In elk gezin is wel eens onenigheid. Maar wat als je over alles ruzie krijgt met je ouders? Of dat je broer of zus het bloed onder je nagels vandaan haalt? Of vliegen je ouders elkaar steeds in de haren en verpest dat de sfeer thuis? De een wordt daar verdrietig van, de ander juist kwaad. Ben jij degene die met deuren slaat? Of trek je je terug op je kamer? Iedereen gaat anders om met ruzie.

Ruzie met je ouders

Misschien hebben jij en je ouders hele andere ideeën over wat goed is of wat hoort. Dan kan dat flink botsen, helemaal als jij steeds meer wilt doen waar je zelf achter staat. Het kan vooral conflicten opleveren als je opgroeit tussen twee culturen. Het is allemaal onderdeel van je persoonlijke ontwikkeling, maar het is natuurlijk niet de bedoeling dat het steeds uit de hand loopt. Als het thuis niet zo lekker gaat, dan heeft dat gevolgen voor je humeur, maar ook voor je zelfvertrouwen.

Ouders met elkaar

Het kan ook zijn dat je ouders veel ruzie met elkaar hebben. Dat is vervelend. Maar behalve dat het niet gezellig is voor de anderen in huis, kun je je ook zorgen gaan maken over dat ze misschien gaan scheiden. Of misschien denk je dat jij er iets mee te maken hebt? Maar je moet je realiseren dat het de ruzie van je ouders is. Zij hebben het meningsverschil en alleen zij kunnen het oplossen. Als je er veel last van hebt en je kan er bijvoorbeeld slechter door slapen of minder goed concentreren op school, dan is het goed om er eens met je ouders over te praten. Dat is geen wondermiddel, maar het kan wel opluchten als je gezegd hebt wat jij vervelend vindt.

25 reacties

Geef jouw reactie

Geef jouw reactie

  1. Verdrietig meisje

    Ik ben een meisje van 12 jaar, en mijn ouders maken echt heel veel ruzie. We zijn net 2 dagen terug van vakantie, en dat was een van de ergste vakanties van mn leven!! Mn vader schold mn moeder uit om alles wat ze deed, en ze was elke dag wel aan het huilen…(ik ook) Ik weet bijna wel zeker dat ze gaan scheiden… Mijn moeder en ik lijken heel erg op elkaar, zei is add’er en bij mij word dat nog onderzocht, en we zijn ook best heel erg koppig. Mijn vader is juist precies het tegenovergestelde van dat.(nou ja, hij is ook best wel koppig) En mijn vader is ook nog nierpatiënt, daardoor is hij bijna altijd moe. Mijn moeder is niet de enige die er last van heeft, ik ook. Mijn moeder is vandaag weer werken, en daardoor reageert papa zijn eindeloze woede op mij af (niet op mijn perfecte zusje). Eigenlijk is mijn vader altijd wel al zo, en mn ouders hebben al mn hele leven ruzie met elkaar. Er zijn ook wel veel ergere dingen gebeurd, (helaas ook met geweld). Er was een paar maanden geleden ook een periode dat ik een scheidingsmap op tafel zag liggen en dat ik advertenties kreeg voor huizen… Ik denk dat het wel beter is als ze gaan scheiden, maar ik ben bang dat mijn vader dan al zijn woede op mij mijn zusje gaat afreageren. Het klinkt raar, maat ondanks alles hou ik echt superveel van mijn vader, het lijkt eigenlijk net of hij twee kanten heeft, een liefe en een boze. Ik kan er gelukkig wel goed over praten met mijn moeder. Soms wou ik dat ik het er ook over kon hebben met mijn vrienden, maar dat gaat niet, want de een, mijn bff praat niet echt over dat soort dingen, mijn andere bff begint te puberen en heeft andere bff’s (ze doet heel raar tegen me als haar vriendinnen in de buurt zijn) en mn beste vriend , tja dat is een jongen. Ik voel me de laatste tijd erg vaak onzeker, de laatste weken van groep 8 moest ik vaak huilen als ik thuis kwam. Ik ga over drie weken naar de brugklas, en dat vind echt heel erg spannend. Ik ben zo bang dat ik geen vriendinnen maak, en de rest van de klas wel. Het vervelende is dat ik ook heel vaak moe ben, ook omdat ik vaak niet kan slapen omdat ik te veel gedachten in mn hoofd heb. (add, misschien) Ik praat wel eens met een psychologe van de huisarts, vooral omdat ik misschien add heb en ik vaak erg moe ben. Ze weet wel van mijn problemen, en ik kan er wel over praten, dat vind ik heel fijn, maar helaas gaat ze na de zomervakantie ander werk doen😞. Ik ga dan waarschijnlijk laten onderzoeken of ik add heb of niet. Maat weer even terug naar mijn vader. Ik maak me best wel zorgen over hem, hij rookt de laatste tind wel eens een sigaret, en hij komt erg overspannen en gestrest over. Ik denk dat hij diep in zijn hart ook heel erg last heeft van die ruzie, maar dat hij dat niet laat merken. Hij zegt dat hij rookt omdat mama zo eigenwijs is…

    • JouwGGD

      Hallo,
      Wat een verdrietig en ingewikkeld verhaal zeg! Ten eerste vind ik het heel erg knap dat je het zo goed kunt verwoorden en opschrijven. Daarnaast is het heel fijn dat je hierover in elk geval met je moeder en de psycholoog goed kan praten en dit ook doet. Misschien dat als zij straks ander werk gaat doen er wel een andere te vinden is? Wat betreft je vrienden snap ik dat het moeilijk is om hierover te praten, maar misschien dat je hierover met je beste vriend toch best kunt praten, want het feit dat hij een jongen is hoeft niet te betekenen dat hij dat niet wil! Anders kun je altijd op een forum als deze of in de chat terecht als je even iets kwijt wilt.
      Verder is het helemaal niet gek dat je ondanks alles wel heel veel van je ouders houdt hoor! Je ouders houden vast ook heel veel van jullie, maar door alle omstandigheden kunnen ze dat nu niet altijd laten zien helaas. Ik hoop vooral dat je ouders er op korte termijn uit kunnen komen hoe zij onderling verder willen, want dat er zoveel ruzie wordt gemaakt is zowel voor jullie als voor je ouders geen fijne situatie. Probeer je wel te bedenken dat dit vooral iets is wat zij moeten doen, jij kunt dit niet voor ze oplossen! Je bent zelf namelijk straks al druk genoeg met een nieuwe school en alle nieuwe mensen en uitdagingen die daar bij horen. Dat je dit spannend vindt is verder heel normaal hoor, daar zullen bijna alle kinderen last van hebben, al geven ze dit niet allemaal toe!
      Verder zou ik je adviseren om goed en gezond te blijven eten, regelmatig te sporten en af en toe ook eens tijd voor jezelf te nemen om alles vol te houden (ook als je straks misschien druk bent met school en huiswerk)! Wat betreft het slapen zou je hier nog eens kunnen kijken of er nog tips zijn voor mensen in jouw leeftijdscategorie die je nog niet hebt geprobeerd of doet. Succes!

      H. Krol, Jeugdarts

  2. Kenza

    Hallo
    Ik ben kenza ik ben 14
    Ik woon in Haarlem met me ouders
    Ze zijn wel gescheiden sinds ik me al kan herinneren
    Ze zijn wel goeie vrienden
    Sinds ik 11 / 12 ben heb ik steeds vaker ruzie met men ouders
    Dan ben ik bij men vader heb ik ruzie met hem
    Dan ga ik naar men moeder heb ik weer ruzie met haar
    Sinds dit jaar ben ik veel buiten met men vriendinnen en ik vindt dat echt super
    Want eerst mocht dat niet want men ouders zijn nogal beschermend
    Vooral men vader. Die is namelijk Marokkaans
    En dus nogal beschermend en dat soort dingen
    Me moeder kon ik het altijd al niet mee vinden
    Ik kan niet goed met der over dingen praten
    Ze wordt snel boos
    En ze vertrouwd me niet
    Ik mag volgend jaar niet eens meer naar buiten met men vriendinnen !
    Terwijl iedereen dat wel mag
    Ik voel me opgesloten
    Ik was juist vaak buiten om even van al die problemen thuis af te zijn
    Maar straks zit ik 24/7 met me ouders ruzie te maken
    Ik heb al nagedacht over zelfmoord want ik trek het niet meer
    Ze houden me te klein
    Wat moet ik doen

    • JouwGGD

      Hallo Kenza,

      Wat vervelend om te horen over de situatie waar je in zit, en heel goed dat je om hulp vraagt. Ten eerste is het heel goed dat je wel probeert met je ouders te praten, maar ik begrijp dus dat dit niet goed lukt. Ik hoop wel dat het al lukt om met een vriendin of vriendinnen goed te praten, want dat is een van de belangrijkste dingen als je je zo voelt. Verder snap ik dat je vooral wil voorkomen dat je straks ‘opgesloten’ zit en niet naar buiten mag. Wat ik je hierbij zou adviseren is om toch hierover in gesprek te gaan met je ouders op een neutrale manier. Daarmee bedoel ik dat je een gesprek niet begint met je ouders te vertellen wat ze fout doen, maar bijvoorbeeld te beginnen met hoe je je voelt en wat je graag zou willen veranderen. Dit is heel lastig, dus je zou het ook op kunnen schrijven en dan aan je ouders kunnen geven. Want al heb je veel ruzie met je ouders, ik denk niet dat ze willen dat jij je voelt zoals je nu doet en dat ze dit willen weten. Hopelijk zorgt dit ervoor dat er regels komen waar jij je ook prettiger bij voelt.
      Mocht het nou zo zijn dat je dit nog niet goed durft of er nog weinig over hebt kunnen praten, kom dan eens op de chat of schrijf je gevoelens eens op papier, dat kan ook opluchten. Wat betreft het denken aan zelfmoord, je kunt altijd contact opnemen met deze organisatie om te bespreken hoe hiermee om te gaan of een keer een afspraak bij de huisarts maken.

      H. Krol, Jeugdarts

  3. Anoniem

    Hallo,

    Ik ben 14 en woon samen met mijn moeder en broertje van 8. Mijn vader is alleen in het weekend thuis vanwege zijn beroep. Mijn broertje is ontzettend dominant, egoïstisch en maakt altijd ruzie. Hij kijkt vaak anderen (moeder, opa en oma, mij) aan met vreemde gezichten. En laatst sloeg hij mijn moeder. Mijn moeder is ervan overtuigd dat alles “goed” gaat, ze straft hem dus ook niet als hij iets doet wat niet kan. Elke keer als ik voor haar opkom of haar advies geef, krijg ik de schuld van alle ruzies. We hebben nu zo’n maand ruzie, elke dag. Het ergste vind ik dat ze nooit iets over de ruzies met mijn broertje verteld aan mijn vader, terwijl ze wel verteld over de ruzies tussen mij en mijn moeder. Vaak ga ik naar mijn opa en oma om erover te praten en zij zeggen ook dat mijn moeder moet veranderen qua opvoeding van mijn broertje.
    Ik word langzamerhand ziek van alle ruzies en ik weet niet wat ik hier aan moet doen.

    • JouwGGD

      Beste Anoniem,
      Wat een vervelende situatie waar je je in bevindt. Het lijkt erop alsof er veel sprake is van ruzies waar je zelf middenin zit en waar maar geen verandering in komt, ondanks je goede bedoelingen. Wat ik me afvraag: kun je met je vader bijvoorbeeld wel praten over de ruzies die er zijn? Weet hij er wel van af wat er allemaal speelt (omdat hij er vaak niet is) en weten je ouders wel hoe jij je voelt door deze situatie? Ik vind het wel erg knap dat je zo voor je moeder probeert op te komen en haar probeert te adviseren, maar dat hoort natuurlijk eigenlijk niet jouw taak te zijn.
      Het lijkt me het beste dat er hier eens goed over wordt gepraat bij jullie wanneer jullie er allemaal zijn (dus ook je vader!). Je zou ook je opa en oma of iemand anders in je omgeving (familie, vrienden) kunnen vragen om hierbij te helpen. Zeker niet leuk of makkelijk om te doen, maar zoals het nu gaat kan je situatie je erg veel stress en vervelende gevoelens opleveren. Je kunt ook nog eens de chat opzoeken om verder advies te vragen om je hierbij te helpen. Heel veel succes!

      H. Krol, Jeugdarts

  4. Anoniem

    Hallo..,
    Ik ben 18 en woon samen met mijn broertje 16 en broer 21 thuis bij onze vader en moeder… Klinkt gezellig maar dat is totaal niet zo. Mijn moeder werkt sinds kort en vader is afgekeurd, financieel gaat het dus nog niet optimaal goed. Maar dit is niet waar ik het over wil hebben. Ik wil het namelijk hebben over mijn broertje van 16. Hij zorgt er dagelijks voor dat er woorden en heftige discussies vallen binnen het gezin.. En hier ben ik een keer klaar mee, als dit zo door gaat zie ik nog gebeuren dat mijn ouders gaan scheiden. Hij staat op, gaat naar zijn werk, komt thuis pakt drinken kruipt achter de computer of achter zijn telefoon. Gaat naar boven, slapen en gaat weer weg. En als hij dan een keer thuis is heeft hij de grootste mond, uitdagen, irritatie opwekken, buitenlandse woorden gooien richting anderen binnen het gezin..

    Mijn moeder is overdag op het werk en maakt dit allemaal niet mee, wel weet ze dat dit speelt. Als ze dan thuis is, begint even later de discussie al vrij snel. Ik weet niet waar mijn broertje het vandaan haalt maar weet het zo voor elkaar te krijgen dat de gezinsleden discussies met elkaar hebben. Het is hier dus nooit gezellig in huis als iedereen bij elkaar is. En de aanstichter doet net of er niks aan de hand is en ontloopt de boel. Het maakt niet uit hoe je tegen hem praat, of wat je wilt duidelijk maken hij geniet er gewoon van. En lacht alles weg, wat bloed onder je nagels vandaan haalt.
    En omdat mijn ouders het financieel niet goed voor mekaar hebben en hij wel een baan heeft probeert hij zijn verdiensten onder hun neus te drukken. Kortom het komt er op neer, ik heb geld en jullie niet nananana. Ja en dit wekt irritatie op bij mijn ouders.

    Wanneer dan iedereen de boel wilt ontlopen en mijn broertje, moeder en ik alleen zijn escaleert het weer. Hij geeft je zulke kut antwoorden dat je wel moet reageren, ik laad mij toch niet over me heen lopen. Of ik laad hem mijn moeder toch niet de grond in drukken. Hij geniet er echt volop van en dan komt het ook nog wel eens voor dat hij gaat (nep) huilen van ik wil dit niet, waarom doe jij dit bla bla. Terwijl hij alles zelf aanricht, kom dan, wat wil je dan ik sla je, of gekke gezichten trekken als ik in discussie ben met mijn moeder over zijn gedrag. En om maar een discussie of verdere woorden te ontlopen gaat hij huilen om zielig te lijken.
    Hij gaat naar vrienden, familie of naar boven en wij zitten met saggerijnige gezinsleden en meneer is pleite. Dit vind ik niet leuk meer hij maakt onze band kapot, wat je ook probeert. Of het wordt erger of negeert het wat je hem verteld. Weglachen, uitdagen, ontkennen is zijn optie om erop te reageren. Ik ben radeloos..

    • JouwGGD

      Beste Anoniem,

      Heel verhaal, maar begrijp dat een en ander niet lekker loopt thuis.
      Wat ik me af vraag is wat zijn de verantwoordelijkheden van je broertje. Ik begrijp dat hij op het moment werkt en daar voordeel uit trekt. Maar dat hij op dit moment dat juist gebruikt om andere de loef af te steken. Heeft hij ook verantwoordelijkheden?
      Hij lijkt een beetje aan het puberen en wel voordelen te zien, maar verantwoordelijkheden te ontlopen.
      Is het mogelijk om een keer een gesprek te hebben met de familie? mogelijk met een mediator (buitenstaander).
      Denk dat er duidelijk moet worden wat er van hem verwacht wordt en dat hij daar op aangesproken kan worden.
      Kom eens op de chat om misschien een stap te maken.

      P. Jansen Jeugdarts

  5. Anoniem

    Hai. Ik ben 18 en woon nog thuis.. Mijn familie is niet perfect er was vroeger geweld mijn vader is nu overleden.. Alleen het probleem is dat mijn moeder alles op mij en mn zusje afreageerd vooral op mij.. Wat dus niet kan en ik heb een paar keer op een leefgroep gewoond maar nu woon ik weer thuis en mijn zusje woont op een groep. En zij komt in het weekend thuis. Doordeweeks als zij er niet is gaat het vaak goed maar als zij er wel is. Is alles mijn schuld. Ik doe alles fout in mn moeders ogen. Alsof ze mn zusje een leuke tijd wil geven en mij daarom dus niet. Ik wil graag thuis wonen maar zoals het nu gaat kan niet.. Wat moet ik doen? Ps. Dit is nog de kortste versie.. Ons leven is ingewikkeld

    • JouwGGD

      Beste Anoniem,

      Ik begrijp dat jullie als een familie een aardig bewogen leven hebben gehad, of misschien nog wel hebben.
      Ik neem aan dat leefgroep waar je zus naar toe gaat, in samenspraak is geregeld met jeugdhulp. Is het mogelijk daar aan de bel te trekken?
      Indien het echt zo is dat er thuis niet veilig is kan je 24/7 aankloppen bij veiligthuis.
      Op de chat ben je natuurlijk ook welkom.

      Sterkte P. Jansen Jeugdarts

  6. nikita

    mijn moeder kwam net binnen en zei lekker leuke vakantie iedereen boos en keek mij ook boos aan. wat moet ik doen?! moet ik dit elke maand aan horen?!

  7. nikita

    Ik ben een meisje van 12 en ik heb een zus die in de puberteit zit en die is 16 we zitten nu op dit moment gewoon gezellig op vakantie maar omdat mijn vader net even naar zijn tante op bezoek ging bleven wij met zijn drieeën thuis mijn moeder zus en ik. Mijn zus heeft het maandelijkse ‘probleem’ van vrouwen( ik heb dat nog niet) mijn zus is een type die ZO snel boos word ook zonder haar maandelijkse maar dan word het nog erger! Mijn moeder zij tegen me zus dat ze een foto moest weg halen van whatsapp omdat er iets is met mijn oom en eeen andere oom en bla bla.. Maar mijn zus ging steeds maar tegen mijn moeder in om een kleine foto. Mijn moeder zij wat wil je dan? En mijn zus schreeuwde een leuke famili! Ik keek maar en had buikpijn ik wou huilen maar ik weet dat als ik huil dat ik het nog erger maak want mijn zus ging allemaal dingen bij betrekken zoals dat ze niet naar famili wil omdat ze iedereen stom vind maar ook opeens over mijn overleden opa ik bedoel wat heeft hij er nou mee te maken!? Mijn moeder is een persoon die geduld heeft en pas losbrandt als het over niks gaat, gelukkig slaat ze nooit, ik wacht nog steeds tot mijn vader komt ik vind net veel leuker als hij er is want dan durft me zus nooit haar mond open te trekken! Het ergste van vandaag vond ik wel dat mijn zus boos naar de badkamerging en het bad liep vol lopen toen ik binnen kwam zag ik dat ze huilend bij het bad ging die langzaam aan het vol lopen zat, ik was bang dat ze zelfmoord ging plegen om haar hoofd er in te laten.. Ik kan snel nare gedachtens krijgen ik wou haar knuffelen maar ze duwde me weg en schreeuwde rot op. Nu is het heel stil in huis en hoor ik alleen maar mijn moeder rondlopen omdat ze zit te opruimen dat is haar kalmeer middel, ik ben net naar mijn moeder gegaan en heb gevraagd:wikt u net goed maken? Ze zei dat mijn zus respect moest leren, toen ik door wou vragen zei ze: ben jij de volgende irritante? Ik hield mijn mond en ging stil bij de eet tafel zitten. Ik hoorde toen na 5 minuten weergeruzie, mijn zus zei wil je een andere dochter? maar dan heel boos mijn moeder zei booseen vieze dochter heb ik nu daarna deed ik mijn orendicht en ook mijn ogen, ik telde af tot ik mijnvader hoorde maar nee hij kwam nog steeds niet ik hoorde dat hij naar zijn ouders is gegaan bij de begrafenis ( mijn vader heeft geen ouders meer zijn moeder is overleden toen ze 52 was en mijn opa 89 ze zijnal 7 jaarover leden en mijn oma al 30 jaa of meer) ik hoop dat hijsnel komt en dat mijn zus en moede het opgelost hebben maar mijn vader beldevan datde man bij de begrafenis zei dat in jaren meer iemand is gekomen dus geen broers van mijn vaderof zussen alleen mijn vader zelf hij huikde en toen mijn zus dat hoorde zei ze dat ze gelijk had met een stomme famili 🙁 . mijn moeder kwam net binnen en zei lekker leuke vakantie iedereen boos en keek mij ook boos aan. wat moet ik doen?! moet ik dit elke maand aan horen?!

    • JouwGGD

      Beste Nikita,

      Het is een lastige situatie. Het lijkt als of jij in huis de vrede stichter wilt zijn. Dat is moeilijk en indien iedereen nog hoog in de emotie zit, krijg je zelf ook nog de schuld.
      De vakantie is net begonnen dus als dat zo doorgaat krijg je er zeker nog last van… of heb je dat eigenlijk al….
      Vaak is het helemaal niet duidelijk waar de ruzie nou om gaat. Soms is het best goed om op een rustig moment (niet als jullie net ruzie hebben) met elkaar om de tafel te gaan zitten.
      Spreek uit wat jij zou willen en laat je familie haar verwachtingen naar jou uitspreken. Spreek met elkaar af wat echt moet! wat graag moet en wat jullie leuk vinden dat gebeurt. Spreek het uit naar elkaar en schrijf het op, daardoor is er meer begrip voor elkaars standpunt. Van ruzie in huis wordt niemand beter, dat merk je. Eigenlijk willen ze het allemaal anders, maar lukt het niet. Soms heb je dan hulp van buitenaf nodig. Lees nog eens verder op mindmasters/ruzie. Je bent ook welkom op de chat.

      P. Jansen Jeugdarts

  8. Anoniem

    Mijn ouders hebben de laatste tijd veel ruzie… ze zijn ook al in therapie… het lijkt niet te helpen
    Ze hadden vroeger ook al veel ruzie maar lang niet zo veel als nu. Het ergste moment was dat mijn vader mijn moeders hoofd tegen de deur aan trommelde. Ik rende naar mijn broer, hij zij het komt wel goed.
    Nu net… weer ruzie.. il was boven voordat ik naar boven ging was er nog niks aan de hand. Toen ik weer naar beneden ging was mijn moeder beneden met tranen in haar ogen. Mijn vader was op de slaapkamer ook met tranen in zijn ogen… ik weet niet precies waar de ruzie over ging. Dus daar kan ik niets over vertellen… ik weet wel dat mijn moeder tegen mij zij dat ze graag oud met hem wil worden, maar ze zijn zo verschillend mijn vader is autist en mijn moeder is een ADD’er..
    Ik vroeg mijn vader of hij UNO met me wou spelen. Eerst wou hij dat niet later toch wel… Toen kwam het ergste…
    Mijn vader zij tegen mijn moeder:’ het liefst pak ik nu de heggenschaar en duuw hem door je strot!’ 😭😭 ik barste in tranen uit. We hebben wel nog 2 potjes UNO gespeeld maar heel gezellig was het niet… ik ging erna nog wat eten en vlak daarna ging ik naar bed zij ik… maar ik barste opnieuw in tranen uit ging op mijn bed liggen en ik zij hard op: ‘Ik heb hulp nodig.’ Ik heb het ook opgeschreven in mijn dagboek waar ik alles in opschrijf wat me dwars zit. Ik heb opgezocht wat ik het best kan doen. Zelf denk ik dat ik weg moet weg van mijn huis waar constant ruzie is. Maar dat gaat niet op dit moment kan ik het zowizo moeilijk hebben. Op school heb ik namelijk ook veel problemen… mijn beste vriendin waar ik 10 jaar mee bevriend was heeft gezegd dat ze niet kan geloven dat ze ooit met mij bevriend is geweest. En zo gaat dit al anderhalf jaar door… ik ben snel gekwetst maar nu is de druppel gevallen! Ik heb hulp nodig en snel ook!! Na alles wat ik afgelopen jaar heb meegemaakt… zeg ik ‘Ik geef de moed op.’ Ik ben blij dat ik mijn verhaal heb kunnen doen hopelijk krijg ik advies waar ik iets mee kan..

    • Anoniem

      Ik moet er nog niet bij vertellen maar ik moest mijn telefoon wegleggen er kwam iemand…

      Ik heb ook vaak ruzie met mijn ouders ze vragen vaak of er iets met me is.. ik zeg dan ‘er is niks.’ Maar er is dan heel veel..

      Als ik thuis ben zonder een vriendin vind ik het moeilijk om te lachen. Ik snij mezelf ook vaak in mijn vingers. Ik weet niet wat ik anders zou moeten doen…. het agressieve gedrag wat mijn ouders tonen zorgt voor de neigingen om me te snijden. Op mijn armen zitten ook veel littekens. Ik vind het moeilijk om erover te praten. Het liefst wil ik ergens anders wonen maar mijn familie woont in Zeeland ik heb hier alleen een opa en een oma… dus ik zou niet weten wat ik moet…

    • JouwGGD

      Beste Anoniem,

      Heftig verhaal en duidelijk dat je ook aangeeft hulp nodig te hebben!
      Als ik het verhaal zo lees is ‘Veilig thuis’ de organisatie die het beste ingezet kan worden.
      Jij zit knel tussen je ouders en zit ook inmiddels in de knel met jezelf. Om jou te helpen moet thuis ook iets veranderen.
      Kijk op de site van Veilig thuis (met tips) en indien je er nog eens over wil chatten kan dat ook.

      Sterkte P. Jansen Jeugdarts

    • H.

      Heey anoniem
      Ik heb het ook gehad dat mijn ouders altijd ruzie hadden, maar nu is het minder. Gaat het met je. En maak je geen zorgen je maak vast wel nieuwe vrienden

  9. Joyce

    Ik heb ontzettend vaak ruzie met mijn moeder en dit gaat al vanaf het moment dat m’n ouders gescheiden zijn. Ik heb het gevoel dat ze niet kan accepteren wie ik ben en dat ik een totaal andere mentaliteit en mening heb dan wat zij doet. Nu hebben we net ruzie gehad dat ik ineens niet meer met een vriendin over straat mag lopen, omdat er meiden ontvoerd worden en ze stuurt me duizenden berichtjes daarover. Het is gewoon verstikkend, omdat zij bang is voor de media en de wereld neemt ze mij m’n vrijheid af. Zulke dingen en ruzies gebeuren veel vaker en ik heb echt het gevoel dat ik het binnen nu en heel snel een keer kwijt raak.

    • JouwGGD

      Beste Joyce,

      Wat bedoel je met ‘het’ kwijt raken.
      Ruzies zijn natuurlijk nooit leuk, voor jou niet maar waarschijnlijk ook niet voor je moeder. Het is goed om het er eens over te hebben op een moment dat de emoties nog niet zo hoog opgelopen zijn. Praat daarbij uit jezelf, hou het bij jezelf. Kijk daarna met elkaar hoe het anders te organiseren is. Ga geen verwijten maken.
      Soms is het handig als een buitenstaander ook aan tafel zit om de rust te bewaren.

      P. Jansen Jeugdarts

  10. Anoniem

    Ik net ruzie met me ouders gehad, en ik weet niet wat ik moet doen het voelt alsof ik alles verkeerd doe ik wil eigelijk weg lopen maar dat durf ik niet en kan ook nergens naar toe wat moet ik doen?

    • JouwGGD

      Beste Anoniem,

      Heb je deze gevoelens en neiging weg te lopen wel eens met ze besproken.
      Meestal is het handig om in een rustige situatie, niet het moment dat je al ruzie hebt, met je familie om de tafel te gaan zitten. Het kan helpen een buitenstaander als ‘scheidsrechter’ erbij uit te nodigen. Door je gevoelens uit te spreken en te luisteren naar de gevoelens van je familie, worden de reacties onderling vaak een stuk duidelijker. Niemand wil in een huis vol ruzie wonen, maar ieder heeft zijn eigen belangen waar ze aan willen voldoen.
      Praten helpt! soms helpt het om zo’n gesprek voor te bespreken. bv in de chat.

      P. Jansen jeugdarts

  11. Anoniem

    Ik woon sinds Januari dit jaar niet meer bij mijn vader. Van de een op de andere dag lagen mijn spullen opeens bij mijn moeder zonder uitleg. Ik kwam een dag later nog wat spullen halen maar de rede dat ik niet terug ben gekomen is ondat ik mezelf 1,5 geleden pijn heb gedaan. Hij kwam er in Januari pas achter en vroeg toen erg agressief of ik mijn armen kon laten zien. Hij schreeuwde naar me maar ik wou mijn armen natuurlijk niet laten zien zo opeens met de oude littekens erop. Nu woon ik dus bij mijn moeder maar ze kiest haar vriend boven mij, ookal heeft hij haar vaak pijn gedaan, bedreigd, ingebroken en dingen gestolen toen ze geen relatie meer hadden. Een keer moest ik zelfs de politie bellen omdat hij haar tegen het gasfornuis had geduwd en erg agressief deed. Ik wil nu dus niet samen met hem in een huis zijn en dat kijkt me erg logisch, maar mijn moeder snapt dit niet. Hij komt steeds vaker en het irriteert me erg. Hierdoor ben ik ook geiriteerd als ik met mijn moeder praat. Maar ze heeft mij gezegd dat ik terug naar mijn vader moet als ik haar vriend niet accepteer. Ook dreigde ze met dat ik niet meer naar mijn vriendje mag. Ik ben 17 jaar en heb 1,5 jaar relatie met hem dus ik zei dat ik hem dan nogsteeds zou opzoeken. Nou volgens haar haalt ze me er dan persoonlijk op. Maarja het probleem is dus dat geen een van mn ouder me wilt. Ik wil graag ergens anders wonen. Kan dat?

    • JouwGGD

      Beste Anoniem,

      Wat een naar en akelig verhaal, je hebt hel wat mee moeten maken. Ik begrijp uit je bericht dat je ook erg in de knel zit, met jezelf en met je familie.
      Indien er huiselijk geweld is van ruzie, schreeuwen en dreigen kan je altijd contact opnemen met Veiligthuis!
      Indien je echt op kamers/ergens anders wilt gaan wonen. Kijk dan eens op de site van Timon.
      Je kan ook altijd aankloppen bij de Jeugdarts op school, die kent de sociale kaart bij jou in de buurt.

      Sterkte, P. Jansen Jeugdarts