In elk gezin is wel eens onenigheid. Maar wat als je over alles ruzie krijgt met je ouders? Of dat je broer of zus het bloed onder je nagels vandaan haalt? Of vliegen je ouders elkaar steeds in de haren en verpest dat de sfeer thuis? De een wordt daar verdrietig van, de ander juist kwaad. Ben jij degene die met deuren slaat? Of trek je je terug op je kamer? Iedereen gaat anders om met ruzie.

Ruzie met je ouders

Misschien hebben jij en je ouders hele andere ideeën over wat goed is of wat hoort. Dan kan dat flink botsen, helemaal als jij steeds meer wilt doen waar je zelf achter staat. Het kan vooral conflicten opleveren als je opgroeit tussen twee culturen. Het is allemaal onderdeel van je persoonlijke ontwikkeling, maar het is natuurlijk niet de bedoeling dat het steeds uit de hand loopt. Als het thuis niet zo lekker gaat, dan heeft dat gevolgen voor je humeur, maar ook voor je zelfvertrouwen.

Ouders met elkaar

Het kan ook zijn dat je ouders veel ruzie met elkaar hebben. Dat is vervelend. Maar behalve dat het niet gezellig is voor de anderen in huis, kun je je ook zorgen gaan maken over dat ze misschien gaan scheiden. Of misschien denk je dat jij er iets mee te maken hebt? Maar je moet je realiseren dat het de ruzie van je ouders is. Zij hebben het meningsverschil en alleen zij kunnen het oplossen. Als je er veel last van hebt en je kan er bijvoorbeeld slechter door slapen of minder goed concentreren op school, dan is het goed om er eens met je ouders over te praten. Dat is geen wondermiddel, maar het kan wel opluchten als je gezegd hebt wat jij vervelend vindt.

33 reacties

Wil je reageren?

Om het reactieformulier te kunnen tonen, moeten we cookies van derden plaatsen (reCAPTCHA). Als je dit toestaat, klik dan op het kruisje in de boodschap bovenaan de pagina, en druk op F5 om de pagina te verversen.

Wil je je reactie laten verwijderen?
Stuur een mail met toelichting naar redactie@jouwggd.nl.
  1. Anoniem

    Mijn broertje is de laatste tijd erg chagrijnig en snel boos hij is 13 en net in de puberteit als hik boos is is hij erg agressief en gaat slaan schoepen met stoelen slaan etc hij was ooit zo boos dat hij mij stak met een mes (een smeer mes dus nier erg scherp) toen ik het met me ouders er over had waren ze boos op mij omdat ik het zogenaamd weer had uitgelokt (wat vroeger toen we klein waren vaak gebeurde ik ook heb ADHD maar wil dat niet als excus gebruiken voor wat vroeger was gebeurt) mijn ouders hebben hier later voo sorry gezegt dat het niet helemaal mijn fout was na dat ik er voor de 2de x over begon dit is waar het begon vanaf daar zag ik me broertje als een soort monster hem boeide het niks wat hij had gedaan hij vond dat het niks was en dat ik me aanstelde (hij had er geen spijt van) nu op vakantie is hij boos op me om bijna alles ik snap het want ik kan druk zijn en hij slaapt niet goed op vakantie maar hij is dan zo boos dat hij van alles doed bij mr waar ik gewoon echt heel veel last van heb zoals een hakje op me ruggengraat omdat ik perongeluk op hem stont toen hij in bed lag (mijn slaap cabine is daar naast en zag hem niet) of tijdens kaarten duwde hij me van de klapstoel af waar ik toen in vast zat en de ijzeren achterkand tegen me hoofd aan kwam en als we lopen in de bergen en hij is boos os chagrijnig zegt hij vaker ik ga je er vanaf duwen ik en hij heeft hier een mes gekocht en ik weet niet wat er gebeurt als hij boos word en heedt het mes binnen hand berijk ik ben serieus bang voor hem ik ben 15 bijna 16 en hij is mijn broetje mijn familie en mij ouder doen er te weinig aan en zeggen dat ik me aanstel ik weet nou niet of ik me zelf geloof ik twijfel er aan maar dit is mijn vraag/vragen is dit normaal op deze leeftijd of niet en stel ik me gewoon aan en wees eerlijk op die en zijn mijn ouders als alles geen aanstellen is wel goed in opvoeden alvast bedankt

    • JouwGGD

      Beste Anoniem,

      Het lijkt me niet normaal, ondanks dat je in de puberteit zit, dat je met messen gaat zwaaien (welk mes dan ook). Er zijn natuurlijk omstandigheden, waarbij broertjes en zusjes elkaar in de weg zitten.
      Soms is het ook een manier om te kijken hoe ver je kan gaan. Uiteindelijk wil je broer denk ik ook niet iemand pijn doen, of alleen maar ruzie in het gezin. Vraag is of dit binnen het gezin is te bespreken.
      Het kan ook zijn dat door de vakantie te veel op elkaars lip zit. Dat je elkaar te vaak tegen komt met de nodige botsingen tot gevolg. Kan je samen met je ouders bespreken dat je hiermee zit en eigenlijk wel een oplossing wil vinden om dit met elkaar op te lossen? Jij zit ermee in je maag. Op de chat kunnen we specifieke situaties misschien nog eens met je doorspreken.

      Sterkte P. Jansen Jeugdarts

  2. Anoniempjeee

    Hey ik ben 14 jaar en ik heb 1 zus die nu bij mijn vader woont mijn ouders zijn gescheiden en ik woon bij mijn moeder en mijn stiefvader. Mijn moeder en mijn stiefvader hebben regelmatig ruzie over geld want mijn stiefvader heeft een tijd niet gewerkt en heeft nu geen geld. Dit is al een keer eerder gebeurd in april maar nu weer een keer. De rekeningen worden niet betaalt en mijn moeder is boos en verdrietig. Ik wordt er soms bij betrokken en heb al uitgelegd dat dit niet fijn is voor mij en ik wil gewoon hier blijven wonen waar ik nu woon maar ze hebben vaak ruzie die dan zo 2 weken kan duren ik hoop dat jullie mij kunnen helpen want ik trek het niet meer.
    Groetjes …

    • JouwGGD

      Beste Anoniempjeee,

      Wat een nare situatie! Praten helpt. Je kan kijken in je omgeving of er iemand je situatie begrijpt en je kan helpen.
      Je zou ook met je moeder en stiefvader samen/apart kunnen praten, over wat je zou willen en hoe je ze misschien kan helpen.
      Niemand wil dat ruzie blijft bestaan, echter heb je soms iemand nodig om een oplossing te vinden.
      Op de chat kan je misschien nog een speciale situatie bespreken.

      P. Jansen Jeugdarts

  3. Eden

    Hoi, ik ben 15 jaar en mijn oudste broertje is bijna 13. Hij is erg aan puberen, blijft zitten op school, haalt onvoldoendes en is brutaal en scheld mijn moeder uit. Mijn moeder en mijn broertje hebben hetzelfde karakter en ze hebben de hele tijd ruzie, Mijn moeder denkt ook dat mijn broertje niet zijn best doet. Als het een keer gezellig is vind een van beide wel weer iets om over te ruziën. Mijn moeder en ik hebben een goede band en ze verteld bij mij over hem, en dan wilt ze natuurlijk dat ik haar gelijk geef. Maar ik heb ook een goede band met mijn broertje dus ik kan het hem ook niet aandoen om het te verklikken voor iets. Ik vind dit heel vervelend want er zijn dus telkens ruzies tussen mijn moeder, mijn broertje en mijn vader. Kan ik er iets aan doen? Moet er hulp ingeschakeld worden? Dit is namelijk allang zo en ik kan het niet meer aan.

    • JouwGGD

      Beste Eden,

      Is het een idee om een keer met de hele familie om de tafel te gaan zitten en dit te vertellen?
      Jij hebt er last van dat jij tussen twee ruziënde mensen zit, terwijl je er eigenlijk niets mee te maken hebt.
      Mogelijk dat beide partijen dan eens gaan nadenken over hun aandeel in dit gebeuren.

      Misschien kunnen we op de chat nog een stapje verder helpen.
      P. Jansen Jeugdarts

  4. S.

    Beste,
    Ik ben een meisje van 19 jaar, ik heb een broertje van 15, die woont (net als ik) nog thuis bij onze ouders, ook heb ik een zus van 22, zei woont op kamers.
    Er is altijd ruzie in huis, maakt niet uit welke tijdstip. Als er geen discussie is dan begint mijn moeder er wel weer een. Mijn broertje gaat vaak niet naar school, mijn zus heeft zwaar obesitas en mijn vader staat op het punt te scheiden van mijn moeder (al gelooft mijn moeder dat gewoon niet). Eigenlijk is het als sinds dat ik naar de middelbare school ben gegaan niet meer leuk in huis, en dat is nu 7 jaar geleden ongeveer.

    Ik weet niet wat ik moet doen, ik maak me over alles nogal veel zorgen, en ondertussen heb ik het ook druk met mijn opleiding en andere zaken die ik moet onderhouden. Naar mijn idee word het alleen maar slechter met de sfeer in huis.

    • JouwGGD

      Beste S.

      Wat een rot situatie! Dit ga je ook niet snel even veranderen.
      Heb je al eens met andere over je zorgen gesproken? Dit helpt vaak al om een en ander op een rijtje te zetten.
      Wat zou je willen, wat zijn opties. Hoe zie jij de toekomst in relatie tot je moeder en mogelijk daar los van ten opzichte van je vader.
      Misschien dat je op de chat gezamenlijk een stapje verder kan komen.

      Sterkte P. Jansen Jeugdarts

  5. Shivani

    Ik ben een meisje van 17 jaar.Ik woon al een tijdje bij mijn vader vanwege ruzie met mijn moeder en door die ruzie mag ik nu mijn zusje niet meer zien terwijl ik haar zoveel mis. Wat moet ik nu doen

    • JouwGGD

      Beste Shivani,

      Ligt een beetje aan de situatie (hoe oud is je zus, wil ze jou ook zien, hoe houden ze haar tegen jou te zien, hebben jullie elkaars telefoonnummer).
      Lijkt mij het beste om met je Vader te bespreken. Mogelijk is er toch ergens een ingang om met haar in contact te staan zonder dat je je moeder daarmee pijn doet?
      Je bent altijd welkom op de chat om de mogelijkheden uit te diepen.

      P. Jansen Jeugdarts

  6. S.

    Hallo, ik ben een meisje van 16 en woon samen met mijn ouders. Ik heb ook een broer, hij studeert sinds twee jaar op de universiteit en woont op kamers.
    Mijn ouders hebben vaak ruzie. Ze kunnen een week aan een stuk doorgaan met ruzie hebben en dan weer een paar weken niet en dan weer door. Ik heb hier heel veel last van, en dat weten ze. Het is eigenlijk nooit echt heel gezellig met z’n drieën. Iedere keer zeggen ze sorry. Maar ik wil dat niet meer horen want ik heb er niks meer aan. Dat weten ze ook. Helaas blijven ze doorgaan en doorgaan. Soms hoop ik dat ze uit elkaar gaan, maar dat doen ze niet. Ze zijn beiden op de hoogte van wat ik vind.

    Hoe kan ik zorgen (of ten minste proberen) dat ze minder ruzie hebben?

    ( ik hoop dat het allemaal een beetje te begrijpen was 🙂 )

    • JouwGGD

      Beste S.,

      Je geeft aan dat je ouders eigenlijk wel weten hoe ja er in staat en hoe je je er onder voelt.
      Is het zo dat je niet verder komt bij je ouders? Je ouders zelf willen het waarschijnlijk ook niet, maar kunnen het dus ook niet veranderen lijkt het. Misschien heb je hulp van buitenaf nodig…
      Je zou eens met de huisarts kunnen overleggen of met iemand anders die jullie gezin kent.
      Op mindmasters staat een algemeen stukje over ruzie thuis.

      P. Jansen Jeugdarts

  7. J.

    Hallo… ik ben J. en ben 17 jaar oud… ik zit in een gezin van 6 personen… heb 2 broertjes en 1 broer… en hier thuis is altijd ruzie… en oke ik en mn broertjes zijn niet heilig natuurlijk… ik doe ook wel dingen dat echt niet kan.. maar de ruzies laatste tijd gaan zo erg er aan toe… ik ben er gewoon aan toe om zo nu en dan es even een paar daagjes weg te kunnen… alleen als ik dat wil dan laten mijn ouders me niet gaan… volgens de dokter ben ik overspannen en moet ik rust hebben… dus ik ga graag naar mijn vriendin toe offso om even rust te pakken en even te praten… alleen mn ouders laten dat niet toe… wat moet ik doen… want er komt straks een dag dat ik gewoon weg loop…

  8. nee

    Ik kan mijn problemen niet met mijn moeder delen, dan word ze boos. Bijv. ik ben heel erg vergeet achtig en als ik bijv iets moet doen voor haar en ik vergeet het dan zegt ze altijd echt ALTIJD ”Jij betaalt geen huur of je werkt niet eens! Hoe kan je dat vergeten! Je doet niets in huis’. Ik kan me niet goed concentreren door deze gedachten. Ze slaat me, scheld me uit en vergelijk me met anderen waardoor het gevoel heb dat ik niets voor haar ben. Ik wil weg uit huis maar dat kan niet omdat ik bijna 17 ben, toen ik 14 was heb had ik een relatie met een man, hij bood me aan om bij hem te wonen. Ik mis hem heel erg want ik kon met hem mijn problemen delen!

    • JouwGGD

      Beste Nee,

      Zoals je het opschrijft lijkt het erop dat jij en je moeder tegen grenzen aan lopen. Dat er bij incidenten wel een over die grenzen heen gegaan wordt. Je geeft ook al aan dat je een uitweg zoekt. Een relatie met een man op je 14de lijkt me dan niet de juiste weg, maar geeft wel je nood weer.
      Veilig thuis is 24/7 bereikbaar en is waarschijnlijk de juiste instantie om bij aan te kloppen. Mogelijk zijn er ook mensen op je school (mentor, leerkracht of jeugdarts) die je in vertrouwen kunt nemen? Ze kunnen je helpen een stap te nemen.

      P. Jansen Jeugdarts

  9. Priscilla

    Ik ben 21 jaar.
    Ik woon bij mijn moeder, ik heb altijd botsingen met haar. Het gaat steeds slechter ik slaap door alle problemen en ruzies pas 7 uur sochtends als ik al slaap. Hierdoor kan ik me niet concentreren op werk, waardoor ik nu ook werkloos ben.
    Mijn vader en familie en vrienden daar kan ik allemaal niet terecht.
    Ik word hier gek van ik ben onderhand 21 en wil me eigen leven leiden en niet heletijd gekleineerd worden door me moeder om alles wat ik doe, het is namelijk nooot goed de ruzies zijn niet meer handel baar.
    Ik wil zo graag uit huis, ik ben hier klaar mee.
    Hoe moet ik dit doen

  10. Mythos (anoniempje)

    Beste heer Jansen.
    Allereerst bedankt voor het reageren, helaas wonen wij nog maar kort in het dorp waar we nu wonen en komen wij haast nooit bij onze huisarts die overigens nog in de leer is.
    hierdoor denk ik niet dat de huisarts een goed beeld zou kunnen scheppen van de situatie of ons de juiste richting in kan helpen gezien deze voor alles dat zij doet een boek erbij pakt met mogelijke oplossing om die vervolgens aan ons te delen.
    verders komen mijn ouders slechts eens per zoveel maanden langs het ziekenhuis voor controle en ben ik niet bekend met degene die deze uitvoert of de contactpersoon die mijn ouders hiervoor hebben.
    als u alsnog van mening bent dat de huisarts een goed begin is ga ik dat zeker proberen maar ik vraag mij toch af of er niet een persoonlijkere manier is om deze situatie op te kunnen lossen in de vorm van bijvoorbeeld een gezinstherapeut of een gespecialiseerde instantie.
    ik weet haast zeker dat het korte temperament van mijn ouders komt door wat hun hebben meegemaakt maar ik heb moeite om te geloven dat dit de enigste reden is.
    ik hoor graag van u of uw collega’s wat in deze situatie het beste is en in het geval dat u van mening bent dat de huisarts de beste eerste stap is zou ik ook graag horen of het verstandig is om hier eerst zelf een afspraak voor te maken of dat het verstandiger is mijn ouders te overtuigen om mee te gaan.
    ik dank u zeer voor het delen van uw tijd en wijsheid en zou u graag nog een prettig en vooral gezond nieuw jaar willen toewensen
    M.V.G Mythos

    • JouwGGD

      Beste Mythos,

      Er zijn altijd meerdere wegen naar Rome. De huisarts is meestal wel op de hoogte van de plaatselijke hulp of weet de weg waar dit te vinden.
      Het zou heel goed kunnen om eerst zelf daarover in gesprek te gaan met de huisarts. Al zal die niet zonder toestemming van je ouders overal heel specifiek op kunnen in gaan.
      Daarmee geeft u wel al een signaal af dat u zich zorgen maakt om hen en de situatie.

      P. Jansen Jeugdarts