Word je thuis geslagen? Vernederd of bedreigd? Mag je geen contact met je vader of moeder opnemen wanneer je dat wilt? Moet je steeds bij de docent nakomen en zit hij dan aan je of dwingt iemand je op een of andere manier tot seks? Word je gestalkt, afgeperst of is er altijd ruzie thuis? Dit zijn voorbeelden van mishandeling of huiselijk geweld. Als dit bij jou gebeurt, is het belangrijk om hier met iemand over te praten.

Wat is kindermishandeling?

Als iemand iets doet dat een ander pijn doet, geestelijk of lichamelijk, en waarbij je dit niet (makkelijk) kan stoppen of veranderen, noem je dat mishandeling.

Het kan ook zijn dat iemand juist iets niet doet, dat noem je verwaarlozing. Denk aan kinderen die niet voldoende te eten krijgen, of geen aandacht krijgen. Meestal kan je de situatie niet veranderen omdat je afhankelijk bent van de ander. Bijvoorbeeld omdat je ouders zorgen voor een huis, eten en kleren. Of van je vriend, omdat je verliefd op hem bent.

Veel mishandeling of huiselijk geweld gebeurt thuis. Bijvoorbeeld door ouders, broer, zus, een stiefouder of andere mensen die dichtbij je staan. Dan wordt het ook wel ‘huiselijk geweld’ genoemd.

Als er kinderen/jongeren bij betrokken zijn dan noemen we het meestal kindermishandeling. Maar kindermishandeling kan ook ergens anders gebeuren. Bijvoorbeeld op school, op de sportclub of bij vrienden, familie of kennissen thuis.

In dit filmpje zie je meer over mishandeling en wat je kunt doen als het je overkomt.

Dreigen

Het gebeurt ook dat anderen je dwingen om iets niet te vertellen. Bijvoorbeeld door te dreigen met nog meer of ergere mishandeling of door te zeggen dat niemand je zal geloven. Het gebeurt ook dat je bang wordt gemaakt dat je je ouder(s) verdriet doet als ze het te weten komen. Dan lijkt het alsof niemand je ooit kan helpen…

Praten helpt altijd

De meeste jongeren houden mishandeling en geweld lang geheim. Ze zijn bang om het te vertellen, omdat ze zich schamen, schuldig voelen of bang zijn dat het alleen maar erger wordt. Toch is het belangrijk om het met iemand te delen. Er kan alleen een einde aan worden gemaakt door erover te praten. Of het je nu zelf overkomt of dat je geweld of mishandeling gezien hebt.

Praten helpt je om jezelf beter te voelen, en je kan daardoor – misschien samen met iemand – tot een oplossing komen. Er is vaak meer mogelijk dan je denkt.

Kijk of er iemand in je omgeving is die je vertrouwt. Een familielid, of een leraar of lerares. En je kunt contact opnemen met Veilig Thuis. Ook als je twijfelt. Hier werken mensen die hier vaak met kinderen en jongeren over praten. Je kunt hen ook anoniem bellen, dus zonder zij erachter komen wie je bent.

14 reacties

Wil je reageren?

Om het reactieformulier te kunnen tonen, moeten we cookies van derden plaatsen (reCAPTCHA). Als je dit toestaat, klik dan op het kruisje in de boodschap bovenaan de pagina, en druk op F5 om de pagina te verversen.

Wil je je reactie laten verwijderen?
Stuur een mail met toelichting naar redactie@jouwggd.nl.
  1. Haar grote zus

    Het idee dat mijn kleine zusje in dr eentje midden in de nacht naar de andere kant van de stad is gelopen met een hoofdwond doet me pijn.

    Ik bekijk haar verwondingen, groot, maar ook klein. Kleine aanwijzingen naar hoe jullie nacht zou zijn verlopen. Bekijk de fotos die ik heb gemaakt van een kamer die volledig kapot geslagen is. Gaten in de deur ter grootte van een vuist, maar ook zo klein als de overgebroken dweilstok die tussen het glas op de grond ligt. Het ruikt schoon, alles is opgeveegd. hebben we niet goed gekeken? Ergens een bloedspetter gemist? Had ik je schoenzolen moeten bekijken en vergelijken met de afdruk die op haar mooie gezicht te zien is? Die vlak naast haar blauwe lip? Waar komen de sneeen op haar achterhoofd vandaan?

    Ik probeer een voorstelling ervan te maken, moet er van spugen. Zo walgelijk beeld ik me het in… zo walgelijk beeld ik jóu in.

    Moet ik boos op mijn kleine zusje worden? Omdat ze niet eerlijk is? Ben ik vergeten dat ik het recht heb om één kant te kiezen? Hóe kan het dat mijn eerste reactie op de situatie zo neutraal was. Mijn kleine zusje, zon grote meid. Zon grote bek en zo veel haar op dr tong.. die red zich wel, zal zich dit nooit laten gebeuren.

    Maar hoelanger het stil is, hoelanger ik alleen ben met mn gedachten, hoe bozer ik word. Ik wou dat ik het nú recht kon zetten.

    Ik denk niet meer aan werk, aan de wereld, de situatie die het gross van de mensen op t moment psychisch gestoord maakt. Onbetrouwbaar. Ik denk alleen maar aan jou. Want ook zonder deze uitzonderlijke situatie waar dit land in verkeerd, waar ík in verkeer, had je haar slecht laten voelen, pijn laten lijden; mishandeld in mijn moeders huis.

    De zichtbare wonden zijn niet te vergelijken met huiselijkgeweld campagne fotos. “Het valt wel mee” denk ik dan.. maar het valt niet mee, of mijn kleine zusje er nou wel of geen aandeel in had. Je hebt haar pijn gedaan. Snachts de straat op laten gaan. Het zelf willen oplossen.. maar zo gemakkelijk gaat het niet. Ik ben namelijk niet zo dom als dat je misschien zou denken. Ik ben gekiwst en medogeloos wanneer mijn hart dat vraagt. Rechtvaardigheid en trots draag ik mee in het vlees en bloed dat mijn voorouders geschonken hebben. In naam van onze familie, onze eer en onze trots; is het vertrouwen geschaad; … met je schoen plat gedrukt en opengesneden door de scherven op de grond.

    \\
    Dit zijn mijn letterlijke gedachtes in de nacht van 15/03/21. Geschreven aan de inmiddels ex-vriend (36) van mijn zusje (22). Mijn intuïtie zegt dat het nog steeds niet klaar is, daarom wou ik deze graag delen.

  2. Corina

    Mijn stiefzoon zit in een nare situatie. Mijn partner en ik hebben terecht vermoedens van mishandeling bij moeder thuis jegens mijn stiefzoon. Zij schuift het constant op mijn partner af, door zijn verleden gelooft iedereen haar telkens. Nu is hij weer mishandeld, blauwe plekken in de nek en probeert ze het weer op mijn partner af te schuiven alsof hij het gedaan heeft. Door de hele situatie hebben wij echter begeleide omgang, dus ook die weet dat het niet bij ons wegkomt.

    Hoe kunnen wij er voor zorgen dat deze jongen (5 jaar) eindelijk kind kan zijn en weer veilig is

  3. anoniem

    Hey, ik ben een jongen met marokkaanse afkomst en ik doe me best voor school, ik probeer altijd me best en met het afstand onderwijs is het nu wat moeilijker. Ik heb een beetje slecht gescoord ( op 3 taakjes ) en me ouders worden helemaal gek en ze forceren mij om beneden te studeren voor hun neus, ik word zo getreiterd sinds me 12. ik mocht nooit naar buiten met vrienden want ze vertrouwen me niet en vinden school 1ste prioriteit. ik ben inmiddels 17 en dit gaat nog zo door, ik heb door hun geen jeugd gehad zoals de andere kinderen, ik word constant geslaan door mijn vader en me moeder ook + ze dimt hem niet af maar gooit er olie bij de vuur, ik hoor constant vieze woorden over me uiterlijk, dat ik dom ben, waardeloos etc, ik probeer dat te negeren maar soms denk ik er over na. normaal praten met hun werkt ook niet, als ik zeg van dat ik het niet leuk vind dat ze me zo noemen zeggen ze ‘ verman je is ‘ ‘ ben je een homo? ‘ en schelden ze er nog bovenop en lachen het onderling uit. Ik wil niet meer thuis wonen want elke keer als ik een van hun zie botst me hart sneller van angst, en alleen wonen gaat niet want ik mag niet eens een studentenjob doen van hun ik moet thuis zitten en alleen maar werken voor school, ik wou dat ik op me 18 weg kon maar zelfs dat niet. ik ben vast met hun heb je enig raad op wat ik kan doen?

    • JouwGGD

      Beste anoniem,

      In het stukje wat je schrijft staan een aantal dingen die we onder fysieke en emotionele mishandeling scharen. Dat moet stoppen.
      Advies is met school (mentor, leerkracht) of zelf te overleggen met Veilig thuis.
      Met school zou ik sowieso kijken of je niet op school zelf de lessen kunt volgen. In angst kan je nooit goed aan je werk zitten.
      Kom je er niet uit en wil je nog eens anoniem overleggen ben je altijd welkom op onze chat!

      P. Jansen Jeugdarts

      • JJ

        Hallo
        Ik wou graag info over psychische en lichamelijke mishandeling van mijn broer zijn jongen hij is 12 jaar en komt met dingen die niet kunnen. Hij heeft nog een zus van 13 die (waarschijnlijk ) meer aandacht krijgt. en een broertje die nog niet zoveel merkt zijn ouders zijn gescheiden. Hij zit in zak en as hij word onnodig gestraft,geschopt.
        zoals bijv ,als hij bij zijn vader is geweest omdat hij het niet uithoudt bij hun ,moet hij 50 keer opschrijven ik mag niet naar vader of ik moet naar moeder luisteren.zijn stiefvader vernedert hem. Stiefvader en moeder zijn vaste neef en nicht. Dat klopt in mijn ogen al niet.
        Hij zegt continue ik mag jou niet, dan ga je toch weg .
        Hij is zo bang voor hem dat hij zijn ontlasting laat lopen. Weet hem soms geen houding te houden.
        Hij word de grond in getrapt en hij mag niet het huis uit.
        Bij zijn vader heeft hij er geen last van zegt hij.
        Stiefvader en moeder drinken ook veel zegt hij. Ze liggen vaak alleen in huis. Hij komt altijd bij ons met onze kids spelen (als dat mag) in oude kleren bij hun vandaan. En heeft ook altijd honger hij krijgt niet genoeg eten. Ze wordt daarin alle drie verwaarloosd terwijl hij bij mijn broer altijd nette kleren aanheeft, en goed te eten krijgt.
        En omdat hij zijn hart lucht bij mij gaat het aan mijn hart. Dit zijn een paar voorbeelden. Er is nog wel meer aan de hand. Grote egoïstische mensen die vroom voor de buitenwereld doen .
        Hij woont bij moeder in ,maar hij wil graag bij zijn vader wonen in combinatie met ons en oma. Ivm werk papa.
        Ze houden hem alleen vast om het geld. Terwijl er geen liefde is. MOEDER LAAT IN GESPREK TRANEN ZIEN EN DIE WORD ALTIJD GELOOFT…..en vader niet DIT MOET TOCH OP TE LOSSEN ZIJN. Deze jongen gaat er aan onderdoor hij presteert ook niet goed op school daardoor.
        En omdat de moeder nu eenmaal het meeste recht heeft in het Nederlandse rechtsysteem, vraag ik om hulp

    • Dellara

      Heyy,

      Ten eerste wil ik zeggen sorry dat jij dat ook mee moet maken.. ik heb precies hetzelfde mee gemaakt maar dan door mn vader het is gelukkig nu wel over hij is al 2/3 jaar er niet meer . Maar ik weet echt heel goed wat je mee maakt. Het komt insaAllah wel goed op een dag.

  4. anoniem

    Hoi, Ik heb vaak dat ik en mijn vader in de ochtend ruzie hebben, maar gisteravond werd hij heel boos op me omdat ik op mijn telefoon zat en hij sloeg me op mijn hoofd en ik rende naar boven en ik heb een uur zitten huilen, ik heb dit wel vaker en ik weet niet wat ik moet doen. ik ben bang dat als ik er iets van zeg het nog erger wordt. ik weet niet meer wat in u moet doen

    • JouwGGD

      Beste Senna,

      Indien je er niets van zegt is de kans groter dat het erger wordt.
      Heb je het al eens met iemand anders besproken (moeder, tante, oom.. leerkracht, mentor…). Jij hebt er last van en wil dat het stopt, soms kunnen andere daarbij helpen.
      Je vader doet het niet omdat hij het zo leuk vind, maar waarschijnlijk uit onmacht omdat hij het even niet anders weet op te lossen. Samen met andere kan je er soms wel uit komen.

      P. Jansen Jeugdarts

  5. JouwGGD

    Beste Lisanne,

    Of het nu mishandeling of niet is; je hebt er last van en voelt je niet gelukkig.
    Dus is goed om er met iemand over te spreken. Mogelijk kan dat al met je vader zelf of iemand ander uit de omgeving.
    Het kan ook helpen om met iemand samen het gesprek te doen of voor te bereiden. Zo kan je beter je gedachten op een rij zetten.
    Waarschijnlijk wil je vader het ook goed voor jou hebben, soms heb je daar hulp voor nodig.

    P. Jansen Jeugdarts

  6. Een vriendin

    Hoi. Ik hoorde vandaag van een vriendin dat ze een nogal lastige thuissituatie heeft. Ze vertelde me dat haar vader vaak heel boos op haar is en haar heel vaak dik noemt. Dat hij haar dik noemt komt erg hard op haar over, omdat ze 4 jaar geleden anorexia heeft gehad. Ze zit daar dus erg mee. Ook maakt hij zich heel groot en kijkt op haar neer als hij boos is en geeft haar soms zelfs een klap in het gezicht. De moeder doet er niks aan. Mijn vriendin loopt nu bij een psycholoog om over de thuissituatie te praten. Toch wil ik zelf ook graag helpen. Heeft u misschien een idee hoe ik haar zou kunnen helpen?