In elk gezin is wel eens onenigheid. Maar wat als je over alles ruzie krijgt met je ouders? Of dat je broer of zus het bloed onder je nagels vandaan haalt? Of vliegen je ouders elkaar steeds in de haren en verpest dat de sfeer thuis? De een wordt daar verdrietig van, de ander juist kwaad. Ben jij degene die met deuren slaat? Of trek je je terug op je kamer? Iedereen gaat anders om met ruzie.

Ruzie met je ouders

Misschien hebben jij en je ouders hele andere ideeën over wat goed is of wat hoort. Dan kan dat flink botsen, helemaal als jij steeds meer wilt doen waar je zelf achter staat. Het kan vooral conflicten opleveren als je opgroeit tussen twee culturen. Het is allemaal onderdeel van je persoonlijke ontwikkeling, maar het is natuurlijk niet de bedoeling dat het steeds uit de hand loopt. Als het thuis niet zo lekker gaat, dan heeft dat gevolgen voor je humeur, maar ook voor je zelfvertrouwen.

Ouders met elkaar

Het kan ook zijn dat je ouders veel ruzie met elkaar hebben. Dat is vervelend. Maar behalve dat het niet gezellig is voor de anderen in huis, kun je je ook zorgen gaan maken over dat ze misschien gaan scheiden. Of misschien denk je dat jij er iets mee te maken hebt? Maar je moet je realiseren dat het de ruzie van je ouders is. Zij hebben het meningsverschil en alleen zij kunnen het oplossen. Als je er veel last van hebt en je kan er bijvoorbeeld slechter door slapen of minder goed concentreren op school, dan is het goed om er eens met je ouders over te praten. Dat is geen wondermiddel, maar het kan wel opluchten als je gezegd hebt wat jij vervelend vindt.

37 reacties

Geef jouw reactie

Geef jouw reactie

  1. Anoniem

    Hallo, mijn moeder en oma praten niet met elkaar. Er is iets gebeurd en dat wil ik liever niet zeggen. Het is zo erg dat ze niet bij elkaar op verjaardagen willen zijn. Ik vind dit erg jammer omdat het mij pijn doet. Ik zie mijn opa en oma nu bijna nooit. Kan iemand helpen. Moet ik proberen het goed te maken?

    • JouwGGD

      Beste Anoniem,

      Het is heel lastig de ruzie tussen anderen op te lossen. Zij hebben ergens ruzie om en zullen zelf die moeten oplossen.
      Wat wel goed is om er met bv je ouders over te praten, dat jij er last van hebt. Jij voelt de pijn. Uiteindelijk willen je ouders en grootouders waarschijnlijk dat jij je prettig voelt.
      Praten lucht meestal al op… op mindmasters staat een artikel over ruzie en familie, mogelijk heb je daar wat aan.

      P. Jansen Jeugdarts

  2. Anoniem

    Hallo, mijn familie vertrouwt mij niet meer vanwege de keren dat ik loog, ik mocht geen sociale media maar deed het toch stiekem en omdat ik een vriend heb etc alleen ze denken dat hij een slechte jongen is maar dat is niet zo en nu willen ze hem inelkaar slaan (Hij woont in het buitenland in de stad waar mijn ouders van komen) en me vader liet me in de steek op mijn 8e/9e en hij wilt die jongen in elkaar slaan enzo maar hij had niks verkeerds gedaan. Ze zeggen dat ze niet meer met mij kunnen leven en me naar internaat willen sturen. Ik weet niet meer wat ik moet doen ik heb al erge dingen meegemaakt voor iemand van mijn leeftijd (net pas 14 geworden) a.u.b help me

  3. Anoniem.

    Hallo,
    Mijn ouders praten niet meer met elkaar en zodra ze iets zeggen is het alleen maar geschreeuw en geruzie over de kleinste dingen. Zodra ik alleen met een van de 2 ben gaat het alleen maar over hoe erg de ander is. Ook zijn er thuis heel erg veel problemen met mijn broer, die al van 3 verchillende scholen getrapt is en nu op een internaat is. Maar zodra hij in het weekend thuis is zijn er alleen maar problemen en ruzie. Ik ben heel erg bang van mijn broer omdat hij dingen kapot maakt en heel erg pijnlijke dingen schreeuwt als hij boos is. De ruzies die hij in het gezin veroorzaakt zijn meestal om de kleinste dingen, waar niemand anders boos om zou worden. Ik vind het heel moeilijk om met mensen over mijn thuissituatie te praten omdat ik niet over wil komen als een aansteller ofzo. Ik heb het er wel vaak met mijn zusje over en ook soms met mijn moeder maar ik merk dat ik er zelf heel erg veel last van heb en dat ik het geen plaats kan geven. Ik slaap ’s nachts heel echt omdat ik me heeft erg druk maak over iedereen in het gezin. Ik heb gauw het gevoel dat ik te veel zeur zodra ik mijn moeder vertel hoe ik me voel en heb dan ook het gevoel dat niemand mij bergijpt. Ik heb het gevoel dat mijn ouders niet meer met elkaar praten doordat ze allebei te veel over mijn broer nadenken. Mijn moeder is ook gestopt met het strijken van mijn vader en broers kleren en met het eten koken voor ze. Ik vraag me echt af of ik iets kan doen waardoor ze gewoon weer tegen elkaar gaan praten en hoe iedereen weer normaal tegen elkaar doet. Mijn moeder denkt zelf dat mijn broer en vader autistisch zijn. Zou dat kunnen?

  4. Nikki

    Hallo,
    Ik ben een meisje van 18 jaar. Tot mijn 13e ongeveer waren me ouders altijd gelukkig met elkaar, maar sindsdien werd het steeds minder gezellig thuis, steeds vaker ruzie. Toen heeft me vader ook uitgesproken dat hij wou scheiden, maar toen moest memoeder heel hard huilen en zei wou het niet. Ze wouden allebei beter hun best doen maar dat gebeurd gewoon echt niet. Ze praatten eigenlijk nooit echt normaal tegen elkaar, ze leven gewoon een soort van naast elkaar in plaats van met elkaar. Ik zie gewoon dat ze elkaar niet meer leuk vinden. Altijd probeer ik te bemidellen. Mijn zusje en ik zijn er gewoon echt de dupe van. Soms hoop ik gewoon dat ze gaan scheiden. Als ik naga dat mijn zusje en ik over 10 jaar waarschijlijk wel het huis uit zijn, dan weet ik gewoon zeker dat ze het niet met elkaar volhouden. Ik zie gewoon dat ze niet gelukkig zijn. Dit jaar in de zomervakantie had me moeder ineenkeer een wondje op haar borst waar telkens bloed uit kwam. We hebben toen op vakantie gezegd dat ze er misschien een keer mee naar de huisarts moest gaan. Maar toen deed ze helemaal of het niks was en ging ze helemaal negeren en verbergen. En nu een half jaar later heeft ze er gewoon nog steeds een wondje. Ik ben gewoon echt bang dat het iets is. Ik snap ook echt niet dat ze er niet mee losgaat. Ik durf haar er gewoon echt niet goed over aan te spreken. Ook denkt ze volgens mij dat wij het niet doorhebben maar ik zie vaak pleisters liggen.
    Ik vind het erg lastig om hier met mensen over te praatten, aangezien me vader en moeder zich voor de buitenwereld gewoon als een gelukkig stel tonen

  5. Anoniem

    Haay,
    Ik ben een meisje van 12 en er is alleen maar ruzie thuis…
    Er is elke dag wel weer gezeik en het voelt alsof het alleen maar de hele tijd door mij komt omdat ik me heel erg irriteer aan andere mensen…
    Hoe ze eten ademen en hoe kasten en deuren dicht gaan… Onder het eten kan ik me soms niet beheersen en zeg ik er wat van maar dan wordt me vader super boos en loopt het uit de hand… Er wordt gescholden en erg hard geschreeuwd. Er is zelfs laatst een bord kapot gesmeten! Ik vind het erg vervelend en ga elke ochtend extra vroeg naar school… Ik merk ook dat ik op school steeds meer last krijg van de problemen thuis… Ik kan me slechter concentreren en haal ook steeds meer onvoldoendes… Gister kwam ik in de kamer en kregen we weer ruzie en zei me broertje tegen mij dat ik ongewenst was.. Dat was de druppel die de emmer deed overlopen.. Ik vind het erg lastig om hier met mensen over te praten maar wil het toch graag oplossen..

    • JouwGGD

      Beste Anoniem,

      Kan me voorstellen dat je het lastig vidn om hierover te praten met andere, echter geef je ook aan dat je wil dat het stopt.
      Het is goed om wel met mensen (in je buurt of op school) te praten. Op deze site van Voor een veilig thuis staan nog wat meer tips.

      Je bent natuurlijk ook altijd welkom op de chat.
      P. Jansen Jeugdarts

  6. Verwart Meisje

    Hoii ik ben een meisje van elf en me moeder en me broer maken bijma altijd over 1klein ding ruzie me broer zit bijna altijd achter zijn PS4 maar als me moeder roept voor het eten dan komt hij zijn kamer uit en dan doet hij of hij niet bij de familie hoort en daar reageert me moeder niet heel blij op tijdens het eten zijn ze alltijd aan het ruzie maken en dan wordt me moeder ook boos op mij maar dat vindt ik niet leuk maar me broer zit bijna altijd in ze kamer en dan doen ze gemeen tegen elkaar en dat vindt ik niet fijn (ik heb dislextie dus let daar niet op) maar hoe kan ik voorkomen dat ze geen ruzie meer maken

    • JouwGGD

      Beste verwart meisje,

      Dank voor je bericht! goed dat je hulp zoekt. Dit is ook heel lastig, maar ik begrijp dat jij er ook echt last van hebt.
      Goed om dit bespreekbaar te maken. Soms kan het al helpen om met je moeder en/of broer het erover te hebben. Handig is dit dus niet te doen tijden een ruzie (op die momenten is luisteren erg moeilijk). Mogelijk kan iemand je daarmee helpen, een kennis, vriendin of iemand van school.
      Vertel waarom jij er last van hebt en dat jij het graag anders ziet. Kijk eens op de volgende pagina voor tips hoe dingen met je ouders/moeder te bespreken.

      Sterkte P. Jansen Jeudgarts

  7. i

    Ik ben meisje 16 jaar. Mijn gezin thuis hebben onderling heel vaak ruzie en over de stomste dingen. Vaak als ik thuis kom van school dan kan ik de sfeer al voelen dat ze weer ruzie hebben gehad. Maar ze willen maar niet toegeven dat ze fout zaten en geven steeds mij de schuld van alles. Daarnaast heb ik ook moeilijke tijden op school. Ik durf niet zomaar met iemand te praten omdat ze toch contact gaan opnemen met mijn ouders en dan ben ik de pineut. Ik weet echt niet wat ik moet doen.

    • JouwGGD

      Beste i,

      Vanaf 16 jaar mag je je eigen beslissingen nemen. In de medische wereld word je op deze leeftijd gezien als volwassen. Je wordt dus niet meer als minderjarig gezien. Dit betekent dat alleen jij recht hebt op informatie, beslist of je een behandeling wel of niet wilt en tot slot mag alleen jij jouw medisch dossier inzien.
      Je ouders worden alleen maar geïnformeerd en mogen alleen jouw dossier inzien wanneer jij daar volledige toestemming voor geeft.
      Officieel ben je met 16 jaar nog steeds niet meerderjarig, maar volgens de WGBO wél.

      Dus je kan in alle veiligheid (geheimhoudingsplicht van artsen) met je huisarts of de Jeugdarts op school praten.
      Daarbij staat jouw veiligheid voorop, dus indien je de pineut bent bij thuiskomst moet daaromheen iets gebeuren.

      P. Jansen Jeugdarts

  8. Anoniem

    Ik ben een jongen van 15 jaar en er is momenteel alleen maar geschreeuw in huis. Ik woon in een gezin met een 18-jarige zus. Ze heeft altijd ruzie met mijn moeder en er kan niet normaal gepraat worden zonder ruzie of geschreeuw en gescheld. Vorige week is het uit de hand gelopen en dacht ik dat het opgelost was door een goed gesprek met z’n allen en zei ik wat ik ervan vond, maar tevergeefs; het gezeik is weer van voorafaan begonnen. Mijn zus dreigt altijd het huis uit te gaan en met verschillende dingen en het gescheld blijft maar over en weer gaan. De ruzies gaan helemaal nergens over. Van een kleine irritatie doet mn zus alsof de wereld vergaat en loopt het helemaal uit de hand.

    Ik ben iemand die zich niet snel uitlaat en ik probeer alles te negeren. Maar nu ben ik op het punt gekomen om hulp te zoeken. Kan iemand alsjeblieft zeggen wat ik moet doen? Ik heb er zo geen zin meer in..

    • JouwGGD

      Beste Anoniem,

      Wat een erge situatie. Begrijp dat je daar last van hebt, ook al ben je niet het onderwerp van ruzie. Zo te zien zijn de andere in huis ook wel bezig met een oplossing, er is over gesproken.
      Iedereen wil de situatie denk ik toch anders hebben. Goed om aan te geven hoeveel het jouw doet. Is er een mogelijkheid om dit met een buitenstaander te bespreken?
      Op mindmasters staat een artikel over ruzie.

      Je kan altijd op school het met de jeugdarts bespreken, soms lucht het al op en soms kan je een stap in de goede richting maken.
      Hoop dat je hier een stapje verder mee komt.
      P. Jansen Jeugdarts

  9. Anooo

    Hallo,
    Ik ben 16 jaar en heb geen contact meer met mn ‘echte’ vader. Ik woon bij mijn moeder maar dat word met de dag slechter en slechter, ik praat nooit echt met haar over gevoelens omdat ik gewoon bang ben die naar haar toe te laten. Vertrouwen is er ook niet omdat ze door de jaren heen heel veel geheimen voor mij heeft en ik niet weet waar ik aan toe ben. Ik heb een vriend en daar wil ik graag bij in trekken maar ben nog maar 16. Het leven is als een hell😭

  10. Anoniem

    Thuis krijg ik altijd en overal de schuld van terwijl ik eigenlijk helemaal niks doe. Al hebben mijn ouders ruzie en ik bemoei me ermee krijg ik van mij zusje de schuld zegt ze steeds weer opnieuw ja dit is jouw schuld en al bemoei ik me er niet mee, zegt ze weer tegen me ja waarom bemoei je, je er niet mee of waarom help je niet. Ik wordt helemaal gek door alles en iedereen thuis. mijn ouders praten niet meer normaal tegen elkaar als ze wel praten dan is het eigenlijk alleen maar schreeuwen en niemand doet meer iets goed thuis volgens elkaar, daardoor heeft iedereen ruzie met elkaar.
    Mijn oma heeft 102 dagen in het VU in Amsterdam gelegen en daardoor heeft ook de hele familie onderling nog ruzie met elkaar waar wij ook allemaal de dupe van zijn…
    De laatste tijd zit ik eigenlijk alleen nog maar op mijn kamer… Ook kan ik niet meet genieten van leuke dingen.

    • Jouwggd Arts

      Beste Anoniem,

      Naar dat je altijd de schuld krijgt, wat je ook doet. Er spelen wel heel veel dingen doorelkaar als ik het zo lees.
      Indien er zo veel speelt is het ook onmogelijk allemaal in je eentje op te lossen. Hier heb je echt hulp van je omgeving bij nodig.
      Heb je vriendinnen of volwassenen in de omgeving waarmee je zou kunnen praten over je situatie?
      Je kan altijd contact opnemen met Voor een Veilig Thuis.

      Sterkte P. Jansen Jeugdarts

  11. ano

    ik ben 15 jaar en ik weet nooit goed hoe ik over mijn gevoelens moet praten. meestal doe ik dit dus niet. ik heb het moeilijk met school en stress thuis omdat ik alles wel wil vertellen maar bang ben dat ik mijn moeder nog meer belast aangezien ze nog een kind heeft die adhd heeft (mijn broertje). ik hou al mijn gevoelens in en probeer men eigen problemen op te lossen hierdoor ga ik verkeerde middelen gebruiken. ik rook en ik blow regelmatig. mijn moeder is hier achter gekomen en weet ook niet wat ze er mee moet. ik voel me gewoon niet meer thuis. ik ga telkens terug naar de verkeerde dingen ondertussen doe ik men best op school maar alsnog ben ik bang voor men examens en nu weet ik dus niet hoe ik met dit alles om moet gaan. wat moet ik doen??

    • Jouwggd Arts

      Beste Ano,
      Als ik het goed begrijp is het blowen om de stress onder controle te krijgen (zelf-medicatie). Is dat iets waar je vanaf zou willen?Ik neem aan dat de situatie thuis en de school resultaten hier niet beter van worden.
      Is er iemand, waarmee je wel zou kunnen praten? Mentor/ jeugdarts van school. Zonde indien je een jaar moet missen omdat het thuis niet goed gaat?

      P. Jansen Jeugdarts

    • Anoniem 18

      Ik ben bijna 18 jaar maar toch voel ik me niet thuis hoe het hoort te zijn , mijn stiefvader gaat keer op keer vreemd als ik zou voor me moeder vertellen het zou erger worden als ik iets fout doet dan ben ik gelijk dom of zeggen ze je kan niks goeds doen we zijn niet trots op je en ze maken heel vaak ruzie en als het nog niet genoeg is mijn stiefvader probeert mijn tante te versieren en hij heeft naast mijn moeder nog vriendinnen ik wou wel de waarheid zeggen voor me moeder maar hij zou dan zeggen dat ik lieg of iets anders bedenken allen dat hij goed van uit komt ,ben ik wel soms an het huilen in me kamer wanneer niemand hoort het, wat moet ik doen ???!!!

      • Jouwggd Arts

        Beste Anoniem,

        Wat een nare situatie! Kan snappen dat je veel last van de situatie en omgeving hebt.
        Wat zou je willen dat er ging gebeuren om de situatie thuis anders/ beter te maken?
        Wil je een uitlaatklep, wil je zelf uit huis, wil je dat de ruzie stopt?
        Voor een veilig thuis kan je altijd bellen. Soms is het makkelijker het er eens over te hebben met iemand die je vertrouwd. Een vriendin, vriend of je mentor. Je kan ook altijd een gesprek met de jeugdarts op school aanvragen.

        P. Jansen Jeugdarts

  12. Een verdrietige meisje

    Ik wil weg van huis maar weet echt niet waar ik heen moet, mijn moeder haat me en mijn broer mishandeld mij, ik heb een vriend maar hij woont in duitsland en ik kan ook niet naar hem toe, mijn vriend weet over mij thuis situatie

    • Jouwggd Arts

      Beste “EVM”,

      Wat naar? Ik weet niet hoe oud je bent, maar is het huis uit de beste oplossing?
      Indien je het over mishandeling hebt, lijkt mij veilig thuis de eerste stap. Zij zouden ook kunnen meedenken wat oplossingen zouden kunnen zijn.

      P. Jansen Jeugdarts

  13. Lea

    Mijn ouders vinden dat ik en mijn zusje niks anders doen dan tv kijken, maar dat is niet zo! Mijn ouders werken allebei fulltime en zijn daarom bijna nooit thuis. En als ze thuis zijn dan zitten ze of op mijn zusje en ik hun frustratie en werkstess af te reageren of ze doen het op elkaar. Als ik iets er over wil zeggen vallen ze mij al meteen in de reden… Ik heb geen idee wat ik kan doen.

    • Jouwggd Arts

      Beste Lea,

      Is het grootste probleem hier; dat je je niet gehoord voelt? Er lijkt een meningsverschil te bestaan over tv en of het thuis zijn van je ouder of de frustratie die ze kwijt moeten… zonder dat jullie met elkaar overleggen. Wat wordt er van jullie verwacht en wat verwachten jullie van jullie ouders…
      Soms is het goed om een gesprek te plannen, gewoon om de tijd vast te leggen en daar bv een buitenstaander bij uit te nodigen die het gesprek leid en de vrede bewaart. Praten met elkaar is denk ik het belangrijkste…

      Kan je daar iets mee, je mag ook altijd chatten met jouwggd.
      P. Jansen Jeugdarts

  14. Kiki

    Hi.
    Mijn ouders zijn (nog niet officieel) gescheiden. Al een jaar of 2 hebben ze constante ruzie en hebben totaal geen contact meer met elkaar (daarom worden de papieren ook niet getekend etc.) Het komt nog wel eens voor dat mijn ouders hun frustraties op mij afreageren door allemaal dingen te vertellen over de andere ouder die nogal kwetsend kunnen zijn en ik liever niet zou willen weten. Hoe zorg ik ervoor dat ze daarmee stoppen, terwijl ik het ze meerdere keren vraag? Mijn andere probleem is dat ik heb besloten dat ik bij mijn moeder wil wonen, en mijn vader vat dit niet heel volwassen op. Ik probeer om met hem te praten hierover maar de sfeer verandert nooit. Alles wat ik nu doe is alles een beetje opkroppen en zo snel mogelijk zorgen dat ik het huis uit kan, maar ik zou toch graag de situatie een beetje willen verbeteren voor zover dat kan.

    • Jouwggd Arts

      Beste Kiki,

      Deze situatie waarin kinderen “moeten” kiezen tussen ouders is juist de rede dat ze daar een programma voor hebben gemaakt.
      Indien deze situatie van moeilijk overleg blijft bestaan, zal je alleen maar spanningen in huis houden.
      Mogelijk kan je met je ouders een ‘Kies’ coach inschakelen. Kijk bij Kies voor het kind.

      Je bent ook altijd welkom op de chat.
      P. Jansen Jeugdarts

  15. Anoniem

    Mijn moeder is in januari dit jaar overleden. Ze heeft er zelf voor gekozen. Ik zit hier heel erg mee alleen niemand begrijpt het omdat ik veel ruzie had met mama.. Mijn vader nam binne 2 weken iemand mee naar huis en de bedoeling was alleen voor een week maar ze is daarna nooit weggegaan. Nu woont ze oficieel hier en denkt dat ze de baas kan spelen over mij en mn broer en mn vader. Mijn vader heeft dit zelf niet door omdat hij helemaal verliefd is. Me pa en ik hebben veel ruzie hier om omdat hij er al over heen is omdat hij zou scheiden met mijn moeder. Hij wilt dat ik er zo ook over denk en het maar moet vergeten. Ik zit hier heel erg mee en moet binnen kort naar ggz om te praten. Mijn vader snapt niet dat door heel deze sitiuati komt en geeft van alles mij de schuld. Hij heeft ook al een paar keer mij de schuld gegeven dat mijn moeder deze keuze heeft gemaakt. Wat moet ik doen? Want als ik naar ggz en mijn vader en zijn vriedin blijven zo doen helpt het niet. En praten heeft geen zin want hij word dan boos en geeft alsnog de schuld aan mij. En het aamgeven dat je er moeite mee hebt helpt ook niet want dan wordt hij ook boos en zegt dat alles aan mij ligt..

    • Jouwggd Arts

      Beste Anoniem,

      Wat een nare lastige situatie. Gelukkig heb je wel reeds hulp voor jezelf, praten met iemand van de GGZ kan best al wat opluchten.
      De situatie thuis zou ik ook zeker daar bespreken, mogelijk is het wel een idee om ook met je vader samen op gesprek te gaan. Zeker als hij zo’n rol speelt in het hele gebeuren.
      Je kan nooit gaan bepalen hoe je vader erover moet denken en wat hij zou moeten doen. Dat is ook andersom, hij kan niet bepalen dat jij er wel mee zit. Wel moet je gezamenlijk een manier vinden om hiermee om te gaan. Praten heeft vaak wel zin, maar soms moet er dan een derde persoon bij zitten die buiten het probleem staat.

      Hoop dat je hier iets aan hebt, je kan altijd op de chat inloggen.
      P. Jansen jeugdarts

  16. Anoniem

    Hallo, ik heb tegenwoordig erg vaak ruzie met mijn moeder. Wij hebben thuis een hond en die moet ook regelmatig uitgelaten worden alleen de enige die haar het vaakst uit laat ben ik. Daarover heb ik dan ook vaak een discussie over met mijn moeder. Ik zeg dan vaak dat zij haar ook wel eens mag uitlaten. Dan antwoord ze vaak op dat ze daarvoor een “dochter” heeft. Wat ik een belachelijk excusses voor vind want zij mag ook wel eens de hond uitlaten. Ook als we avond hebben gegeten, dan wil ik mijn eigen bord opruimen en dan zit mijn moeder op de bank en steekt ze vaak der bord naar mij uit. ” ik moet het dan weer even opruimen” daarnaast stofzuig ik en doe ik vaak de vaatwasser en zorg ik dat de keuken netjes is. Soms lijkt het alsof ik in haar ogen niet genoeg doe. Ik hou van haar maar ik krijg tegenwoordig over de kleinste dingen al ruzie met haar. Dat varrieert vaak tot heftige ruzies. Ik ben gewoon op en ik weet ook soms niet wat ik ermee aan doe. Ik doe veel in huis en mijn moeder amper iets. Als ik er dan wat van zeg, krijgen we gelijk ruzie. Ik heb het gevoel dat ik gewoon echt niet word begrepen door haar… Ze zit er ook vaak op te hameren dat ik meer moet gaan eten terwijl ik normaal eet. Ik eet ontbijt, middag eten en avond eten. Qua tussendoortjes alleen fruit. Maar ze zit dus te heletijd te zeggen dat ik meer moet gaan eten omdat ik ben afgevallen. Dit frustreeerd me ook enorm omdat ik weet dat ik normaal eet. Daarover komen dan vaak ook ruzies. Ik zit ook vaak op mn kamer hele dagen omdat ik ook geen ruzie wil maken. Of ik ga naar vriendinnen en blijf daar slapen of alleen eten. Ik ben moe en ik ben op. Nu ook weer school is begonnen heb ik teminsten wel wat afleiding want de ruzies vindt ik echt niet leuk meer!! Wat moet ik doen om de ruzie te verminderen? Of gewoon helemaal geen ruzie meer hebben?

    • Jouwggd Arts

      Beste Anoniem,

      Mooi hoe je een en ander opschrijft! Met name de volgende zin: Ik ben gewoon op en ik weet ook soms niet wat ik ermee aan doe (moet). Geeft je wel de noodzaak om iets te doen. Als ik het zo lees, zitten jij en je moeder niet op een lijn. Jij hebt bepaalde verwachtingen en je moeder van jou. Alleen hebben jullie die nooit naar elkaar uitgesproken lijkt het.. (klopt dat?)
      Waarom wil ze dat je de hond uitlaat? (heeft ze zelf geen tijd, is ze moe van werk, is het jouw hond, doet ze het al elke dag als jij op school zit?)
      Waarom wil je dat je meer eet? (Is ze bang dat je anorexia krijgt, heeft ze hard haar best gedaan om te koken en eet je niet alles op?)
      Je zou eens met je moeder kunnen praten over wat jouw verwachtingen zijn. Hou het bij jezelf (Ik vind het vervelend, ik heb er last van…). Handig is een gesprek te plannen, dan hebben jullie tijd ervoor. Handig is om een mediator te hebben (familie/buren) die de rust aan tafel bewaard. Zet voor jezelf op papier wat je vragen zijn, wat je anders wilt (vergeet je niets).

      Hoop dat je hier iets mee kan, je bent altijd welkom op de chat.
      P. Jansen Jeugdarts

  17. Anoniem

    Mijn ouders hebben al een tijdje ruzie. Ze praten niet meer met elkaar en ze slapen ook niet meer samen! Morgen gaan we op vakantie en ik heb de hele tijd aan mijn moeder gevraagd of ze het wil uitpraten maar dat wil ze niet. Ik wil graag dat ze het uitpraten omdat het anders echt een stomme vakantie word? Wat moet ik doen?

    • Jouwggd Arts

      Beste Anoniem,

      Wat een rot situatie!
      Op mindmasters staat er een artikel over ruzie. Wel goed en knap van je om er over in gesprek te gaan. Probeer tijdens een gesprek de problemen bij jezelf te houden. Het is niet de bedoeling dat jij een partij moet gaan kiezen tussen je ouders. Je kan jou probleem op tafel leggen samen met je ouders, waarbij mogelijk iemand anders aansluit om de vrede te bewaren.

      Sterkte P. Jansen Jeugdarts

  18. ??????

    Mijn ouders en mijn broer zeggen altijd dat ik de reden ben dat er ruzie thuis is maar meestal als er ruzie is ben ik niet eens thuis of zit ik op me kamer wat moet ik doen

    • Jouwggd Arts

      Beste ??????,

      Natuurlijk kunnen we niet zeggen wie er gelijk zou hebben, echter kan de ruzie wel ontstaan juist omdat je er niet bent of op je kamer zit.
      Het beste is denk ik toch met je ouders het erover te hebben waarom er nu ruzie is over jou. Het lijkt erop dat ze iets anders van je willen en/of verwachten. Het beste is om dat niet te doen als er al ruzie is. Soms is het handig een derde persoon/ buitenstaander erbij te betrekken die zorgt dat er geen ruzie ontstaat tijdens een gesprek.
      Er staan ook nog tips op mindmasters.nl en je kan ook nog chatten.

      Succes P. Jansen Jeugdarts