Praten met je vader, moeder of allebei je ouders kan lastig zijn. Vooral als het om onderwerpen gaat waarvan je denkt dat je ouders er moeite mee hebben. Bijvoorbeeld over alcohol of sigaretten. Over je vriendje of vriendinnetje. Of over of je homo of lesbisch bent. Of dat je een tattoo wil.

Waarom is praten met je ouders soms lastig?

Waarom is het moeilijk om bepaalde dingen aan je ouder(s) te vertellen? Het kan lastig zijn omdat:

  • je hen niet wil kwetsen;
  • je bang bent dat ze boos op je worden;
  • je je schaamt;
  • je niet weet hoe je over het onderwerp moet beginnen;
  • je denkt dat je ouders je toch niet begrijpen.

Waarom het toch belangrijk is om te praten met je ouders?

Natuurlijk zijn er dingen die je voor jezelf houdt. Of die je liever met vrienden of vriendinnen bespreekt. Toch is het goed om regelmatig met je ouders te praten. Als je goed met elkaar kunt praten, dan krijg je een betere band met elkaar. Je leert elkaar beter begrijpen. En hoe meer je met elkaar praat, hoe beter je elkaar vaak begrijpt. Dat zorgt voor minder conflicten in huis.

Als je je ouders niet vertelt waar je mee zit of niet vertelt wat je wil, dan kunnen ze je ook niet helpen.

Tips om iets te vertellen dat je moeilijk vindt

  • Zorg dat je zelf goed weet wat je wil vertellen. Bereid je dus goed voor op het gesprek. Schrijf bijvoorbeeld de belangrijkste dingen die je kwijt wil eerst op.
  • Kies een moment waarop je ouders de tijd hebben. Bijvoorbeeld niet vlak voordat ze weg moeten.
  • Vertel aan het begin van het gesprek hoe je je voelt. Bijvoorbeeld: ‘ik vind het spannend om het te vertellen omdat ik bang ben dat je boos wordt.’
  • Bedenk en vertel vooraf wat de bedoeling is van het gesprek. Hoe beter je dit zelf weet, hoe beter je je wensen aan je ouders duidelijk kunt maken.
  • Wil je iets vertellen over je gevoel? Dan kan het helpen als je situaties bedenkt waarin je je zo gevoeld hebt. Door voorbeelden te geven kunnen je ouders zich jouw gevoel beter voorstellen.
  • Probeer eerlijk en duidelijk vanuit jezelf te praten. Zeg ‘ik denk…’ ‘Ik voel… of ’Ik wil…’.
  • Luister ook naar je ouder(s). Je hoeft het niet met ze eens te zijn, maar probeer hen wel te begrijpen. Als zij op jouw begrip kunnen rekenen, dan staan ze ook vaak open voor jouw standpunt.
  • Geef je ouder(s) de kans om te verwerken wat je vertelt. Soms is de eerste reactie bezorgd of boos. Dat betekent niet dat ze je niet willen helpen. Na de boosheid of het verdriet kan er begrip of hulp komen.
  • Probeer geen ruzie te maken. Word je boos of verdrietig, probeer dit dan letterlijk te zeggen. Bijvoorbeeld: ‘Ik voel me verdrietig.’ Vertel je ouders hoe belangrijk het onderwerp voor jou is.
  • Verloopt het gesprek niet prettig? Zoek iemand in je omgeving waar je je verhaal tegen kan vertellen. Misschien is er iemand die de volgende keer bij het gesprek kan zijn.

Tips om de communicatie met je ouders te verbeteren

Praten over een serieus onderwerp gaat meestal niet vanzelf. Dat is niet raar. Dat hebben veel jongeren met hun ouders. Hoe zorg je ervoor dat je beter met je ouders kan praten?

  • Neem de tijd voor een gesprek. Kies een moment waarop je ouder of ouders tijd voor je hebben.
  • Praat terwijl je samen met iets bezig bent. Dat zorgt vaak voor minder spanning dan wanneer je tegenover elkaar aan de keukentafel zit. Praat bijvoorbeeld als je samen in de auto zit, een wandeling maakt of samen de vaatwasser inruimt.
  • Probeer ook veel met je ouders te praten over alledaagse onderwerpen. Als je gewend bent om met elkaar over ‘gewone’ dingen te praten, dan praat je ook makkelijker over moeilijke dingen.

12 reacties

Wil je reageren?

Om het reactieformulier te kunnen tonen, moeten we cookies van derden plaatsen (reCAPTCHA). Als je dit toestaat, klik dan op het kruisje in de boodschap bovenaan de pagina, en druk op F5 om de pagina te verversen.

Wil je je reactie laten verwijderen?
Stuur een mail met toelichting naar redactie@jouwggd.nl.
  1. A

    Hallo,
    Ik heb in 2018 de nodige dingen mee gemaakt die mij behoorlijk kapot hebben gemaakt. Ik heb autisme en kan dingen goed verbergen (voor onderandere thuis) maar ik voel me de laatste tijd echt niet fijn, voel me somber, heb geen energie, nergens zin in, en voel me ziek. Mijn ouders weten hier niks vanaf ondat ik het ze niet durf te vertellen, ik heb het eigelijk nooit over mijn gevoel omdat ik ze maar moeilijk kan verwoorden. Wat moet ik doen? Mensen om mij heen maken zich zorgen om mij, vinden dat ik er onder door aan ga. Ik wil helemaal niet dat mensen zich zorgen om mij
    maken. Ze denken dat ik profecionele hulp nodig heb.
    Help, wat moet ik doen?

  2. anoniem

    hoiii,
    ik ben 16 en ik rook met mn beste vriendin van 18 maar ik durf het mijn moeder niet te zeggen. mijn complete familie is erg anti roken. mn vriendin haalt het voor me en het zit dus gewoon in me tas maar ben bang dat me moeder erachter komt ik rook niet elke dag mischien 2 keer oer week maar

    • Anoniem VH

      hallo
      Ik ben 15 en ik heb bijna 2 maand verkering met een hele leuke jongen van school. Hetzelfde niveau en dezelfde klas als ik. ik heb vaker verkering gehad en mijn ouders waren zo boos geworden. ook omdat afgelopen vakantie jongens om naaktfoto’s aan mij gevraagd (ik heb er nooit 1 gestuurd ik ben niet gek). mijn vriend denkt dat mijn ouders het weten dat we verkering hebben, maar ze weten het helemaal niet!:( als ik met hem uitgaat zeg ik tegen mijn ouders dat ik naar mijn beste vriendin ga, dat weet mijn vriendin dat ik dat doe en vind ze best. mijn vriend vind het niet zo leuk als ik tegen mijn ouders liegt, moet je nagaan dat ik zelfs tegen hem lieg. ik ga doodddddd. Wat heb ik hem aangedaan. Ik haat mezelf nu zo erg en hoe kan hij me dat ooit vergeven, nooit dus. wat is het beste om nu te doen. ik red het gewoon niet meer en kan het niet meer aan, maar als ik het tegen mijn ouders vertel… ze worden zo boos en ik heb dat al te vaak meegemaakt dat ze zo boos worden. Ik weet echt niet meer wat ik moet doen, help mij asjeblieft!

      • JouwGGD

        Beste AnoniemVH,

        Volgens mij moet je dit wat je net geschreven hebt eerst vertellen aan je ouders. Dat je bang bent dat ze boos worden, dat er eerder niets is gebeurd en dat je nu ook niet van plan bent gekke dingen te doen (daar zijn ze erg bang voor waarschijnlijk). Maar dat je er dus wel aan toe bent om uit te kunnen gaan met een jongen van je leeftijd. Dat je hoop dat ze die vertrouwen, net als jij en mogelijk eerst een keer bij je thuis willen ontmoeten.

        P. Jansen Jeugdarts

  3. Anoniem

    Ik had met iemand maar 5 dagen ofzo ik weet het niet meer maar ik mag geen relatie want me moeder heeft het al te voor al gezegt en nu wil ik het tegen me moeder zeggen want ik kan gewoon niet meer ik moet het gewoon zeggen maar ik weet niet hoe ze gaat reageren en ik ben bang

    • JouwGGD

      Beste Anoniem,

      Ik denk dat het heel goed is het te vertellen zoals je nu doet. “ik bang jullie dit te vertellen vanwege… maar ik wil het toch omdat ik het ook niet geheim wil houden…”
      Soms kan je het samen met iemand vertellen (zus, vriend, vriendin…). Misschien kan je het met iemand anders eerst delen (vader?)
      Zorg er voor dat je een rustig moment weet te creëren. Als jij het wilt vertellen en je geen andere weg ziet, laat dan ook zien dat jij er ook mee zit… maar er niets aan kan doen.
      Mogelijk is je moeder bang voor dingen waarvoor ze helemaal niet bang hoeft te zijn….

      Succes P. Jansen Jeugdarts

  4. anoniem

    Ik heb al een maand last van paniekaanvallen. Ik wil het mijn ouders niet vertellen omdat ik bang ben dat ze het niet serieus gaan nemen. Toch weet ik dat ik het eigenlijk wel moet vertellen. Wat moet ik doen?

    • JouwGGD

      Beste Anoniem,

      Vertel als eerste wat je hier opgeschreven heb! “mama en papa, ik wil wat vertellen … maar vind dat moeilijk omdat ik denk dat jullie het mogelijk niet serieus gaan nemen en ik er wel heel veel last van heb!” Op de pagina ‘hoe vertel ik het mijn ouders‘ vind je nog meer tips!

      Succes P. Jansen Jeugdarts

  5. Anoniem

    nou ja ik heb een probleempje,
    ik heb dus nu zon 3 maanden verkering met een 1 jaar oudere jongen maar van zijn ouders mag hij helemaal geen verkering en het probleem is dus dat mijn ouders dat weten.(alleen dat we verkering hebben dan) maar ik wil dus niet aan mijn ouders vertellen dan mijn vriedje eigenlijk geen verkering mag en ik wil niet tegen mijn vriendje vertellen dat mn ouders weten dat we verkering hebben.

    • JouwGGD

      Beste Anoniem,

      Stiekem verkering is meestal geen goed idee! Waarom mag hij geen verkering en waarom mag hij niet weten dat je open tegen je ouders bent geweest?

      P. Jansen Jeugdarts