Ben je weleens bang, onzeker of depri, dan is dat natuurlijk vervelend, maar niet zo erg. Dips horen erbij. Maar het is ook zeker niet de bedoeling dat je je altijd ongelukkig voelt. Daar kun je, met hulp, iets aan doen. Van psychische problemen spreek je pas als negatieve gevoelens heel extreem zijn. Zoals bij angstklachten (paniekaanvallen, straatvrees), depressiviteit of slaapstoornissen. Maar ook als zo’n ongelukkige periode heel erg lang duurt. Als je weken somber en verdrietig bent, of als je juist helemaal niets voelt en niets je boeit.

Film over depressie

Dip of depressie?

Als niets je nog raakt, kan het zijn dat je een depressie hebt. Je hebt geen plezier meer in je leven, niets is nog leuk. Je hebt nergens energie voor. Je komt slecht in slaap, of juist moeilijk uit je bed. Soms kan een periode van slecht slapen depressieve gevoelens veroorzaken of versterken. Het kan voorkomen dat je geen trek meer hebt in eten, of juist veel meer eetlust hebt (soms gaat dit gepaard met eetbuien). En je voelt ook geen emoties, geen verdriet.

Sommige jongeren hebben tijdens een depressieve periode gedachten aan de dood, of maken zelfs plannen om zichzelf iets aan te doen. Als deze gedachten en/of plannen steeds vaker terugkeren en je er geen controle meer over hebt, is het belangrijk om er direct met iemand over praten. Sommige jongeren voelen zich emotioneel zo in de war of klem zitten, dat ze de neiging hebben om zichzelf te gaan beschadigen (bijvoorbeeld krassen of snijden). Dit kan een manier zijn om met spanning/stress om te gaan, of om juist iets te voelen. In ieder geval is het een serieus teken dat het niet goed met je gaat en is het belangrijk om erover te praten.

Meisjes die zich depressief voelen, trekken zich vaak terug in zichzelf, jongens zoeken eerder afleiding in feesten, drank en drugs.

Flo en Tess over depressie

Blowen is een risico

Goed om te weten: mensen die blowen hebben een grote kans op het ontwikkelen van allerlei psychische klachten, zoals depressie, angstklachten, slaapstoornissen, concentratieproblemen, psychose. Omgekeerd kan iemand met psychische klachten gaan blowen om zichzelf beter te voelen (zelfmedicatie). Dit lijkt op de korte termijn te helpen, maar leidt op de langere termijn tot veel meer (psychische) problemen.

Boosheid en agressie

Psychische problemen hebben vaak te maken met de situatie waarin je zit. Misschien is er iemand overleden of heb je problemen op school, thuis of in je relaties met anderen. Depressieve gevoelens kunnen samengaan met prikkelbaarheid en boosheid. Soms kan dit leiden tot agressief gedrag.

Als je te maken hebt met agressie van iemand anders, kan je hier ook somber van worden. Ook kan je je zelfvertrouwen kwijtraken, problemen krijgen met concentreren of zelf agressief gedrag gaan vertonen. Onder agressie vallen onder meer pesten, seksuele intimidatie en (lichamelijke/geestelijke) mishandeling.

Wat kan ik doen als ik me rot voel?

Jongeren die problemen hebben op het gebied van hun gevoelens, gedachten of gedrag, zijn vaak bang dat anderen denken dat ze ‘gek’ zijn. Maar heb je ermee te maken, dan is het belangrijk dat je hierover met iemand praat, die je vertrouwt. Als er niemand voor je beschikbaar is, zoek dan professionele hulp, via een docent, jeugdarts of huisarts. Je kunt ook (anoniem) chatten met JouwGGD.

Je moet er niet alleen mee blijven rondlopen, zeker als een normale ‘dip’ niet overgaat. De meeste mensen krijgen vroeg of laat een keer te maken met depressieve klachten. Het komt veel voor. Het is echt mogelijk om je weer beter te gaan voelen. Bij ruzie en geweld kan het extra moeilijk zijn om hulp te vragen. Vaak gaat ’t om mensen die dicht bij je staan. Maar ook dan is het heel belangrijk om met iemand te praten en zo nodig hulp in te schakelen.

 

 

68 reacties

Wil je reageren?

Om het reactieformulier te kunnen tonen, moeten we cookies van derden plaatsen (reCAPTCHA). Als je dit toestaat, klik dan op het kruisje in de boodschap bovenaan de pagina, en druk op F5 om de pagina te verversen.

Wil je je reactie laten verwijderen?
Stuur een mail met toelichting naar redactie@jouwggd.nl.
  1. Anoniem

    Ik ben sinds kort weer begonnen met school en had er na een jaar er tussen uit geweest te zijn opzich best wel weer zin in.
    Vanaf week 2 van mijn school begon ik me slecht te voelen. Een naar gevoel in mijn buik, geen motivatie hebben om naar school te gaan of überhaupt mijn bed uit te komen.
    Vanaf dat ik klein ben heb ik al moeite gehad met naar school gaan en tijdens de periode van school heb ik ook altijd langere periodes van hoe ik me nu voel.
    Ik heb ADHD dus kan me moeilijk concentreren en mijn hoofd zit ook altijd overvol.
    Ik zou echt niet weten wat ik hiermee moet doen en wat het is aangezien ik wel mijn studie wil kunnen halen en daarna gewoon kan werken en mijn ding kan doen maar ik zie het nu totaal niet meer zitten.

    • JouwGGD

      Beste Anoniem,

      Je hebt ADHD!? heb je daar ook begeleiding en hulp bij. Gebruik je medicatie?
      Aan de ene kant heb je de klachten (gevoel in de buik, concentratie, overvol hoofd) aan de andere kant is hoe je er mee om gaat.
      Zorg er voor dat je beide kanten zo veel mogelijk optimaliseert! Vertel waar je tegen aan loopt bij de behandeling en optimaliseer de andere kant door naar school te blijven gaan, te sporten, goed te slapen en met school om de tafel te gaan wat nodig is voor je. De jeugdarts kan je hiermee helpen.

      Succes P. Jansen Jeugdarts

  2. Anoniem

    Beste GGD,

    Ik heb nu een aantal weken gwn een hele erge rare gevoel in mijn maag… Het voelt als een soort spanning en ik voel me ook heel tja ik weet niet hoe ik het moet omschrijven behalve klote en dat ik niks voel zo lijkt het. Ik heb net pas een hele lieve vriendin die er echt altijd voor me is enzo maar.toch ben ik niet blij en ik heb ook al twijfels gehad over onze relatie terwijl er niks is om over te twijfelen. Ik weet gwn niet hoe ik me voel of wat ik moet doen…ik voel me zo in de war…

    • JouwGGD

      Beste Anoniem,

      Heb je het hier wel eens over gehad met je vriendin? Soms is het ook heel lastig om je gevoel te begrijpen. Rationeel zou je blij moeten zijn, maar wat als je dat dan niet bent? Is dit iets tijdelijks of gaat het weer over? Gevoel is iets ongrijpbaars.
      Praten met je ouders, vrienden, kennissen kan al helpen om dingen op een rij te zetten.
      Op de chat kunnen we je misschien ook nog een stapje verder helpen.

      P. Jansen Jeugdarts

  3. Lotte

    Ik heb nu al een aantal maanden dat ik me niet meer mezelf voel. het is vooral gekomen sinds het uit is gegaan met mijn relatie 7 maanden terug. Ik ben niet meer mezelf, ik voel me niet meer vrolijk en weken lang al somber, verdrietig. Daarnaast heb ik ook ADD en kamp ik dus met extra veel emoties. Ik ben gewoon momenteel op, veel moe , veel huilen en verdriet en schuldgevoel. Ik wil graag naar mijn huisarts om te kijken of ik dus depressie heb wat ik denk ik wel heb ookal wil ik er niet aan geloven. Maar ik ben bang dat de huisarts vind dat ik me aanstel. kan een huisarts daadwerkelijk mij helpen en hoe gaat hij /zij mij hier in helpen? Ik hoor graag tips! Dankje wel alvast !

    • JouwGGD

      Beste Lotte,

      Dit zijn serieuze klachten, indien de huisarts je een aansteller vind; had hij geen huisarts moeten worden!
      De huisarts kan met je overleggen wat voor jouw en/of je omgeving de beste ondersteuning geeft. Moet er eerst verder onderzoek gedaan worden of kan hij een behandeling voorstellen..
      Het is niet zo dat hij een kuurtje voorschrijft en al je problemen opgelost zijn, waarschijnlijk is het behandeltraject wel een periode.

      Sterkte P. Jansen Jeugdarts

  4. rosanne

    hallo,
    het is nu zomervakantie en ik voel me zo verdrietig is mis school heel erg.
    Ik mis mijn vrienden heel erg en het is ook niet zo dat ze naast de deur wonen.
    Ik mis de gezelligheid en het les krijgen ik vind school gewoon leuk.
    en nu 8 weken zomervakantie hebben jullie misschien tips hoe ik de zomervakantie door kan komen zonder de hele tijd ‘heimwee’ te hebben?

    • JouwGGD

      Beste Rosanne,

      Het beste medicijn is zelf iets te ondernemen!
      Neem een bijbaan, organiseer een film avond, ga met vrienden een weekje weg.
      De voorpret is al de helft van het werk…

      P. Jansen Jeugdarts

  5. Brammie

    Dag ik ben 22 heb een leuk leven, een lieve vriendin, leuk gezin, leuk werk. Maar toch ben ik depri geraakt 2 weken terug alweer, ik eet slecht. Slaap slecht heb nergens meer energie voor, ben heel stil. Ben mezelf gewoon niet meer.. ik heb deze periodes al vaker gehad het begon toen ik 15 was. Mn familie heeft me er weer boven opgeholpen.
    Helaas lukt dat deze keer niet..

    Wat kan ik doen?

    Groetjes

    • JouwGGD

      Beste Brammie,

      Ik weet niet hoe het je vorige keren is gelukt met je familie, maar praten helpt meestal. Ook het snel aan de bel trekken (2wkn) is al positief om makkelijker er weer uit te komen.
      Grip op je dip is een bewezen effectieve behandeling, ken je die al?

      P. Jansen Jeugdarts

  6. Anoniem

    Ik heb al een heel jaar lang last van een raar gevoel, bijv als ik ergens heen ga zonder mij ouders komt het gevoel. Het is niet iets van heimwee, bij logeren heb ik er geen last van. Als ik naar iets onbekends gaat komt het gevoel altijd terug. Ik weet niet wat het precies is. Kunnen jullie mij helpen?

    • JouwGGD

      Beste Anoniem,

      Ik kan via het forum geen diagnoses stellen! Kan dus ook niet met enige zekerheid zeggen, waar je last van hebt.
      Wel kan je op de volgende sites misschien iets meer lezen over heimwee en depersonalisatie. Je jeugdarts of huisarts kan je vast een stapje verder helpen!

      P. Jansen Jeugdarts

  7. Stuck

    Ik ben op, het zat er al tjjd aan te komen..maar ik kAn nie meer.. ik zie t nie meer, ik weet t nie meer.. tis gwn op. Ik heb bps en adhd. Dus ik ben t gewend om depri dagen te hebben.. maar ik kom er nie meer uit , ik kom ee nie meer boven op.. ik stort in.

  8. Anoniem

    Ik ben een meisje van 16 jaar en heb waarschijnlijk al 1,5 jaar depressie. Eerst was ik nog een gelukkig blij meisje, maar nu zie ik het leven elke dag zitten. Zelf heb ik niemand om over te praten hoe slecht ik me elke dag voel en een neppe masker draag alsof ik lach en toch nog steeds positief ben tegenover iedereen. Ik heb zelf geen vrienden waar ik me problemen kan vertellen omdat niemand me begrijpt of kan helpen. Heb ook geen vrienden meer dan eerst door omdat iedereen mij heeft gebruikt en mentaal moe hebben gemaakt. Mijn familie praat ik zelf niet zo erg over alles, praat niet zoveel met mijn familie en met iedereen nadat ik depressie had, ben ik niet sociaal meer omdat ik in niemand behoefte meer heb. Ben het liefste op mezelf maar wil altijd iemand naast me hebben. Ik wil graag iemand die me kan helpen en me kan begrijpen met waarmee ik zit dan dit allemaal en aub kan begrijpen. Zie het leven allang al niet meer zitten. Heb genoeg van alles en iedereen.

  9. Anoniem

    Ik weet bijna zeker dat ik een depressie zit alleen vind ik het moeilijk om hierover te praten. Ik heb hier al meer dan een jaar last van en laatst hebbik hier voor het eerst iver gepraat met mijn broer en mijn beste vriend. Zelf vind ik het heel moeilijk om er met mijn ouders over te praten. Heeft iemand misschien advies over wat ik kan doen?

    • H

      Beste anoniem.
      Ik had het zelde wat jij nu hebt en ik ben er bijna vanaf gelukkig. Wat mij heeft geholpen
      Is sporten en leuke dingen gaan doen want dan kom je uit die cirkel. Probeer die stemmen en gedachten te negeren en denk aan mooie herinneringen. Ga lekker naar het strand en stap met je blote voeten in de zout water dat geeft je lekker gevoel en haald al die negatieve energie uit je lichaam.
      Dit is ongeveer wat ik je kan advieseren en hoop dat het gaat helpen.
      Veel geluk
      H

  10. -

    Ik voel me wel al een paar weken slecht, maar weet niet of dit gevoel ‘erg genoeg’ is om naar mensen toe te gaan. Ik merk wel dat ik slechter slaap en slechtere cijfers haal maar denk niet dat dit relevant is omdat ik nog niets ‘heb’ vergeleken met anderen in mijn klas… Het lijkt voor mij heel dom om te zeuren over hoe het met mij gaat terwijl anderen amper drie uur per nacht slapen, maar ik heb er wel moeite mee en heb niet het gevoel dat mensen waarmee ik praat mij begrijpen.

    • JouwGGD

      Beste _,

      Ik begrijp niet helemaal waarom het eerst erger zou moeten worden om er mee aan de slag te gaan. Voorkomen is beter dan genezen denk ik altijd. Je lijkt er toch wel last van te hebben… slechte cijfers, slecht slapen…
      Wat maakt het uit hoeveel of weinig andere slapen. Jij hebt last en wil er iets aan gaan doen.
      Praten helpt eigenlijk altijd wel, dus met je omgeving ouders, vrienden- vriendinnen, mentor of leerkracht… Je kan ten alle tijden een gesprek met de jeugdarts van je school aanvragen. Het is juist goed dat je actie onderneemt…

      P. Jansen Jeugdarts