactie je tegenhoudt.
      Het is misschien goed dit van te voren aan te geven! Of samen met een vriendin het te vertellen. Op “Hoe vertel ik het mijn ouders” staan nog meer tips.
      Zelfbeschadiging komt vaker voor dan je denkt. Het is een teken dat je uit balans bent. Doe er iets mee!

      P. Jansen Jeugdarts

  2. J.

    Hallo,

    ik ben 19 jaar, woon anderhalf jaar op mezelf en denk veel aan zelfmoord, ben opzoek naar een methode die pijnloos is en zeker lukt, maar wil niet voor de trein omdat dat andere mensen schaad. Ik voel me kut om alles. Ik haal wel plezier uit sociaal contact maar ben bang dat ik mensen heel erg mijn aanwezigheid opleg. Contact komt altijd uit mij. Ik heb t wel eens gehad over dat ik me kut voelde, dan gaven vrienden adviezen waarvan ik wist dat het mij niet zou helpen en knikte ik braaf ja en amen en ik ga t proberen. Ook heb ik eerder in therapie gezeten, maar dit heeft mij niet geholpen. Ik had het idee dat ze heel erg woorden in mijn mond legde, maar had geen zin om na de zoveelste keer uit te leggen dat het anders in elkaar zat.

    Ik vind het lastig om opnieuw hulp te zoeken want ik denk dat ik heel erg overdrijf. In tegendeel tot mensen die depressief zijn voel ik heel erg veel (voornamelijk kuitgevoelens) en huil ik veel.
    Het lukt mij niet zo goed met kleine dingen aan de slag te gaan zoals eten voor mezelf koken, uit bed komen of aan huiswerk te beginnen.

    Daarnaast denk ik dat ik ook een eetprobleem heb. Ik eet veel ongezond of snel klaar te maken dingen. In de ochtend eet ik niks en dan savonds heel veel. Ik heb mijn hele leven lang al overgewicht, ook toen ik thuis gezond en alles at. Dit heeft voor een deel te maken met genetisch iets, mijn familie is over het algemeen aan de zwaardere kant, maar de laatste paar jaar is dit flink uit de hand gelopen.

    Ik weet niet wat ik moet doen.

    Ik heb binnenkort belangrijke deadlines voor school, maar ik kan maar niet aan de slag.

    • JouwGGD

      Beste J.

      Wat een naar verhaal, duidelijk dat je niet lekker in je vel zit!
      Weet dat je altijd 24/7 kan en mag aankloppen op 113online.nl
      Daarbij denk ik niet dat je overdrijft indien je zo in de put zit. Het is ook in deze situatie moeilijk om uit bed te komen, de dag te beginnen, ontbijt te maken.
      Juist om ondersteuning te krijgen bij de die kleine dingen, zou het wel goed zijn om te praten. Al is het maar met vrienden/ familie of de buurvrouw.
      Tijden de chat ben je ook altijd welkom.

      P. Jansen Jeugdarts