In elk gezin is wel eens onenigheid. Maar wat als je over alles ruzie krijgt met je ouders? Of dat je broer of zus het bloed onder je nagels vandaan haalt? Of vliegen je ouders elkaar steeds in de haren en verpest dat de sfeer thuis? De een wordt daar verdrietig van, de ander juist kwaad. Ben jij degene die met deuren slaat? Of trek je je terug op je kamer? Iedereen gaat anders om met ruzie.

Ruzie met je ouders

Misschien hebben jij en je ouders hele andere ideeën over wat goed is of wat hoort. Dan kan dat flink botsen, helemaal als jij steeds meer wilt doen waar je zelf achter staat. Het kan vooral conflicten opleveren als je opgroeit tussen twee culturen. Het is allemaal onderdeel van je persoonlijke ontwikkeling, maar het is natuurlijk niet de bedoeling dat het steeds uit de hand loopt. Als het thuis niet zo lekker gaat, dan heeft dat gevolgen voor je humeur, maar ook voor je zelfvertrouwen.

Ouders met elkaar

Het kan ook zijn dat je ouders veel ruzie met elkaar hebben. Dat is vervelend. Maar behalve dat het niet gezellig is voor de anderen in huis, kun je je ook zorgen gaan maken over dat ze misschien gaan scheiden. Of misschien denk je dat jij er iets mee te maken hebt? Maar je moet je realiseren dat het de ruzie van je ouders is. Zij hebben het meningsverschil en alleen zij kunnen het oplossen. Als je er veel last van hebt en je kan er bijvoorbeeld slechter door slapen of minder goed concentreren op school, dan is het goed om er eens met je ouders over te praten. Dat is geen wondermiddel, maar het kan wel opluchten als je gezegd hebt wat jij vervelend vindt.

15 reacties

Wil je reageren?

Om het reactieformulier te kunnen tonen, moeten we cookies van derden plaatsen (reCAPTCHA). Als je dit toestaat, klik dan op het kruisje in de boodschap bovenaan de pagina, en druk op F5 om de pagina te verversen.

Wil je je reactie laten verwijderen?
Stuur een mail met toelichting naar redactie@jouwggd.nl.
  1. anoniem

    Hoi,

    Ik ben nu 12 en al heel zelfstandig maar ik heb veel verdriet door puberteit, vaak ga ik naar mijn moeder toe als het nodig is maar deze week vanaf oud en nieuw ging het totaal mis mijn ouders hebben vanaf oud en nieuw al hele erge ruzie en het is nu 5-1-2020 van mijn moeder mag ik niks meer voor mijn vader doen en dat kan ik gewoon niet want ik hou van ze allebei even veel ik en mijn oudere broer van 13 zijn heel bang voor een scheiding wat we echt niet zouden willen.. ik eb al een heel groot chatbericht naar ze gestuurd maar mijn vader zegt: ja ik hoop ook dat het allemaal voorbij is en mijn moeder zegt: lieve schat je hebt er niks mee te maken jammer dat je dit meemaakt maar je vader luisterd niet met zijn zatte kop (hij had 1 biertje op) en k weet gewoon even geen raad meer ik heb ook mijn vertrouwens persoon gevraagd maar die weet het ook even niet… mag ik alstublieft hulp??

    • JouwGGD

      Beste anoniem,

      Wat een nare situatie, voor jullie als kinderen erg lastig.
      Je wilt hulp, maar het is nog lastig in te schatten waarmee precies!
      Op de site van mindmasters staat een stukje over ruzie en scheiding.
      Kies voor het Kind is ook een site met veel informatie en hulp.
      Kom eens op de chat om te kijken waarmee je nu het meeste kunnen helpen!

      P. Jansen Jeugdarts

  2. L

    Hoi,

    Mijn ouders hebben al een langere tijd een niet fijn lopende relatie met elkaar. Mijn vader heeft een alcohol probleem, hij drinkt elke dag ongeveer 1,5 fles wijn. Hij probeert dit voor mijn moeder te verbergen door flessen te verstoppen en opnieuw in te schenken als me moeder even boven is. Mijn moeder weet dit, ze heeft al een aantal keer geprobeerd hierover met me vader in gesprek te gaan, dit lukt nooit. Ook ik heb al meerdere malen aangegeven dat ik me zorgen maak en last heb van het alcohol gebruik van mijn vader. Hij zegt zelf het onder controle te hebben. 2 maanden terug ben ik in geheim naar mijn huisarts geweest om de zorgen rondom mijn vader met hem te delen, de huisarts kan niks voor mijn en mijn moeder doen. Ik zie mijn vader cognitief achteruit gaan.

    Ik heb een goede band met allebei mijn ouders één op één. Wanneer we met zijn drieën zijn negeren mijn ouders elkaar, er is ontzettend veel spanning. Als er iets moet worden overlegd loopt dit altijd uit de hand in ruzie en irritatie. Ik probeer te bemiddelen tussen mijn ouders, maar neig vaak naar mijn moeders kant, dit door de onredelijkheid en respectloosheid die mijn vader krijgt wanneer hij gedronken heeft. Ik heb erg te doen met mijn moeder.

    Ik ben zelf 20 jaar. Ik heb een oudere broer en zus die het huis al een poos uit zijn. Ik vertel hun over de situatie thuis, maar voel me toch erg alleen, omdat ik degene ben die er midden in zit. Ik vlucht in de weekenden vaak naar mijn vriend. Met hem kan ik goed praten, ook met zijn ouders. Ik weet dat ik op mijn leeftijd ook op mezelf kan gaan wonen, maar ik wil me moeder niet achterlaten.. het idee maakt me verdrietig. Als mijn vader niet zou drinken zou er al zoveel opgelost zijn. Dit is dan ook mijn allergrootste wens, maar me vader wil geen hulp, hij zegt dat alle mannen drinken..

    Als iemand tips of advies voor mijn situatie heeft hoor ik het hoor graag, bedankt voor het lezen!!

  3. Anoniem

    Hey,
    Ik heb veel ruzie met mijn moeder, mijn vader is 2 jaar geleden overleden en ik was het vaders kindje dus ik vertelde alles aan mijn vader, nu hij er niet meer is kan dat alleen nog met mijn moeder en ik kan het niet zo goed met haar vinden. Dus bijna elke dag hebben wij een ruzie en een van ons schreeuwt de ramen kapot, ik probeer mijn gedrag te veranderen maar ze snapt me gewoon niet dus ik weet niet meer wat ik moet doen, want ik wil een goeie relatie met. In moeder maar ik weet niet hoe

  4. Anoniem(14)

    Hey,
    Ik heb heel veel ruzie met mijn moeder thuis mijn vader heb ik nooit gekend en ik woon met mijn moeder, stiefvader en tweeling zusjes van 5 en of en toe mijn stiefzus maar die woont grotendeels bij haar moeder. De ruzie begint meestal heel klein bijvoorbeeld dat ik iets moet doen zeg dat ik het zo doe en het dan vergeet ofzo. Ik ben een tijdje geleden in aanraking gekomen met de politie en sindsdien lopen de ruzies echt uit de hand. Ik mag helemaal niks meer ik moet altijd om half 6 thuis zijn en ik vind dat nergens op slaan. Tijdens de ruzie begint me moeder vaak met allemaal dingen te gooien en kan ik echt bang zijn. Mijn stiefvader begint meestal te lachen waardoor ik alleen maar bozer word omdat ik dat gewoon niet trek. Mijn moeder loopt nu te dreigen met dat ze me uit huis wil zetten en ik weet gewoon noet meer wat ik moet doen.

    • JouwGGD

      Beste Anoniem(14),

      Wat een akelige situatie. Als ik het zo lees is het een situatie (gooien van spullen en angst) die niet kan blijven bestaan. Je kan altijd 24/7 contact opnemen met Voor een veilig thuis.
      Kan me voorstellen dat je ouders/ verzorgers geschrokken zijn dat je in aanraking bent gekomen met politie. Vertrouwen breek je makkelijker dan dat je het opbouwt.
      Niemand wil alleen ruzie, is er nog een kans om met iemand anders het hier over te hebben. Mogelijk eerst alleen en dan als familie. Een soort mediator? (leerkracht, mentor, jeugdarts, huisarts?)

      Sterkte P. Jansen Jeugdarts

    • Anno

      Hah
      Mijn ouders hebben elke dag ruzie omdat mijn broertje en ik het soms nirt goed met elkaar kunnen vinden. Het gaat dan meestal tot laat in de avond door. Ook Maken ze ruzie all the time over alles en niks. Is dit normaal of mort ik me zorgen gaan maken. De laatste keer dat we exht plezier hebben gehad met zn allen was 2 weken geleden ik heb nirt exht het gevoel dat dit normaal is pls help
      Xxx

      • JouwGGD

        Beste Anno,

        Praten helpt! Heb je het al eens in de familie te bespreken. Zoals je aangeeft is het ook moeilijk ergens een stempel ‘normaal’ op te zetten. Wel feit dat je het hier post en om hulp vraagt omdat je het anders zou willen.
        Op de chat kunnen we je ook misschien een stapje verder helpen.

        P. Jansen Jeugdarts

  5. anoniem

    hi, ik ben 16 jaar en woon in een huis met mijn moeder. al sinds ik mij kan herinneren hadden mijn ouders altijd ruzie. mijn ouders hielden niet meer van elkaar maar er was geen geld om een ouder apart te laten wonen. dus moesten we jaren onder deze omstandigheden wonen. mijn moeder was vaak weg dus ik bracht het meest van mijn tijd door met mijn pa. hierdoor was de band tussen mijn moeder en ik altijd niet erg goed. mijn ouders zette mij steeds tegen de ander op waardoor ik het idee had dat ik continue moest kiezen tussen de twee. ik verkoos regelmatig mijn vader omdat mijn moeder altijd schreeuwend thuiskwam. een jaar geleden overleed mijn pa aan kanker. ik wist niet goed hoe ik ermee om kon gaan, ik hield van niemand meer dan van hem. ik lkwam alleen met mijn moeder te leven. in het begin hadden we af en toe ruzie en probeerde we elkaar te steunen. opeens kwam ik erachter, ondanks dat mijn moeder het ontkende een paar weken voor mijn vaders dood, dat mijn moeder een vriend had gedurende dat mijn pa op sterven lag tot een half jaar na zijn dood. ik confronteerde mijn moeder en zij gaf uiteindelijk toe. ik was boos maar ze deed alsof het de normaalste zaak van de wereld was. toen ik hier achter kwam had ik geen liefde meer voor mijn moeder. sinsdien hebben mijn moeder en ik steeds meer problemen. we zien elkaar amper ookal leven we in hetzelfde huis. als we elkaar wel zien, hebben we ruzie. ik heb het gevoel alsof ik in een klap beide ouders heb verloren. ik mis mijn vader hierdoor nog erger. ik en mijn moeder hebben vaker geprobeerd te praten maar het leid nooit tot succes. therapie wil ze niet want in haar ogen is er niks aan de hand. elke keer als we ruzie hebben gehad doet mijn moeder erna normaal, omdat ze niet anders gewend is. ik weet niet goed wat ik aan de situatie aan moet.

    • JouwGGD

      Beste Anoniem,

      Ten eerste gecondoleerd met het verlies van je vader.
      Wat een nare situatie. Je kan je moeder natuurlijk niet dwingen om in therapie te gaan indien ze daar zelf geen noodzaak toe ziet.
      Wel zal jij een manier moeten vinden om met het verlies van je vader en de relatie met je moeder om te gaan.
      Mogelijk is stichting achter de regenboog een stap in de goede richting. Het lijkt erop dat je eerst het verlies moet verwerken, voordat je aan de relatie met je moeder kan gaan werken. Weet dat je altijd een keer met de jeugdarts of huisarts van gedachten kan wisselen.

      Sterkte P. Jansen Jeugdarts

  6. Anoniem

    Mijn broertje is de laatste tijd erg chagrijnig en snel boos hij is 13 en net in de puberteit als hik boos is is hij erg agressief en gaat slaan schoepen met stoelen slaan etc hij was ooit zo boos dat hij mij stak met een mes (een smeer mes dus nier erg scherp) toen ik het met me ouders er over had waren ze boos op mij omdat ik het zogenaamd weer had uitgelokt (wat vroeger toen we klein waren vaak gebeurde ik ook heb ADHD maar wil dat niet als excus gebruiken voor wat vroeger was gebeurt) mijn ouders hebben hier later voo sorry gezegt dat het niet helemaal mijn fout was na dat ik er voor de 2de x over begon dit is waar het begon vanaf daar zag ik me broertje als een soort monster hem boeide het niks wat hij had gedaan hij vond dat het niks was en dat ik me aanstelde (hij had er geen spijt van) nu op vakantie is hij boos op me om bijna alles ik snap het want ik kan druk zijn en hij slaapt niet goed op vakantie maar hij is dan zo boos dat hij van alles doed bij mr waar ik gewoon echt heel veel last van heb zoals een hakje op me ruggengraat omdat ik perongeluk op hem stont toen hij in bed lag (mijn slaap cabine is daar naast en zag hem niet) of tijdens kaarten duwde hij me van de klapstoel af waar ik toen in vast zat en de ijzeren achterkand tegen me hoofd aan kwam en als we lopen in de bergen en hij is boos os chagrijnig zegt hij vaker ik ga je er vanaf duwen ik en hij heeft hier een mes gekocht en ik weet niet wat er gebeurt als hij boos word en heedt het mes binnen hand berijk ik ben serieus bang voor hem ik ben 15 bijna 16 en hij is mijn broetje mijn familie en mij ouder doen er te weinig aan en zeggen dat ik me aanstel ik weet nou niet of ik me zelf geloof ik twijfel er aan maar dit is mijn vraag/vragen is dit normaal op deze leeftijd of niet en stel ik me gewoon aan en wees eerlijk op die en zijn mijn ouders als alles geen aanstellen is wel goed in opvoeden alvast bedankt

    • JouwGGD

      Beste Anoniem,

      Het lijkt me niet normaal, ondanks dat je in de puberteit zit, dat je met messen gaat zwaaien (welk mes dan ook). Er zijn natuurlijk omstandigheden, waarbij broertjes en zusjes elkaar in de weg zitten.
      Soms is het ook een manier om te kijken hoe ver je kan gaan. Uiteindelijk wil je broer denk ik ook niet iemand pijn doen, of alleen maar ruzie in het gezin. Vraag is of dit binnen het gezin is te bespreken.
      Het kan ook zijn dat door de vakantie te veel op elkaars lip zit. Dat je elkaar te vaak tegen komt met de nodige botsingen tot gevolg. Kan je samen met je ouders bespreken dat je hiermee zit en eigenlijk wel een oplossing wil vinden om dit met elkaar op te lossen? Jij zit ermee in je maag. Op de chat kunnen we specifieke situaties misschien nog eens met je doorspreken.

      Sterkte P. Jansen Jeugdarts