Ben je weleens bang, onzeker of depri, dan is dat natuurlijk vervelend, maar niet zo erg. Dips horen erbij. Maar het is ook zeker niet de bedoeling dat je je altijd ongelukkig voelt. Daar kun je, met hulp, iets aan doen. Van psychische problemen spreek je pas als negatieve gevoelens heel extreem zijn. Zoals bij angstklachten (paniekaanvallen, straatvrees), depressiviteit of slaapstoornissen. Maar ook als zo’n ongelukkige periode heel erg lang duurt. Als je weken somber en verdrietig bent, of als je juist helemaal niets voelt en niets je boeit.

Film over depressie

Dip of depressie?

Als niets je nog raakt, kan het zijn dat je een depressie hebt. Je hebt geen plezier meer in je leven, niets is nog leuk. Je hebt nergens energie voor. Je komt slecht in slaap, of juist moeilijk uit je bed. Soms kan een periode van slecht slapen depressieve gevoelens veroorzaken of versterken. Het kan voorkomen dat je geen trek meer hebt in eten, of juist veel meer eetlust hebt (soms gaat dit gepaard met eetbuien). En je voelt ook geen emoties, geen verdriet.

Sommige jongeren hebben tijdens een depressieve periode gedachten aan de dood, of maken zelfs plannen om zichzelf iets aan te doen. Als deze gedachten en/of plannen steeds vaker terugkeren en je er geen controle meer over hebt, is het belangrijk om er direct met iemand over praten. Sommige jongeren voelen zich emotioneel zo in de war of klem zitten, dat ze de neiging hebben om zichzelf te gaan beschadigen (bijvoorbeeld krassen of snijden). Dit kan een manier zijn om met spanning/stress om te gaan, of om juist iets te voelen. In ieder geval is het een serieus teken dat het niet goed met je gaat en is het belangrijk om erover te praten.

Meisjes die zich depressief voelen, trekken zich vaak terug in zichzelf, jongens zoeken eerder afleiding in feesten, drank en drugs.

Flo en Tess over depressie

Blowen is een risico

Goed om te weten: mensen die blowen hebben een grote kans op het ontwikkelen van allerlei psychische klachten, zoals depressie, angstklachten, slaapstoornissen, concentratieproblemen, psychose. Omgekeerd kan iemand met psychische klachten gaan blowen om zichzelf beter te voelen (zelfmedicatie). Dit lijkt op de korte termijn te helpen, maar leidt op de langere termijn tot veel meer (psychische) problemen.

Boosheid en agressie

Psychische problemen hebben vaak te maken met de situatie waarin je zit. Misschien is er iemand overleden of heb je problemen op school, thuis of in je relaties met anderen. Depressieve gevoelens kunnen samengaan met prikkelbaarheid en boosheid. Soms kan dit leiden tot agressief gedrag.

Als je te maken hebt met agressie van iemand anders, kan je hier ook somber van worden. Ook kan je je zelfvertrouwen kwijtraken, problemen krijgen met concentreren of zelf agressief gedrag gaan vertonen. Onder agressie vallen onder meer pesten, seksuele intimidatie en (lichamelijke/geestelijke) mishandeling.

Wat kan ik doen als ik me rot voel?

Jongeren die problemen hebben op het gebied van hun gevoelens, gedachten of gedrag, zijn vaak bang dat anderen denken dat ze ‘gek’ zijn. Maar heb je ermee te maken, dan is het belangrijk dat je hierover met iemand praat, die je vertrouwt. Als er niemand voor je beschikbaar is, zoek dan professionele hulp, via een docent, schoolarts of huisarts. Je kunt ook (anoniem) chatten met JouwGGD.

Je moet er niet alleen mee blijven rondlopen, zeker als een normale ‘dip’ niet overgaat. De meeste mensen krijgen vroeg of laat een keer te maken met depressieve klachten. Het komt veel voor. Het is echt mogelijk om je weer beter te gaan voelen. Bij ruzie en geweld kan het extra moeilijk zijn om hulp te vragen. Vaak gaat ’t om mensen die dicht bij je staan. Maar ook dan is het heel belangrijk om met iemand te praten en zo nodig hulp in te schakelen.

 

 

95 reacties

Wil je reageren?

Om het reactieformulier te kunnen tonen, moeten we cookies van derden plaatsen (reCAPTCHA). Als je dit toestaat, klik dan op het kruisje in de boodschap bovenaan de pagina, en druk op F5 om de pagina te verversen.

  1. Nico

    Ik heb niet erg lang geleden een heftige woordenwisseling gehad met iemand, zeg maar, in de relatiesfeer. Ik zag het er een beetje ook aan komen omdat het niet de eerste keer is dat we het met mekaar proberen (kennen mekaar vanwege werk al jaren) en het ging al die andere keren ook zo. We hebben intussen ook geen contact meer. Het probleem nu is dat ik me al een paar weken rot voel, geen zin heb in eten en zelf smorgens opstaan om naar het werk te gaan gaat moeilyk. Alleen in de avonduren wanneer ik naar bed ga voel ik me tot rust komen. Ik voel soms enorme spyt dat ik het weer met die persoon heb willen proberen. Het liefst wil ik ook geen contact meer met die persoon maar ik wil wel weer plezier ervaren in het leven zoals 4dat ik weer in contact met deze persoon kwam. Graag advies/hulp aub?

  2. lotte

    Ik ben nu bij mijn oma en opa daar ben ik blij om want ik heb een zus die me vaak pest ik heb het al tegen mijn mama gezecht maar zij doet er niks aan😥😥😥😥 door dit voel ik me vaak niet goed en kan niet meer goed slapen en heb veel nachtmerries wat kan ik doen?

    • JouwGGD

      Beste Lotte,

      Lijkt me toch dat je nog eens met je moeder hierover moet praten. Misschien dat je grootouders erbij kunnen zijn.
      Je moet er iets mee, indien het je leven zo beheerst.

      P. Jansen Jeugdarts

  3. Naompje

    Ik heb een paar maanden geleden te horen gekregen dat mijn moeder al 3 jaar met borstkanker rond loopt, omdat dit eerder niet is achterhaald bij de onderzoek die ze al eens heeft gehad heeft ze het nu ook op de botten zitten en is bij deze terminaal verklaard.
    Hoelang het gaat duren durfde de arts niet te zeggen maar merk wel dat ze steeds achteruit gaat, ik heb sinds die tijd veel problemen, kan me niet meer concentreren zit iedereen af te snauwen vooral me partner en ken wel dagen huilen. Gewoon om te beseffen dat ik straks een grote rol vorbeeld uit mijn leven moet missen.
    Ik voel me zo ellendig, ik kom de laatste tijd vaak niet optijd uit bed omdat ik daar helemaal geen zin in heb,
    Sommige dagen gaat het wel en kan ik ook wel vrolijk zijn maar dan binnen 5 min is dat gelijk weer anders en zit ik te huilen,

    Ik word gek vanmezelf

    • JouwGGD

      Beste Naompje,

      Lijkt me goed om iemand te zoeken waarmee je dit kan bespreken.
      Kan me heel goed voorstellen dat je deze klachten hebt, maar je moet er wel iets mee.
      Indien je niet weet met wie je dat zou kunnen doen, kan de huisarts je waarschijnlijk wel verder helpen.

      Sterkte P. Jansen Jeugdarts

  4. Anoniem

    Ik ben momenteel erg depressief denk ik aangezien ik afgelopen jaar van school ben getrapt me relatie over is, ontslagen ben en vervolgens ook nog al me (spaar)geld gestolen/weg is en problemen heb met me moeder die ik 13 jaar niet heb gezien en me vader met een slechte gezondheid (70+) . ik heb mezelf opgepakt om weer naar school te gaan maar buiten dat ben ik alleen maar agressief boos en te negatief, maar verder doe ik wel alle dingen die elk mens doet en lig ik niet de hele dag in me bed ofzo… ik probeer elke dag er vol voor te gaan maar altijd val ik een paar keer per week door al die gedachtes weer door de mand… verder denk ik niet aan zelfmoord omdat ik gewoon goeie vrienden en leuke dingen doe maar ik zou t niet erg vinden als ik er morgen niet zou zijn…

    • JouwGGD

      Beste Anoniem,

      Toch lijkt het of je iemand nodig hebt om hierover in gesprek te gaan.
      Bij de huisarts is vaak ook een psycholoog verbonden. Die zou je ook kunnen verwijzen naar de juiste hulpverlener.

      P. Jansen Jeugdarts

  5. anoniem

    Mijn opa en oma zij kort geleden overleden. Mijn andere opa heeft net daarna een hersenbloeding gehad en is voor de helft verlamd geraakt. Ik heb het gevoel dat ik het niet helemaal heb kunnen beseffen en verwerken. Heeft u tips?

    • JouwGGD

      Beste Anoniem,

      Verlies van een dierbare is heel erg! Soms zit dit zo in de weg dat je zelf niet goed meer kan functioneren.
      Rouw is heel normaal, maar op een geven moment moet het je leven niet gaan beheersen.
      Stichting Achter de regenboog heeft hiermee veel ervaring, mogelijk kunnen die je een stap verder helpen.

      P. Jansen Jeugdarts

  6. anoniem

    Ik voel me al een tijdje heel erg moe en voel geen tot nauwelijks emoties. Mijn ouders zijn nu ongeveer een jaar uit elkaar maar dat maakt me niet heel erg veel mee uit. Wat zou een oplossing zijn ?

    • JouwGGD

      Beste anoniem,

      Kan in twee zinnen niet even de oplossing geven. Daar je wel hier om hulp vraagt, begrijp ik dat het je wel dwars zit.
      Het beste zou zijn om het in ieder geval te bespreken met je ouders, huisarts, mentor, jeugdarts of anderen. Je kunt ook kijken op mindmaster.

      Kom je er niet uit hebben we ook altijd de chat nog.

      P. Jansen Jeugdarts

  7. Lis

    Hallo,
    Ik voel me al tijden somber en ik wil het wel aan een leraar vertellen maar ik wil niet dat mijn ouders het weten wat moet ik doen?

  8. Karlijn

    Ik voel me al weken slecht en somber ik heb een paar keer gechat om te vragen hoe ik het tegen een leraar kon vertellen ik heb het nooit gedurft ik heb examen gedaan dus heb al zn 8 weken geen school meer dus nu zal ik het nooit meer kunnen vertellen ik weet ook gewoon niet meer wat ik moet doen alsof het gevoel nooit meer weggaat.

    • JouwGGD

      Beste Karlijn,

      Scholen zijn nog open en leerkrachten nog niet op vakantie. De meeste leerkrachten hebben nog best een luisterend oor voor een oud leerling.
      Er over praten kan al helpen! Zijn er andere mensen in je omgeving waarmee je kan praten (familie, vrienden, coach?)
      Mindmasters en Gripopjedip kunnen misschien nog helpen.

      P. Jansen Jeugdarts

  9. Jeroen

    Beste,

    Mijn vriendin voelt zich niet goed. Als ik vraag:”zie je het leven nog wel zitten?” Dan geeft ze een:”mhm.” En trekt ze haar schouders op. Wat erg lastig voor haar is, is dat ze totaal geen idee heeft wat ze voelt, of wat ze ermee moet doen. Dit is al voor de puberteit zo geweest (nu in de 20), maar ze heeft het continu weggeduwd. Ik hoop voor haar hier de nodige hulp te vinden.

    Hopend op een spoedige reactie.

    • JouwGGD

      Beste Jeroen,

      Dit is natuurlijk heel lastig! Via dit blog kunnen we geen diagnose stellen.
      Ook kan je hulp verschillend interpreteren; hulp voor je vriendin of hulp bij een manier vinden hiermee om te gaan.
      Op de site van Grip op je dip kan je wel veel info en tips vinden.
      Eventueel kan je nog eens op de chat komen.

      P. Jansen Jeugdarts

  10. Anoniem

    Hoi,
    ik voel me al een half jaar heel rot.
    Ik zie het nut van mijn leven gewoon niet meer. Ik heb een online vriend die me er wel mee hielp, maar sinds hij een vriendin heeft, lijkt het alsof hij mij haat ofzo. Ik heb vaak aan zelfmoord gedacht, en ik heb ook een zelfmoordpoging gedaan. Ik snij mezelf ook regelmatig, en ik eet nauwelijks. Ik voel met niet verdrietig of boos, ik voel gewoon helemaal niks meer. Mijn ouders gaan denk ik scheiden, sinds een paar weken praten ze niet meer tegen elkaar, en als ze praten hebben ze meteen ruzie. Mijn ouders negeren mij ook. Ik voel me echt eenzaam. Vriendinnen op school geven niet meer om me (en ze vinden allemaal dat ik veranderd ben), mijn ouders ook niet. Ik heb gewoon helemaal niemand… Ik durf eigenlijk niet naar een huisarts o.i.d te gaan, want ik ben bang dat het alsnog word doorverteld aan mijn ouders (ondanks de zwijgplicht). Ik wil ook niet dat mijn ouders weten wat er eigenlijk met me aan de hand is…

    Wat moet ik nu nog? En wat kan ik doen om me weer beter te voelen?

    • JouwGGD

      Beste Anoniem,

      Wat naar allemaal!
      Indien je nog eens naar je rechten wilt kijken op jouw leeftijd, kijk dan op jadokterneedokter.nl
      Met het verhaal dat je schrijft, lijkt het er op dat je hier niet in je eentje uit komt. Is er niemand die je vertrouwt in je omgeving. Toch een leerkracht, familielid of de jeugdarts van je school.
      Iemand moet je helpen om hulp in te schakelen. Grip op je dip geeft tips, maar indien je al diep erin zit heb je intensieve begeleiding nodig.
      Weet dat 113online 24/7 voor je klaar zit, mocht je ze nodig hebben.

      P. Jansen Jeugdarts

    • n

      hoi,
      ik weet niet precies hou oud je bent maar ik heb dat ook een beetje
      ik voel me depressief maar ik wil het niet tegne mijjn ouders vertellen
      ik wil eerst alleen naar de huisarts en dan pas aan mijn ouders vertellen mocht ik een depressie hebben maar ik ben pas 13 dus ik weet niet of ik samen met mijn
      ouders moet of dat ik ook alleen mag. en ik heb ook elke keer opeens met iedereen ruzie is dat raar?

      • JouwGGD

        Beste N,

        Wil je weten wat je rechten zijn als 13 jarige? kijk dan op jadoketerneedokter.nl
        Daar zie je dat je als 13 jarige natuurlijk alleen naar de huisarts mag. Echter indien onderzoek of behandeling nodig is zal op een gegeven moment je ouders ook betrokken moeten zijn.
        Natuurlijk heb jij een belangrijke stem hierin en zal de arts dit met je bespreken.

        P. Jansen Jeugdarts