In elk gezin is wel eens onenigheid. Maar wat als je over alles ruzie krijgt met je ouders? Of dat je broer of zus het bloed onder je nagels vandaan haalt? Of vliegen je ouders elkaar steeds in de haren en verpest dat de sfeer thuis? De een wordt daar verdrietig van, de ander juist kwaad. Ben jij degene die met deuren slaat? Of trek je je terug op je kamer? Iedereen gaat anders om met ruzie.

Ruzie met je ouders

Misschien hebben jij en je ouders hele andere ideeën over wat goed is of wat hoort. Dan kan dat flink botsen, helemaal als jij steeds meer wilt doen waar je zelf achter staat. Het kan vooral conflicten opleveren als je opgroeit tussen twee culturen. Het is allemaal onderdeel van je persoonlijke ontwikkeling, maar het is natuurlijk niet de bedoeling dat het steeds uit de hand loopt. Als het thuis niet zo lekker gaat, dan heeft dat gevolgen voor je humeur, maar ook voor je zelfvertrouwen.

Ouders met elkaar

Het kan ook zijn dat je ouders veel ruzie met elkaar hebben. Dat is vervelend. Maar behalve dat het niet gezellig is voor de anderen in huis, kun je je ook zorgen gaan maken over dat ze misschien gaan scheiden. Of misschien denk je dat jij er iets mee te maken hebt? Maar je moet je realiseren dat het de ruzie van je ouders is. Zij hebben het meningsverschil en alleen zij kunnen het oplossen. Als je er veel last van hebt en je kan er bijvoorbeeld slechter door slapen of minder goed concentreren op school, dan is het goed om er eens met je ouders over te praten. Dat is geen wondermiddel, maar het kan wel opluchten als je gezegd hebt wat jij vervelend vindt.

39 reacties

Wil je reageren?

Om het reactieformulier te kunnen tonen, moeten we cookies van derden plaatsen (reCAPTCHA). Als je dit toestaat, klik dan op het kruisje in de boodschap bovenaan de pagina, en druk op F5 om de pagina te verversen.

Wil je je reactie laten verwijderen?
Stuur een mail met toelichting naar redactie@jouwggd.nl.
  1. Anoniem(14)

    Hey,
    Ik heb heel veel ruzie met mijn moeder thuis mijn vader heb ik nooit gekend en ik woon met mijn moeder, stiefvader en tweeling zusjes van 5 en of en toe mijn stiefzus maar die woont grotendeels bij haar moeder. De ruzie begint meestal heel klein bijvoorbeeld dat ik iets moet doen zeg dat ik het zo doe en het dan vergeet ofzo. Ik ben een tijdje geleden in aanraking gekomen met de politie en sindsdien lopen de ruzies echt uit de hand. Ik mag helemaal niks meer ik moet altijd om half 6 thuis zijn en ik vind dat nergens op slaan. Tijdens de ruzie begint me moeder vaak met allemaal dingen te gooien en kan ik echt bang zijn. Mijn stiefvader begint meestal te lachen waardoor ik alleen maar bozer word omdat ik dat gewoon niet trek. Mijn moeder loopt nu te dreigen met dat ze me uit huis wil zetten en ik weet gewoon noet meer wat ik moet doen.

    • JouwGGD

      Beste Anoniem(14),

      Wat een akelige situatie. Als ik het zo lees is het een situatie (gooien van spullen en angst) die niet kan blijven bestaan. Je kan altijd 24/7 contact opnemen met Voor een veilig thuis.
      Kan me voorstellen dat je ouders/ verzorgers geschrokken zijn dat je in aanraking bent gekomen met politie. Vertrouwen breek je makkelijker dan dat je het opbouwt.
      Niemand wil alleen ruzie, is er nog een kans om met iemand anders het hier over te hebben. Mogelijk eerst alleen en dan als familie. Een soort mediator? (leerkracht, mentor, jeugdarts, huisarts?)

      Sterkte P. Jansen Jeugdarts

    • Anno

      Hah
      Mijn ouders hebben elke dag ruzie omdat mijn broertje en ik het soms nirt goed met elkaar kunnen vinden. Het gaat dan meestal tot laat in de avond door. Ook Maken ze ruzie all the time over alles en niks. Is dit normaal of mort ik me zorgen gaan maken. De laatste keer dat we exht plezier hebben gehad met zn allen was 2 weken geleden ik heb nirt exht het gevoel dat dit normaal is pls help
      Xxx

      • JouwGGD

        Beste Anno,

        Praten helpt! Heb je het al eens in de familie te bespreken. Zoals je aangeeft is het ook moeilijk ergens een stempel ‘normaal’ op te zetten. Wel feit dat je het hier post en om hulp vraagt omdat je het anders zou willen.
        Op de chat kunnen we je ook misschien een stapje verder helpen.

        P. Jansen Jeugdarts

  2. anoniem

    hi, ik ben 16 jaar en woon in een huis met mijn moeder. al sinds ik mij kan herinneren hadden mijn ouders altijd ruzie. mijn ouders hielden niet meer van elkaar maar er was geen geld om een ouder apart te laten wonen. dus moesten we jaren onder deze omstandigheden wonen. mijn moeder was vaak weg dus ik bracht het meest van mijn tijd door met mijn pa. hierdoor was de band tussen mijn moeder en ik altijd niet erg goed. mijn ouders zette mij steeds tegen de ander op waardoor ik het idee had dat ik continue moest kiezen tussen de twee. ik verkoos regelmatig mijn vader omdat mijn moeder altijd schreeuwend thuiskwam. een jaar geleden overleed mijn pa aan kanker. ik wist niet goed hoe ik ermee om kon gaan, ik hield van niemand meer dan van hem. ik lkwam alleen met mijn moeder te leven. in het begin hadden we af en toe ruzie en probeerde we elkaar te steunen. opeens kwam ik erachter, ondanks dat mijn moeder het ontkende een paar weken voor mijn vaders dood, dat mijn moeder een vriend had gedurende dat mijn pa op sterven lag tot een half jaar na zijn dood. ik confronteerde mijn moeder en zij gaf uiteindelijk toe. ik was boos maar ze deed alsof het de normaalste zaak van de wereld was. toen ik hier achter kwam had ik geen liefde meer voor mijn moeder. sinsdien hebben mijn moeder en ik steeds meer problemen. we zien elkaar amper ookal leven we in hetzelfde huis. als we elkaar wel zien, hebben we ruzie. ik heb het gevoel alsof ik in een klap beide ouders heb verloren. ik mis mijn vader hierdoor nog erger. ik en mijn moeder hebben vaker geprobeerd te praten maar het leid nooit tot succes. therapie wil ze niet want in haar ogen is er niks aan de hand. elke keer als we ruzie hebben gehad doet mijn moeder erna normaal, omdat ze niet anders gewend is. ik weet niet goed wat ik aan de situatie aan moet.

    • JouwGGD

      Beste Anoniem,

      Ten eerste gecondoleerd met het verlies van je vader.
      Wat een nare situatie. Je kan je moeder natuurlijk niet dwingen om in therapie te gaan indien ze daar zelf geen noodzaak toe ziet.
      Wel zal jij een manier moeten vinden om met het verlies van je vader en de relatie met je moeder om te gaan.
      Mogelijk is stichting achter de regenboog een stap in de goede richting. Het lijkt erop dat je eerst het verlies moet verwerken, voordat je aan de relatie met je moeder kan gaan werken. Weet dat je altijd een keer met de jeugdarts of huisarts van gedachten kan wisselen.

      Sterkte P. Jansen Jeugdarts

  3. Anoniem

    Mijn broertje is de laatste tijd erg chagrijnig en snel boos hij is 13 en net in de puberteit als hik boos is is hij erg agressief en gaat slaan schoepen met stoelen slaan etc hij was ooit zo boos dat hij mij stak met een mes (een smeer mes dus nier erg scherp) toen ik het met me ouders er over had waren ze boos op mij omdat ik het zogenaamd weer had uitgelokt (wat vroeger toen we klein waren vaak gebeurde ik ook heb ADHD maar wil dat niet als excus gebruiken voor wat vroeger was gebeurt) mijn ouders hebben hier later voo sorry gezegt dat het niet helemaal mijn fout was na dat ik er voor de 2de x over begon dit is waar het begon vanaf daar zag ik me broertje als een soort monster hem boeide het niks wat hij had gedaan hij vond dat het niks was en dat ik me aanstelde (hij had er geen spijt van) nu op vakantie is hij boos op me om bijna alles ik snap het want ik kan druk zijn en hij slaapt niet goed op vakantie maar hij is dan zo boos dat hij van alles doed bij mr waar ik gewoon echt heel veel last van heb zoals een hakje op me ruggengraat omdat ik perongeluk op hem stont toen hij in bed lag (mijn slaap cabine is daar naast en zag hem niet) of tijdens kaarten duwde hij me van de klapstoel af waar ik toen in vast zat en de ijzeren achterkand tegen me hoofd aan kwam en als we lopen in de bergen en hij is boos os chagrijnig zegt hij vaker ik ga je er vanaf duwen ik en hij heeft hier een mes gekocht en ik weet niet wat er gebeurt als hij boos word en heedt het mes binnen hand berijk ik ben serieus bang voor hem ik ben 15 bijna 16 en hij is mijn broetje mijn familie en mij ouder doen er te weinig aan en zeggen dat ik me aanstel ik weet nou niet of ik me zelf geloof ik twijfel er aan maar dit is mijn vraag/vragen is dit normaal op deze leeftijd of niet en stel ik me gewoon aan en wees eerlijk op die en zijn mijn ouders als alles geen aanstellen is wel goed in opvoeden alvast bedankt

    • JouwGGD

      Beste Anoniem,

      Het lijkt me niet normaal, ondanks dat je in de puberteit zit, dat je met messen gaat zwaaien (welk mes dan ook). Er zijn natuurlijk omstandigheden, waarbij broertjes en zusjes elkaar in de weg zitten.
      Soms is het ook een manier om te kijken hoe ver je kan gaan. Uiteindelijk wil je broer denk ik ook niet iemand pijn doen, of alleen maar ruzie in het gezin. Vraag is of dit binnen het gezin is te bespreken.
      Het kan ook zijn dat door de vakantie te veel op elkaars lip zit. Dat je elkaar te vaak tegen komt met de nodige botsingen tot gevolg. Kan je samen met je ouders bespreken dat je hiermee zit en eigenlijk wel een oplossing wil vinden om dit met elkaar op te lossen? Jij zit ermee in je maag. Op de chat kunnen we specifieke situaties misschien nog eens met je doorspreken.

      Sterkte P. Jansen Jeugdarts

  4. Anoniempjeee

    Hey ik ben 14 jaar en ik heb 1 zus die nu bij mijn vader woont mijn ouders zijn gescheiden en ik woon bij mijn moeder en mijn stiefvader. Mijn moeder en mijn stiefvader hebben regelmatig ruzie over geld want mijn stiefvader heeft een tijd niet gewerkt en heeft nu geen geld. Dit is al een keer eerder gebeurd in april maar nu weer een keer. De rekeningen worden niet betaalt en mijn moeder is boos en verdrietig. Ik wordt er soms bij betrokken en heb al uitgelegd dat dit niet fijn is voor mij en ik wil gewoon hier blijven wonen waar ik nu woon maar ze hebben vaak ruzie die dan zo 2 weken kan duren ik hoop dat jullie mij kunnen helpen want ik trek het niet meer.
    Groetjes …

    • JouwGGD

      Beste Anoniempjeee,

      Wat een nare situatie! Praten helpt. Je kan kijken in je omgeving of er iemand je situatie begrijpt en je kan helpen.
      Je zou ook met je moeder en stiefvader samen/apart kunnen praten, over wat je zou willen en hoe je ze misschien kan helpen.
      Niemand wil dat ruzie blijft bestaan, echter heb je soms iemand nodig om een oplossing te vinden.
      Op de chat kan je misschien nog een speciale situatie bespreken.

      P. Jansen Jeugdarts

  5. Eden

    Hoi, ik ben 15 jaar en mijn oudste broertje is bijna 13. Hij is erg aan puberen, blijft zitten op school, haalt onvoldoendes en is brutaal en scheld mijn moeder uit. Mijn moeder en mijn broertje hebben hetzelfde karakter en ze hebben de hele tijd ruzie, Mijn moeder denkt ook dat mijn broertje niet zijn best doet. Als het een keer gezellig is vind een van beide wel weer iets om over te ruziën. Mijn moeder en ik hebben een goede band en ze verteld bij mij over hem, en dan wilt ze natuurlijk dat ik haar gelijk geef. Maar ik heb ook een goede band met mijn broertje dus ik kan het hem ook niet aandoen om het te verklikken voor iets. Ik vind dit heel vervelend want er zijn dus telkens ruzies tussen mijn moeder, mijn broertje en mijn vader. Kan ik er iets aan doen? Moet er hulp ingeschakeld worden? Dit is namelijk allang zo en ik kan het niet meer aan.

    • JouwGGD

      Beste Eden,

      Is het een idee om een keer met de hele familie om de tafel te gaan zitten en dit te vertellen?
      Jij hebt er last van dat jij tussen twee ruziënde mensen zit, terwijl je er eigenlijk niets mee te maken hebt.
      Mogelijk dat beide partijen dan eens gaan nadenken over hun aandeel in dit gebeuren.

      Misschien kunnen we op de chat nog een stapje verder helpen.
      P. Jansen Jeugdarts

  6. S.

    Beste,
    Ik ben een meisje van 19 jaar, ik heb een broertje van 15, die woont (net als ik) nog thuis bij onze ouders, ook heb ik een zus van 22, zei woont op kamers.
    Er is altijd ruzie in huis, maakt niet uit welke tijdstip. Als er geen discussie is dan begint mijn moeder er wel weer een. Mijn broertje gaat vaak niet naar school, mijn zus heeft zwaar obesitas en mijn vader staat op het punt te scheiden van mijn moeder (al gelooft mijn moeder dat gewoon niet). Eigenlijk is het als sinds dat ik naar de middelbare school ben gegaan niet meer leuk in huis, en dat is nu 7 jaar geleden ongeveer.

    Ik weet niet wat ik moet doen, ik maak me over alles nogal veel zorgen, en ondertussen heb ik het ook druk met mijn opleiding en andere zaken die ik moet onderhouden. Naar mijn idee word het alleen maar slechter met de sfeer in huis.

    • JouwGGD

      Beste S.

      Wat een rot situatie! Dit ga je ook niet snel even veranderen.
      Heb je al eens met andere over je zorgen gesproken? Dit helpt vaak al om een en ander op een rijtje te zetten.
      Wat zou je willen, wat zijn opties. Hoe zie jij de toekomst in relatie tot je moeder en mogelijk daar los van ten opzichte van je vader.
      Misschien dat je op de chat gezamenlijk een stapje verder kan komen.

      Sterkte P. Jansen Jeugdarts

  7. Shivani

    Ik ben een meisje van 17 jaar.Ik woon al een tijdje bij mijn vader vanwege ruzie met mijn moeder en door die ruzie mag ik nu mijn zusje niet meer zien terwijl ik haar zoveel mis. Wat moet ik nu doen

    • JouwGGD

      Beste Shivani,

      Ligt een beetje aan de situatie (hoe oud is je zus, wil ze jou ook zien, hoe houden ze haar tegen jou te zien, hebben jullie elkaars telefoonnummer).
      Lijkt mij het beste om met je Vader te bespreken. Mogelijk is er toch ergens een ingang om met haar in contact te staan zonder dat je je moeder daarmee pijn doet?
      Je bent altijd welkom op de chat om de mogelijkheden uit te diepen.

      P. Jansen Jeugdarts