Praten met je vader, moeder of allebei je ouders kan lastig zijn. Vooral als het om onderwerpen gaat waarvan je denkt dat je ouders er moeite mee hebben. Bijvoorbeeld over alcohol of sigaretten. Over je vriendje of vriendinnetje. Of over of je homo of lesbisch bent. Of dat je een tattoo wil.

Waarom is praten met je ouders soms lastig?

Waarom is het moeilijk om bepaalde dingen aan je ouder(s) te vertellen? Het kan lastig zijn omdat:

  • je hen niet wil kwetsen;
  • je bang bent dat ze boos op je worden;
  • je je schaamt;
  • je niet weet hoe je over het onderwerp moet beginnen;
  • je denkt dat je ouders je toch niet begrijpen.

Waarom het toch belangrijk is om te praten met je ouders?

Natuurlijk zijn er dingen die je voor jezelf houdt. Of die je liever met vrienden of vriendinnen bespreekt. Toch is het goed om regelmatig met je ouders te praten. Als je goed met elkaar kunt praten, dan krijg je een betere band met elkaar. Je leert elkaar beter begrijpen. En hoe meer je met elkaar praat, hoe beter je elkaar vaak begrijpt. Dat zorgt voor minder conflicten in huis.

Als je je ouders niet vertelt waar je mee zit of niet vertelt wat je wil, dan kunnen ze je ook niet helpen.

Tips om iets te vertellen dat je moeilijk vindt

  • Zorg dat je zelf goed weet wat je wil vertellen. Bereid je dus goed voor op het gesprek. Schrijf bijvoorbeeld de belangrijkste dingen die je kwijt wil eerst op.
  • Kies een moment waarop je ouders de tijd hebben. Bijvoorbeeld niet vlak voordat ze weg moeten.
  • Vertel aan het begin van het gesprek hoe je je voelt. Bijvoorbeeld: ‘ik vind het spannend om het te vertellen omdat ik bang ben dat je boos wordt.’
  • Bedenk en vertel vooraf wat de bedoeling is van het gesprek. Hoe beter je dit zelf weet, hoe beter je je wensen aan je ouders duidelijk kunt maken.
  • Wil je iets vertellen over je gevoel? Dan kan het helpen als je situaties bedenkt waarin je je zo gevoeld hebt. Door voorbeelden te geven kunnen je ouders zich jouw gevoel beter voorstellen.
  • Probeer eerlijk en duidelijk vanuit jezelf te praten. Zeg ‘ik denk…’ ‘Ik voel… of ’Ik wil…’.
  • Luister ook naar je ouder(s). Je hoeft het niet met ze eens te zijn, maar probeer hen wel te begrijpen. Als zij op jouw begrip kunnen rekenen, dan staan ze ook vaak open voor jouw standpunt.
  • Geef je ouder(s) de kans om te verwerken wat je vertelt. Soms is de eerste reactie bezorgd of boos. Dat betekent niet dat ze je niet willen helpen. Na de boosheid of het verdriet kan er begrip of hulp komen.
  • Probeer geen ruzie te maken. Word je boos of verdrietig, probeer dit dan letterlijk te zeggen. Bijvoorbeeld: ‘Ik voel me verdrietig.’ Vertel je ouders hoe belangrijk het onderwerp voor jou is.
  • Verloopt het gesprek niet prettig? Zoek iemand in je omgeving waar je je verhaal tegen kan vertellen. Misschien is er iemand die de volgende keer bij het gesprek kan zijn.

Tips om de communicatie met je ouders te verbeteren

Praten over een serieus onderwerp gaat meestal niet vanzelf. Dat is niet raar. Dat hebben veel jongeren met hun ouders. Hoe zorg je ervoor dat je beter met je ouders kan praten?

  • Neem de tijd voor een gesprek. Kies een moment waarop je ouder of ouders tijd voor je hebben.
  • Praat terwijl je samen met iets bezig bent. Dat zorgt vaak voor minder spanning dan wanneer je tegenover elkaar aan de keukentafel zit. Praat bijvoorbeeld als je samen in de auto zit, een wandeling maakt of samen de vaatwasser inruimt.
  • Probeer ook veel met je ouders te praten over alledaagse onderwerpen. Als je gewend bent om met elkaar over ‘gewone’ dingen te praten, dan praat je ook makkelijker over moeilijke dingen.

23 reacties

Wil je reageren?

Om het reactieformulier te kunnen tonen, moeten we cookies van derden plaatsen (reCAPTCHA). Als je dit toestaat, klik dan op het kruisje in de boodschap bovenaan de pagina, en druk op F5 om de pagina te verversen.

Wil je je reactie laten verwijderen?
Stuur een mail met toelichting naar redactie@jouwggd.nl.
  1. anoniem

    haii ik ben 16 jaar en ik heb de afgelopen 6 jaar veel meegemaakt mijn ouders zijn nu gescheiden en ik woon bij mijn moeder samen met mijn 3 broertjes het gaat nu heel slecht met school en mijn moeder is daarom boos maar dat is wel te verwachten maar de probleem is mijn moeder denkt dat ik lui en gevoelloos ben (dat heeft ze hard tegen mijn gezicht gezegd) maar ik ben niet lui ik ben gewoon moe van alles wat ik heb meegemaakt en er de hele tijd over het nadenken dat maakt me zo moe en ik ben niet gevoelloos ik vind het moeilijk om mijn gevoelens aan iedereen te laten zien omdat ik elke keer niet ging huilen toen er erge dingen gebeurden iedereen denkt dat ik een lachebek ben omdat ik steeds lach maar dankzij het lachen denk ik er gewoon even niet aan en het valt ook niet op dat ik zo veel pijn heb van binnen mijn moeder is echt een hele goede moeder alleen begrijpt ze meestal niet hoe iemand voelt waardoor ze altijd zo boos is mijn vader is een man die alleen maar aan geld denkt hij gaf altijd zijn geld uit en gaf ons de schuld en hij wilt heel graag dat ik zijn huis kom schoonmaken maar ik kan het niet omdat ik allergisch ben voor huisstofmijt en als ik bij hem slaap zwellen mijn ogen heel erg op hij noemt het een smoesje ik kan het niet meer aan want alles gaat fout ik sta op het puntje van afbreken ik zat te twijfelen of ik dit moest sturen maar wat kan het ergst gebeuren

    • JouwGGD

      Beste anoniem,

      Je geeft aan dat je tegen veel problemen aanloopt, kan je je problemen en zorgen wel met iemand delen.
      Delen geeft soms de ruimte om er iets aan te doen. Is er iemand in je omgeving waarmee je hierover kan praten. Weet dat je altijd een afspraak kan maken met de jeugdarts of jeugdverpleegkundige van je school.
      Ook online kan je in de chat kijken of je een stapje de goede richting in kan nemen.

      P. Jansen Jeugdarts